19.10.2022, 20:01 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 23.10.2022, 11:33 przez Nikolai Dolohov.)
Nikolai Isaak Dolohov
Urodzenie: 18 V 1933r. | Taurus | 7 - Filozof
Stan cywilny: Kawaler
Nazwisko panieńskie: -
Krew: Czysta
Pochodzenie: Urodził się w Rosji w Moskwie. Gdy miał zaledwie 5 lat, jego ojciec został słusznie posądzony o morderstwo na czarodzieju, który groził ujawnieniem jego szemranych interesów w kwestii pozyskiwania kamieni szlachetnych z terenów smoczych siedlisk. Z powodu uwięzienia ojca, jego matka, Katerina Dolohov, zmuszona była do opuszczenia Rosji i rozpoczęcia nowego rozdziału życia w Londynie.
Stan cywilny: Kawaler
Nazwisko panieńskie: -
Krew: Czysta
Pochodzenie: Urodził się w Rosji w Moskwie. Gdy miał zaledwie 5 lat, jego ojciec został słusznie posądzony o morderstwo na czarodzieju, który groził ujawnieniem jego szemranych interesów w kwestii pozyskiwania kamieni szlachetnych z terenów smoczych siedlisk. Z powodu uwięzienia ojca, jego matka, Katerina Dolohov, zmuszona była do opuszczenia Rosji i rozpoczęcia nowego rozdziału życia w Londynie.
Kształtowanie: ◉◉○○○
Rozproszenie: ◉◉○○○
Transmutacja: ◉◉◉◉○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ◉◉◉○○
Translokacja: ◉○○○○
Percepcja: ◉◉○○○
Aktywność fizyczna: ◉◉○○○
Charyzma: ◉○○○○
Rzemiosło: ◉○○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉○○
Rozproszenie: ◉◉○○○
Transmutacja: ◉◉◉◉○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ◉◉◉○○
Translokacja: ◉○○○○
Percepcja: ◉◉○○○
Aktywność fizyczna: ◉◉○○○
Charyzma: ◉○○○○
Rzemiosło: ◉○○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉○○
Poziom spaczenia: III - Być może to kwestia genów, być może to jakieś upośledzenie ze strony Nikolaia, jednak jest on pozbawiony umiejętności odróżniania dobra od zła. Jest to tym bardziej ironiczne, ze względu na urząd jaki sprawuje w Wizengamocie. Wydaje się jednak, że jako sędzia kieruje się wiedzą i znajomością prawa, nie zaś emocjami czy osobistym osądem, co może stanowić swego rodzaju klucz do sukcesu jaki odniósł. Emocjonalność ma ograniczoną do pewnego spektrum, które nie zawiera w sobie współczucia czy szerokich pokładów empatii. Bez zawahania zadaje ból czy cierpienie, jeżeli ma to stanowić środek do jego celu.
Różdżka: Włókno ze smoczego serca, akacja, 14", twarda, ze zdobioną rączką
Zwierzę totemiczne: Kot
Aura: Połyskująca czerń
O zdolnościach:
Jego najmocniejszą stroną od zawsze była transmutacja, jednak poza tym ciągnęło go odwiecznie do szeroko pojętych zagadnień czarnomagicznych. Nekromancja była tym, co fascynowało go ponad wszelką miarę, podobnie zresztą jak wszystko, co mogło zostać przez innych uznane za niegodne, obrzydliwe bądź po prostu złe. Łamanie zasad moralności ludzkiej przychodziło mu od zawsze zbyt łatwo, przynosząc jednocześnie zbyt wiele przyjemności.
Dolohov lubi również myśleć o sobie jako o koneserze specyficznego rodzaju piękna. Czy to sztuka, czy to kobiety, otacza się tym, co uważa za przyjemne dla oka, zupełnie jakby miało to odwrócić uwagę od mroku, który w sobie skrywa.
Piękni ludzie wymiotują diamentami : Dolohovowie potrafią połykać dowolne przedmioty i przechowywać je w sobie. Niezależnie od tego czy to miecz, czy pochodnia - jeżeli przejdzie przez ich usta, są w stanie trzymać je w środku ciała
Animagia - III: Jeszcze w szkole Dolohov cenił sobie umiejętność transmutacji i zamarzył o tym, aby któregoś dnia zostać animagiem. Miał obsesje na punkcie swojego celu, który przyświecał mu przez większość lat spędzonych w Hogwarcie. Już wtedy rozpoczął długą drogę, na której końcu znajdowała się postać wielkiego, chudego basiora o ciemnoszarej, miejscami przydługawej sierści. W pełni osiągnąć sukces przemiany udało mu się jeszcze za lat szkolnych, jednak dopiero gdy rozpoczął staż w Ministerstwie Magii, mógł zacząć organizować prawne kwestie swojej umiejętności i zostać w końcu umieszczonym, pełnoprawnie, w rejestrze animagów.
Niewidzialność: Nikolai nie znosi gdy pozostaje rozpoznany, w sytuacjach, które są dla niego niewygodne. Prowadząc podwójne życie, musiał nauczyć się poruszać w ukryciu i nie zwracać na siebie uwagi osób, których uwagi wcale nie pożądał.
Bogacz - II: W świecie Dolohova nigdy nie było niedostatku, chociaż trzeba przyznać, że nie znosi on marnotrawstwa i nieprzemyślanych decyzji. Lubi jednak otaczać się sztuką i widać to w wystroju wnętrza jego posiadłości. Trzeba również nadmienić, że chociaż sporą część swojego sukcesu zawdzięcza bogatej rodzinie Dolohov, swój własny majątek zebrał w większości dzięki ciężkiej pracy i szemranym i diabelnie dobrze prowadzonym interesom, na podłożu handlu kamieniami szlachetnymi, sztuką oraz artefaktami o wątpliwej legalności.
Język - I: Chociaż opuścił Rosję w wieku pięciu lat, Dolohov starannie dbał o znajomość rodzimej mowy. Warto też zaznaczyć, że gdy mówi po angielsku, brzmi niczym prawdziwy brytyjski arystokrata, całkowicie pozbawiony charakterystycznego akcentu swojej ojczyzny. Gdy natomiast używa języka rosyjskiego, mogłoby się wydawać, że nigdy nie opuścił ukochanej Moskwy.
Zastraszanie - I: Coś w tej wyniosłej postawie i ponurym spojrzeniu sprawia, że Dolohovi naprawdę ciężko odmówić jeżeli bardzo czegoś pożąda. Dodatkowo szerokie koneksje, wysoka pozycja w Ministerstwie i pokaźne środki pieniężne są argumentami, obok których nie da się przejść obojętnie. Mało kto chciałby mieć z nim na pieńku.
Znajomość półświatka - I: Dolohov pilnuje aby nie zostać zauważonym w szemranych okolicach, jednak w sklepie Borgina i Burkesa jest stałym i szanowanym za swoją szczodrość klientem, podobnie zresztą jak w innych miejscach, które prowadzą handel przedmiotami o dużej wartości i wątpliwej legalności.
Kłamstwo - I: Właściwie większość jego życia opiera się na umiejętności zakrzywiania prawdy, ukrywania prawdziwych motywacji, odgrywania osoby, którą wewnątrz wcale nie jest. Kai to typowy przykład kłamcy, który sam już nie zwraca uwagi na to, co w jego życiu jest prawdą, pozwalając aby granica rozmyła się w codziennej grze czarodzieja prowadzącego życie oszusta.
Wpływowy wróg - III: Jako wpływowa osoba, Dolohov podczas swojej kariery, zarówno tej w Ministerstwie, jak i tej szemranej po zmroku, nie mógł nie trafić na ludzi równie przebiegłych i równie wpływowych. Kai posadził w Azkabanie dość sporo ludzi, w tym członków bogatych rodzin, które wierzyły do tej pory, że wszystko da się załatwić przez pieniądze. Jedna z nich jest wyjątkowo niezadowolona z wyroku Wizengamotu, za co obwiniają sędziego i od tamtego czasu starają się wywrzeć na Nikolaiu wrażenie, że będzie żałował tej decyzji, zuchwale zakładając, że pozostaje osobą łatwą do zastraszenia.
Toksyczni rodzice - II: Katherina Dolohov od zawsze miała ogromny wpływ na swojego syna. To ona nauczyła go, że sukces musi zostać opłacony poświęceniem i to nie tylko czasu, lecz czasem również moralności. Jest kobietą wysoko toksyczną, spaczoną i najprawdopodobniej jedyną osobą, która faktycznie wciąż ma jakiś wpływ na Nikolaia. Mimo całej swojej niezależności, jeżeli jego matka o coś go prosi, Kai nie jest w stanie odmówić.
Brudny sekret - II: - Jako sędzia nie może pozwolić sobie na to, aby jego interesy z półświatkiem przestępczym wyszły na jaw. Gdyby ktokolwiek znalazł u niego artefakty nielegalnego pochodzenia lub odkrył, że Dolohov para się czarną magią, oznaczałoby to koniec jego kariery zawodowej.
Szalona ex - I: Nie stroniąc od towarzystwa kobiet, Dolohov nie raz trafiał na takie egzemplarze, które chciały uzyskać jego pełną lojalność. Ktoś miał nadzieję, że jest materiałem na bogatego męża? Kimś, na kogo można mieć wpływ? A może po prostu kimś lepszym, niż okazał się w rzeczywistości? Cóż, zawód potrafi być okrutnie bolesny.
Uzależnienie - I: Alkohol, papierosy, kobiety, a może bogactwo, poczucie władzy, piękno sztuki naokoło? W życiu Dolohova jest wiele rzeczy, których pozbawienie go może wywołać gniew czy nawet agresję. Tym jednym szczególnym uzależnieniem, bez którego Nikolai nie jest w stanie się skupić na podstawowych rzeczach, są przede wszystkim papierosy. Palący głód w gardle, drżące dłonie, a w końcu mdłości i ból głowy. Paczka mocnych papierosów jest tym, co Dolohov ma zawsze przy sobie.
Różdżka: Włókno ze smoczego serca, akacja, 14", twarda, ze zdobioną rączką
Zwierzę totemiczne: Kot
Aura: Połyskująca czerń
O zdolnościach:
Jego najmocniejszą stroną od zawsze była transmutacja, jednak poza tym ciągnęło go odwiecznie do szeroko pojętych zagadnień czarnomagicznych. Nekromancja była tym, co fascynowało go ponad wszelką miarę, podobnie zresztą jak wszystko, co mogło zostać przez innych uznane za niegodne, obrzydliwe bądź po prostu złe. Łamanie zasad moralności ludzkiej przychodziło mu od zawsze zbyt łatwo, przynosząc jednocześnie zbyt wiele przyjemności.
Dolohov lubi również myśleć o sobie jako o koneserze specyficznego rodzaju piękna. Czy to sztuka, czy to kobiety, otacza się tym, co uważa za przyjemne dla oka, zupełnie jakby miało to odwrócić uwagę od mroku, który w sobie skrywa.
Piękni ludzie wymiotują diamentami : Dolohovowie potrafią połykać dowolne przedmioty i przechowywać je w sobie. Niezależnie od tego czy to miecz, czy pochodnia - jeżeli przejdzie przez ich usta, są w stanie trzymać je w środku ciała
Animagia - III: Jeszcze w szkole Dolohov cenił sobie umiejętność transmutacji i zamarzył o tym, aby któregoś dnia zostać animagiem. Miał obsesje na punkcie swojego celu, który przyświecał mu przez większość lat spędzonych w Hogwarcie. Już wtedy rozpoczął długą drogę, na której końcu znajdowała się postać wielkiego, chudego basiora o ciemnoszarej, miejscami przydługawej sierści. W pełni osiągnąć sukces przemiany udało mu się jeszcze za lat szkolnych, jednak dopiero gdy rozpoczął staż w Ministerstwie Magii, mógł zacząć organizować prawne kwestie swojej umiejętności i zostać w końcu umieszczonym, pełnoprawnie, w rejestrze animagów.
Niewidzialność: Nikolai nie znosi gdy pozostaje rozpoznany, w sytuacjach, które są dla niego niewygodne. Prowadząc podwójne życie, musiał nauczyć się poruszać w ukryciu i nie zwracać na siebie uwagi osób, których uwagi wcale nie pożądał.
Bogacz - II: W świecie Dolohova nigdy nie było niedostatku, chociaż trzeba przyznać, że nie znosi on marnotrawstwa i nieprzemyślanych decyzji. Lubi jednak otaczać się sztuką i widać to w wystroju wnętrza jego posiadłości. Trzeba również nadmienić, że chociaż sporą część swojego sukcesu zawdzięcza bogatej rodzinie Dolohov, swój własny majątek zebrał w większości dzięki ciężkiej pracy i szemranym i diabelnie dobrze prowadzonym interesom, na podłożu handlu kamieniami szlachetnymi, sztuką oraz artefaktami o wątpliwej legalności.
Język - I: Chociaż opuścił Rosję w wieku pięciu lat, Dolohov starannie dbał o znajomość rodzimej mowy. Warto też zaznaczyć, że gdy mówi po angielsku, brzmi niczym prawdziwy brytyjski arystokrata, całkowicie pozbawiony charakterystycznego akcentu swojej ojczyzny. Gdy natomiast używa języka rosyjskiego, mogłoby się wydawać, że nigdy nie opuścił ukochanej Moskwy.
Zastraszanie - I: Coś w tej wyniosłej postawie i ponurym spojrzeniu sprawia, że Dolohovi naprawdę ciężko odmówić jeżeli bardzo czegoś pożąda. Dodatkowo szerokie koneksje, wysoka pozycja w Ministerstwie i pokaźne środki pieniężne są argumentami, obok których nie da się przejść obojętnie. Mało kto chciałby mieć z nim na pieńku.
Znajomość półświatka - I: Dolohov pilnuje aby nie zostać zauważonym w szemranych okolicach, jednak w sklepie Borgina i Burkesa jest stałym i szanowanym za swoją szczodrość klientem, podobnie zresztą jak w innych miejscach, które prowadzą handel przedmiotami o dużej wartości i wątpliwej legalności.
Kłamstwo - I: Właściwie większość jego życia opiera się na umiejętności zakrzywiania prawdy, ukrywania prawdziwych motywacji, odgrywania osoby, którą wewnątrz wcale nie jest. Kai to typowy przykład kłamcy, który sam już nie zwraca uwagi na to, co w jego życiu jest prawdą, pozwalając aby granica rozmyła się w codziennej grze czarodzieja prowadzącego życie oszusta.
Wpływowy wróg - III: Jako wpływowa osoba, Dolohov podczas swojej kariery, zarówno tej w Ministerstwie, jak i tej szemranej po zmroku, nie mógł nie trafić na ludzi równie przebiegłych i równie wpływowych. Kai posadził w Azkabanie dość sporo ludzi, w tym członków bogatych rodzin, które wierzyły do tej pory, że wszystko da się załatwić przez pieniądze. Jedna z nich jest wyjątkowo niezadowolona z wyroku Wizengamotu, za co obwiniają sędziego i od tamtego czasu starają się wywrzeć na Nikolaiu wrażenie, że będzie żałował tej decyzji, zuchwale zakładając, że pozostaje osobą łatwą do zastraszenia.
Toksyczni rodzice - II: Katherina Dolohov od zawsze miała ogromny wpływ na swojego syna. To ona nauczyła go, że sukces musi zostać opłacony poświęceniem i to nie tylko czasu, lecz czasem również moralności. Jest kobietą wysoko toksyczną, spaczoną i najprawdopodobniej jedyną osobą, która faktycznie wciąż ma jakiś wpływ na Nikolaia. Mimo całej swojej niezależności, jeżeli jego matka o coś go prosi, Kai nie jest w stanie odmówić.
Brudny sekret - II: - Jako sędzia nie może pozwolić sobie na to, aby jego interesy z półświatkiem przestępczym wyszły na jaw. Gdyby ktokolwiek znalazł u niego artefakty nielegalnego pochodzenia lub odkrył, że Dolohov para się czarną magią, oznaczałoby to koniec jego kariery zawodowej.
Szalona ex - I: Nie stroniąc od towarzystwa kobiet, Dolohov nie raz trafiał na takie egzemplarze, które chciały uzyskać jego pełną lojalność. Ktoś miał nadzieję, że jest materiałem na bogatego męża? Kimś, na kogo można mieć wpływ? A może po prostu kimś lepszym, niż okazał się w rzeczywistości? Cóż, zawód potrafi być okrutnie bolesny.
Uzależnienie - I: Alkohol, papierosy, kobiety, a może bogactwo, poczucie władzy, piękno sztuki naokoło? W życiu Dolohova jest wiele rzeczy, których pozbawienie go może wywołać gniew czy nawet agresję. Tym jednym szczególnym uzależnieniem, bez którego Nikolai nie jest w stanie się skupić na podstawowych rzeczach, są przede wszystkim papierosy. Palący głód w gardle, drżące dłonie, a w końcu mdłości i ból głowy. Paczka mocnych papierosów jest tym, co Dolohov ma zawsze przy sobie.
Edukacja: Hogwart Slytherin, prefekt.
Nikolai Dolohov już od najmłodszych lat był zdolnym dzieckiem. Głównym powodem była twarda ręka jego matki, Kateriny, która wpajała mu swoją mantrę o potędze wiedzy i przewadze, jaką daje bycie lepszym od innych, odkąd tylko był w stanie to zrozumieć.
W Hogwarcie, poza tym, że był prymusem, pozostawał również rozpoznawalny towarzysko, chociaż zadbał, aby nie wyglądało to tak, jakby sam się o to prosił. Wzbudzał sympatię nauczycieli swoją wiedzą i umiejętnościami, których zdobycie opłacił ślęczeniem w bibliotece. Uznawał jednak, że było to poświęcenie warte efektów, zgodnie z mantrą swojej matki. Jakimś cudem był tym dzieciakiem, który wcale nie prosił się o atencję, a jednak pozostawał dobrze rozpoznawalny. Nie pakował się w tarapaty, chociaż często brał udział w spiskach pozostałych znajomych. Dawał pomysły, które były realizowane przez innych, co wyrobiło w nim poczucie pewności siebie na pozycji lidera. Nade wszystko jednak Nikolai pozostawał samotnikiem, dlatego też, chociaż miał grono znajomych, którzy z chęcią wynieśliby go na piedestał przywódcy zgrai szkolnych rzezimieszków, nie zaangażował się w tę pozycję otwarcie. Wolał utrzymać czystą reputację, pozostawiając wszelkie jej skazy pod przykryciem szaty prefekta.
Nikolai już jako uczeń Hogwartu przejawiał braki w rozumieniu granicy pomiędzy dobrem a złem, a ponieważ doskonale wiedział, że jego skłonności do łamania zasad, i to zgoła poważniejszych niż regulamin szkoły, nie spotkają się z ogólną aprobatą, musiał nauczyć się skrywać swoją naturę pod maską idealnego ucznia. I trzeba było mu oddać, że efekty były zaskakująco wiarygodne.
Doświadczenie:
1951 -1952 staż w Departamencie Przestrzegania Prawa Czarodziejów na stanowisku pomocnika Koronera
1952-1954 Asystent urzędnika Wizengamotu
1954-1962 Pierwszy Asystent sędziego Wizengamotu
1962-1965 Skryba Wizengamotu
1965-dziś Sędzia Wizengamotu
Aktualne miejsce pracy: Departament Przestrzegania Prawa Czarodziejów - Sędzia Wizengamotu
Rozpoznawalność: III - Dolohov dba o to, aby jego interesy za dnia, nie pozostały przez nikogo połączone z interesami po zmroku. Prowadzi podwójne życie, dlatego poza znajomościami, potrzebnymi do zawierania umów i prowadzenia szeroko pojętego handlu, pozostaje raczej skrytą osobą.
Nikolai Dolohov już od najmłodszych lat był zdolnym dzieckiem. Głównym powodem była twarda ręka jego matki, Kateriny, która wpajała mu swoją mantrę o potędze wiedzy i przewadze, jaką daje bycie lepszym od innych, odkąd tylko był w stanie to zrozumieć.
W Hogwarcie, poza tym, że był prymusem, pozostawał również rozpoznawalny towarzysko, chociaż zadbał, aby nie wyglądało to tak, jakby sam się o to prosił. Wzbudzał sympatię nauczycieli swoją wiedzą i umiejętnościami, których zdobycie opłacił ślęczeniem w bibliotece. Uznawał jednak, że było to poświęcenie warte efektów, zgodnie z mantrą swojej matki. Jakimś cudem był tym dzieciakiem, który wcale nie prosił się o atencję, a jednak pozostawał dobrze rozpoznawalny. Nie pakował się w tarapaty, chociaż często brał udział w spiskach pozostałych znajomych. Dawał pomysły, które były realizowane przez innych, co wyrobiło w nim poczucie pewności siebie na pozycji lidera. Nade wszystko jednak Nikolai pozostawał samotnikiem, dlatego też, chociaż miał grono znajomych, którzy z chęcią wynieśliby go na piedestał przywódcy zgrai szkolnych rzezimieszków, nie zaangażował się w tę pozycję otwarcie. Wolał utrzymać czystą reputację, pozostawiając wszelkie jej skazy pod przykryciem szaty prefekta.
Nikolai już jako uczeń Hogwartu przejawiał braki w rozumieniu granicy pomiędzy dobrem a złem, a ponieważ doskonale wiedział, że jego skłonności do łamania zasad, i to zgoła poważniejszych niż regulamin szkoły, nie spotkają się z ogólną aprobatą, musiał nauczyć się skrywać swoją naturę pod maską idealnego ucznia. I trzeba było mu oddać, że efekty były zaskakująco wiarygodne.
Doświadczenie:
1951 -1952 staż w Departamencie Przestrzegania Prawa Czarodziejów na stanowisku pomocnika Koronera
1952-1954 Asystent urzędnika Wizengamotu
1954-1962 Pierwszy Asystent sędziego Wizengamotu
1962-1965 Skryba Wizengamotu
1965-dziś Sędzia Wizengamotu
Aktualne miejsce pracy: Departament Przestrzegania Prawa Czarodziejów - Sędzia Wizengamotu
Rozpoznawalność: III - Dolohov dba o to, aby jego interesy za dnia, nie pozostały przez nikogo połączone z interesami po zmroku. Prowadzi podwójne życie, dlatego poza znajomościami, potrzebnymi do zawierania umów i prowadzenia szeroko pojętego handlu, pozostaje raczej skrytą osobą.
Wskazówki dla Mistrza Gry
Jest tym typem osobowości, dla której nie ma rzeczy nie do zrobienia pod względem moralnym. Nie zawahałby się z podjęciem decyzji o uśmierceniu wroga. Nie ma zbyt silnego systemu wartości, liczy się on sam i jego dobrobyt. Reszta ludzi to wrogowie, osoby mu obojętne, bądź przyjemne maskotki, które umilają jego egzystencję. Jeżeli mu na kimś zależy, najczęściej ma w tym jakiś interes. Jedyne przywiązanie, jakie do tej pory czuł, zarazem będące wyjątkiem od reguły, odczuwa do samej rodziny Dolohov, którą uważa za prekursor własnego sukcesu i wierzy, że za ten fakt należy im się szacunek. Szczególnie tyczy się to jego matki, Kateriny Dolohov.
Czy w jego życiu może pojawić się ktoś, kto zmieni jego postrzeganie? Kto w końcu pozwoli mu poczuć jakieś wyższe emocje?
Mało prawdopodobne, lecz przecież nic nie jest niemożliwe.
Z zasady chcę żeby był śmierciożercą, ponieważ uważa, że u boku Voldemorta może odnieść największy sukces i zgadza się z jego poglądami.