Dodatkowo była kobietą. Matka zawsze jej powtarzała, że to ona powinna być tą rozsądniejszą, ale coś nie wyszło. Może przez to, że tak się napatrzyła na tych wszystkich mężczyzn, którzy znajdowali się tuż obok niej, że nie chciała być inna. Uwielbiała ryzyko, niepewność, adrenalinę, tyle, że przynosiło to różne skutki, ten jeden raz konsekwencje okazały się być naprawdę bolesne i zmieniły ich życie raz na zawsze. Już nie było odwrotu. Musieli odnaleźć się w tej nowej sytuacji, która mocno komplikowała egzystencje jej brata na tym świecie.
- Mamy to chyba we krwi, tak jak te domieszkę od olbrzymów. - Próbowała nieco złagodzić atmosferę, bo nie znosiła się mazać, rozczulać nad problemami. Wolała to po prostu wziąć na klatę, ewentualnie oberwać parę razy po mordzie, żeby się z tym pogodzić. Tyle, że tym razem nawet to nie przynosiło ulgi, bo nadal nie do końca mogła się z tym pogodzić, może z czasem to zaakceptuje, jednak poczucie winy na pewno nie zniknie. Nigdy.
Dla niej Astaroth nie był bestią, nigdy by o nim w ten sposób nie pomyślała, nawet jeśli nie czuła już od niego tego ludzkiego ciepła, zawsze będzie jej młodszym bratem, tym, którego uwielbiała od kiedy tylko pojawił się na świecie. Nic się pod tym względem nie zmieniło i nigdy nie zmieni, czego by nie odjebał.
- To chyba całkiem dobre rozwiązanie, w sensie sprawiedliwe. - Przyznała mu rację, chociaż gdzieś tam w głębi duszy i tak nie dopuszczała do siebie, że będzie mogła trochę odpuścić. Może w jakimś drobnym procencie da mu poczucie, że też ma swój czas i moment na branie na siebie tej odpowiedzialności (jak chociażby teraz), ale na pewno nie dopuści do tego, żeby dzielili się tym po połowie.
Nie do końca rozumiała takie poważne uzależnienia, bo sama miała problem jedynie z fajkami, które nie miały, aż tak wielkiego wpływu na jej życie, nie powodowały niepotrzebnych komplikacji, po prostu co chwilę musiała przykurzyć i tyle.
Słysząc jego kolejne słowa zbaraniała, czy naprawdę sugerował, że powinna zainteresować się Erikiem pod tym względem? Skrzywiła się na samą myśl fuuuuj. Znaczy to nie tak, że uważała go za nieodpowiedniego kandydata, na pewno dla kogoś innego mógłby okazać się miłością życia, ale nie dla niej. Zbyt długo się znali, i zdecydowanie nigdy nie patrzyła na niego w ten sposób. Odsunęła się wtedy od brata i spojrzała na niego dosyć mocno krytycznie. - Znamy się, jak łyse konie, ale w życiu bym go nie przeleciała, żeby z kimś być, to chyba trzeba się bzykać, co nie? - Może nie powinna o tym rozmawiać z młodszym bratem, ale między nimi nigdy nie było żadnych tematów tabu.