14.12.2022, 13:58 ✶
- Mam rozumieć, że jesteś obłąkany i lubisz chaos ale konwenanse nie pozwalają ci tego okazywać? - uniósł brwi kiedy jeszcze płynęli tam, gdzie sobie to wymyślił. W okolicy nie było szczególnie widowiskowego punktu orientacyjnego więc trudno stwierdzić gdzie dokładnie się znajdują. Im dalej pokonywali drobne fale wód to mapa w głowie Castiela była bieżąco aktualizowana.
- O nie, kogo ja wziąłem na łódź - aspirującego poltergeista. Biedny ja.- roześmiał się z nietypowego odkrycia. Chętnie pozna jego motywy ale to nie teraz. Czuł w kościach, że z trudem przyjdzie im zakończyć rozmowę. Co chwila znajdywało się coś co wymagało omówienia. Niech to licho, nie miał pojęcia, że Fergus mógłby być fajny i ciekawy. Potrzebował na to odkrycie dwudziestu siedmiu lat i spontanicznego wyjścia w ulubione okolice. Do tego wszystkiego Olivander był pierwszą osobą od dawien dawna, która go nie opieprzyła za niespodziewaną teleportację łączoną. Brzmi obiecująco!
Spojrzenia jakie wysyłał ciemnym wodom prosiło się o komentowanie śmiechem. Naprawdę wierzył, że zostanie taki bezczelnie suchy kiedy zgodzi się wejść na łódź z jakimkolwiek Flintem? Cynthia chyba go nie nauczyła podstawowej relacji z ich rodem bo inaczej przemyślałby dwukrotnie pomysł pływania z Castielem.
- Układaj lepiej rymy wychwalające moje niesamowite umiejętności pływackie.- wywrócił oczyma. Kto by pomyślał, że Fergus potrafi dogryzać i żartować. To tylko utwierdziło go w przekonaniu, że to nie jest ich ostatnie sportowe spotkanie.
- Ty mi powiedz kim jestem.- popatrzył na niego te kilka sekund dłużej, pozostawiając w jego interesie znalezienia dla niego nazewnictwa. To też mogło zdradzić co sądzi na temat brata bliźniaka swojej przyjaciółki. Zaraz to potrząsnął głową czując, że wypowiedziane przez chwilą słowa nie powinny być wymawiane do znajomego… w sumie nie wiedział nawet kim Fergus jest w tej relacji.
Spięcie żeglarskie było nieuniknione. Nie był przyzwyczajony do tak leniwego tempa i o ile na początku starał się być cierpliwy, tak po setnej uwadze na temat prostych pleców nie miał sił na uprzejmość. Będzie oczekiwać ochrzanu od siostry kiedy dowie się w jakim stanie "oddał" Fergusa. To cud, że dotarli tam, gdzie chciał. W odległości kilkudziesięciu metrów pływała sobie samotna boja, co mówiło wszem i wobec, że to nie są dzikie tereny wodne tylko zwyczajnie nieczęsto użytkowane. Nie było nawet małej plaży tylko gęsta roślinność i podwodni mieszkańcy. Póki nie siedzi w wodzie nieruchomo to nic nie powinno chcieć go ugryźć - to złota rada rodu Flintów, wkładana do głowy już małym berbeciom.
- Cedr.- odparł, nie przywiązując zbytnio uwagi do jego pytania. Ot, wskoczył do zimnej wody i po prostu płynął, trzymając w płucach zapas tlenu. Nie znajdował tuż pod powierzchnią a jakiś metr niżej. Straszenie Fergusa zaczynało mu się podobać. Co prawda nie słyszał ani nie widział co ten robi ale skoro nie wpadł do wody to chyba jego próba straszenia nie zadziałała. Powinien bardziej się postarać.
Wynurzył się i oparł o łódź z wielkim uśmiechem na twarzy. Czuł się niemal tak swobodnie jak przy Brennie a to niezwyczajne wyróżnienie!
Potrzebował dwukrotnie więcej alkoholu aby cokolwiek zadziałało na jego organizm. Z tego też powodu chciał się napić piwa lecz za trzecim łykiem poczuł szczypanie na koniuszku języka. Zerknął na etykietę, a wymalowana na niej figurka humanoida wskazała oskarżycielsko palcem Fergusa.
- Zdajesz sobie sprawę, że nie można bezkarnie dolewać mi alkoholu, pływać ze mną łódką i przede wszystkim wychylać się do wody będąc na wyciągnięcie mojej ręki?- uniósł brwi i odstawiwszy puszkę, otarł usta wierzchem dłoni. Gardło miłe paliło ale w wodach lepiej oszczędnie z alkoholem. Chwycił nagle ramię Fergusa, podpływając bliżej jego profilu.
- No to siup.- z bananem na twarzy chwycił jego drugie ramię i zaczął go ciągnąć do wody. Protesty Fergusa sprawiły, że zamiast spokojnie wpaść do wody zahaczył butami o burtę szalupy, przechylił ją na jedną stronę przez co przewróciła się do góry dnem. Kiedy Fergus znalazł się grzecznie pod wodą to z gardła Castiela wyrwało się przekleństwo. Torba z ubraniami popłynie na dno, a wiosła uciekały właśnie w dwie różne strony. Niech to szlag. Nie może ich teraz złapać bo musi sprawdzić czy przyjaciel Cynthii nie umarł tonie. Nabrał powietrza do płuc i zanurzył się po Fergusa. W razie konieczności zamierzał go złapać za fraki i asekurując go swoim ciałem odholować nad powierzchnię wody.
- O nie, kogo ja wziąłem na łódź - aspirującego poltergeista. Biedny ja.- roześmiał się z nietypowego odkrycia. Chętnie pozna jego motywy ale to nie teraz. Czuł w kościach, że z trudem przyjdzie im zakończyć rozmowę. Co chwila znajdywało się coś co wymagało omówienia. Niech to licho, nie miał pojęcia, że Fergus mógłby być fajny i ciekawy. Potrzebował na to odkrycie dwudziestu siedmiu lat i spontanicznego wyjścia w ulubione okolice. Do tego wszystkiego Olivander był pierwszą osobą od dawien dawna, która go nie opieprzyła za niespodziewaną teleportację łączoną. Brzmi obiecująco!
Spojrzenia jakie wysyłał ciemnym wodom prosiło się o komentowanie śmiechem. Naprawdę wierzył, że zostanie taki bezczelnie suchy kiedy zgodzi się wejść na łódź z jakimkolwiek Flintem? Cynthia chyba go nie nauczyła podstawowej relacji z ich rodem bo inaczej przemyślałby dwukrotnie pomysł pływania z Castielem.
- Układaj lepiej rymy wychwalające moje niesamowite umiejętności pływackie.- wywrócił oczyma. Kto by pomyślał, że Fergus potrafi dogryzać i żartować. To tylko utwierdziło go w przekonaniu, że to nie jest ich ostatnie sportowe spotkanie.
- Ty mi powiedz kim jestem.- popatrzył na niego te kilka sekund dłużej, pozostawiając w jego interesie znalezienia dla niego nazewnictwa. To też mogło zdradzić co sądzi na temat brata bliźniaka swojej przyjaciółki. Zaraz to potrząsnął głową czując, że wypowiedziane przez chwilą słowa nie powinny być wymawiane do znajomego… w sumie nie wiedział nawet kim Fergus jest w tej relacji.
Spięcie żeglarskie było nieuniknione. Nie był przyzwyczajony do tak leniwego tempa i o ile na początku starał się być cierpliwy, tak po setnej uwadze na temat prostych pleców nie miał sił na uprzejmość. Będzie oczekiwać ochrzanu od siostry kiedy dowie się w jakim stanie "oddał" Fergusa. To cud, że dotarli tam, gdzie chciał. W odległości kilkudziesięciu metrów pływała sobie samotna boja, co mówiło wszem i wobec, że to nie są dzikie tereny wodne tylko zwyczajnie nieczęsto użytkowane. Nie było nawet małej plaży tylko gęsta roślinność i podwodni mieszkańcy. Póki nie siedzi w wodzie nieruchomo to nic nie powinno chcieć go ugryźć - to złota rada rodu Flintów, wkładana do głowy już małym berbeciom.
- Cedr.- odparł, nie przywiązując zbytnio uwagi do jego pytania. Ot, wskoczył do zimnej wody i po prostu płynął, trzymając w płucach zapas tlenu. Nie znajdował tuż pod powierzchnią a jakiś metr niżej. Straszenie Fergusa zaczynało mu się podobać. Co prawda nie słyszał ani nie widział co ten robi ale skoro nie wpadł do wody to chyba jego próba straszenia nie zadziałała. Powinien bardziej się postarać.
Wynurzył się i oparł o łódź z wielkim uśmiechem na twarzy. Czuł się niemal tak swobodnie jak przy Brennie a to niezwyczajne wyróżnienie!
Potrzebował dwukrotnie więcej alkoholu aby cokolwiek zadziałało na jego organizm. Z tego też powodu chciał się napić piwa lecz za trzecim łykiem poczuł szczypanie na koniuszku języka. Zerknął na etykietę, a wymalowana na niej figurka humanoida wskazała oskarżycielsko palcem Fergusa.
- Zdajesz sobie sprawę, że nie można bezkarnie dolewać mi alkoholu, pływać ze mną łódką i przede wszystkim wychylać się do wody będąc na wyciągnięcie mojej ręki?- uniósł brwi i odstawiwszy puszkę, otarł usta wierzchem dłoni. Gardło miłe paliło ale w wodach lepiej oszczędnie z alkoholem. Chwycił nagle ramię Fergusa, podpływając bliżej jego profilu.
- No to siup.- z bananem na twarzy chwycił jego drugie ramię i zaczął go ciągnąć do wody. Protesty Fergusa sprawiły, że zamiast spokojnie wpaść do wody zahaczył butami o burtę szalupy, przechylił ją na jedną stronę przez co przewróciła się do góry dnem. Kiedy Fergus znalazł się grzecznie pod wodą to z gardła Castiela wyrwało się przekleństwo. Torba z ubraniami popłynie na dno, a wiosła uciekały właśnie w dwie różne strony. Niech to szlag. Nie może ich teraz złapać bo musi sprawdzić czy przyjaciel Cynthii nie umarł tonie. Nabrał powietrza do płuc i zanurzył się po Fergusa. W razie konieczności zamierzał go złapać za fraki i asekurując go swoim ciałem odholować nad powierzchnię wody.