03.04.2024, 15:14 ✶
— Jedenaście lat to sporo czasu — zauważył skrzętnie Macmillan. — Władza parę razy się zmieniła w tym okresie. To na pewno wpłynęło także na krajowe media.
Nobby Leach, Eugenia Jenkins... Nawet te dwie kadencje znacząco się od siebie różniły, chociaż aktualna Ministra Magii nie przyniosła ze sobą jakiejś znowuż złej sprawy. Zwłaszcza w porównaniu do Nobby'ego. Mugolaka media dosłownie rozszarpały, uderzając w praktycznie każdy aspekt jego życia, od spraw zawodowych po prywatne. A część doniesień nie była nawet prawdziwa, a stanowiła sumę domysłów i plotek krążących po mieście i korytarzach Ministerstwa Magii. Isaaca czekała nie lada przygoda, skoro zamierzał przeczytać cały ten zbiór gazet.
— Dobry trop. Brenny Longbottom nie trzeba zbytnio zachęcać do gadania — żachnął się Sebastian na wspomnienie o pracownicy Brygady Uderzeniowej i jej bracie. — Będzie mówiła nieprzerwanie, bez względu na to, czy człowiek tego chce, czy nie. W ten sposób na pewno czegoś się dowiesz. — Skinął głową. Nie przepadał za jej gadulstwem, jednak akurat w zestawieniu z problemem Isaaca, mogło to przynieść jakieś korzyści. Bądź co bądź, była dosyć blisko tego wszystkiego, co się działo w Ministerstwie w ostatnich tygodniach. — Ale ty pewnie dobrze o tym wiesz, skoro znacie się ze szkoły.
Podczas nauki w Hogwarcie musiała być jeszcze bardziej szalona niż obecnie. Sebastian codziennie dziękował bogom, że był od niej starszy; chyba nie przeżyłby nauki w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, gdyby musiał na co dzień znosić obecność tej dziewczyny. Zwłaszcza w momencie, gdy nastoletnie humory tylko pewnie dodawały jej wówczas energii. Wzdrygnął się na samą myśl.
— Przynajmniej jeden pracownik Ministerstwa trafił w złym stanie do siedziby kowenu — przyznał, przypominając sobie o przypadku Bulstrode'a. — Cała reszta... Cóż, zapłacili pewną ceną za wejście do Limbo i wciąż noszą ten ciężar na swoich barkach. Raczej nie grozi im w tym momencie żadne niebezpieczeństwo. Przynajmniej niebezpośrednie. — Zamilkł na chwilę. — Chociaż nic nie wiadomo na pewno. Limbo to dziki i niezbadany świat. Nikt na dobrą sprawę nie może przewidzieć, jakie będą konsekwencje tej wizyty i czy nie spadnie na nich żadna katastrofa za kilka miesięcy, czy lat.
Chciałby wiedzieć więcej; chociażby dla dobra Patricka, który zdecydował się przyjść do niego po poradę. Niestety, pomimo wielu lat spędzonych na pracy z duchami i naturalnych powiązaniach z krainą umarłych przez krew rodu Trelawney, niewiele był w stanie zdziałać. Mógł teoretyzować, łączyć fakty i przedstawiać najbardziej prawdopodobne scenariusze, jednak ta sprawa była bezprecedensowa. Nikt wcześniej nie wszedł do Limbo bez żadnego przygotowania, a już na pewno z niego nie wrócił.
Kowen mógłby wiedzieć więcej, pomyślał z rozżaleniem. Jego krewniacy, potencjalni bracia i siostry w wierze mogli mieć dostęp do alternatywnych źródeł informacji. Tajemnice i dawne przekazy zarezerwowane dla najwierniejszych kapłanów i kapłanek. Niestety, Sebastian nie zaliczał się do tego grona, w dużej mierze przez to, że postanowił złączyć swój los z Ministerstwem Magii. Aktualnie tego żałował, bo miał świadomość, że gdy zacznie żądać dostępu do pewnych informacji, mogą go po prostu odprawić z kwitkiem.
— Mocy? — Zamrugał parokrotnie na pytania o Czarnego Pana. — Pod Knieją Godryka biegnie magiczna żyła, między innymi dlatego w tych okolicach dochodziło do obchodów sabatów. To tak jakby człowiek byl bliżej natury. Ponoć takie miejsca mogą czasami wzmacniać energię magicznych rytuałów. — Wzruszył sztywno ramionami. — Ale czy podpiął się pod żyłę, aby przejść do zaświatów, czy wykorzystał jej potencjał w inny sposób... Tego już nie wiem. Obawiam się, że tylko on zna szczegóły swojego planu.
Nobby Leach, Eugenia Jenkins... Nawet te dwie kadencje znacząco się od siebie różniły, chociaż aktualna Ministra Magii nie przyniosła ze sobą jakiejś znowuż złej sprawy. Zwłaszcza w porównaniu do Nobby'ego. Mugolaka media dosłownie rozszarpały, uderzając w praktycznie każdy aspekt jego życia, od spraw zawodowych po prywatne. A część doniesień nie była nawet prawdziwa, a stanowiła sumę domysłów i plotek krążących po mieście i korytarzach Ministerstwa Magii. Isaaca czekała nie lada przygoda, skoro zamierzał przeczytać cały ten zbiór gazet.
— Dobry trop. Brenny Longbottom nie trzeba zbytnio zachęcać do gadania — żachnął się Sebastian na wspomnienie o pracownicy Brygady Uderzeniowej i jej bracie. — Będzie mówiła nieprzerwanie, bez względu na to, czy człowiek tego chce, czy nie. W ten sposób na pewno czegoś się dowiesz. — Skinął głową. Nie przepadał za jej gadulstwem, jednak akurat w zestawieniu z problemem Isaaca, mogło to przynieść jakieś korzyści. Bądź co bądź, była dosyć blisko tego wszystkiego, co się działo w Ministerstwie w ostatnich tygodniach. — Ale ty pewnie dobrze o tym wiesz, skoro znacie się ze szkoły.
Podczas nauki w Hogwarcie musiała być jeszcze bardziej szalona niż obecnie. Sebastian codziennie dziękował bogom, że był od niej starszy; chyba nie przeżyłby nauki w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, gdyby musiał na co dzień znosić obecność tej dziewczyny. Zwłaszcza w momencie, gdy nastoletnie humory tylko pewnie dodawały jej wówczas energii. Wzdrygnął się na samą myśl.
— Przynajmniej jeden pracownik Ministerstwa trafił w złym stanie do siedziby kowenu — przyznał, przypominając sobie o przypadku Bulstrode'a. — Cała reszta... Cóż, zapłacili pewną ceną za wejście do Limbo i wciąż noszą ten ciężar na swoich barkach. Raczej nie grozi im w tym momencie żadne niebezpieczeństwo. Przynajmniej niebezpośrednie. — Zamilkł na chwilę. — Chociaż nic nie wiadomo na pewno. Limbo to dziki i niezbadany świat. Nikt na dobrą sprawę nie może przewidzieć, jakie będą konsekwencje tej wizyty i czy nie spadnie na nich żadna katastrofa za kilka miesięcy, czy lat.
Chciałby wiedzieć więcej; chociażby dla dobra Patricka, który zdecydował się przyjść do niego po poradę. Niestety, pomimo wielu lat spędzonych na pracy z duchami i naturalnych powiązaniach z krainą umarłych przez krew rodu Trelawney, niewiele był w stanie zdziałać. Mógł teoretyzować, łączyć fakty i przedstawiać najbardziej prawdopodobne scenariusze, jednak ta sprawa była bezprecedensowa. Nikt wcześniej nie wszedł do Limbo bez żadnego przygotowania, a już na pewno z niego nie wrócił.
Kowen mógłby wiedzieć więcej, pomyślał z rozżaleniem. Jego krewniacy, potencjalni bracia i siostry w wierze mogli mieć dostęp do alternatywnych źródeł informacji. Tajemnice i dawne przekazy zarezerwowane dla najwierniejszych kapłanów i kapłanek. Niestety, Sebastian nie zaliczał się do tego grona, w dużej mierze przez to, że postanowił złączyć swój los z Ministerstwem Magii. Aktualnie tego żałował, bo miał świadomość, że gdy zacznie żądać dostępu do pewnych informacji, mogą go po prostu odprawić z kwitkiem.
— Mocy? — Zamrugał parokrotnie na pytania o Czarnego Pana. — Pod Knieją Godryka biegnie magiczna żyła, między innymi dlatego w tych okolicach dochodziło do obchodów sabatów. To tak jakby człowiek byl bliżej natury. Ponoć takie miejsca mogą czasami wzmacniać energię magicznych rytuałów. — Wzruszył sztywno ramionami. — Ale czy podpiął się pod żyłę, aby przejść do zaświatów, czy wykorzystał jej potencjał w inny sposób... Tego już nie wiem. Obawiam się, że tylko on zna szczegóły swojego planu.