- A Ty jak zawsze jesteś uroczy. - Dodała z uśmiechem, miała sentyment do Lestrange'a chyba od zawsze, był niesamowicie dobrze wychowany, zawsze taki grzeczny i ułożony. - Na szczęście nie, nie dałyby nam pewnie porozmawiać, wiesz jakie one są, zobaczą jakichś mężczyzn to zaczynają szczebiotać, więc się ich pozbyłam, rodziców także. - Dzięki czemu mieli cały dom dla siebie, no i Stworka, który był obok, gdyby czegoś potrzebowali, najwierniejszy sługa, który zawsze jej towarzyszył.
- Mam nadzieję, że światło ci nie przeszkadza? - Rzuciła jeszcze, kiedy weszli do jej pokoju, wiedziała, że Rabastan preferuje ciemność, mieszkał niczym w jaskini, zresztą nieraz mu wspominała o tym, że powinien coś z tym zrobić, bo przez to można się zapłakać, w końcu to słońce było życiem.
- W sumie to chyba dobrze, że ma apetyt? Właściwie to nie wiem, nie znam się na ptakach. - Wzruszyła jedynie ramionami i porzuciła temat. - Poproszę Stworka, żeby coś mu przyniósł, w tym domu każdy musi zostać odpowiednio ugoszczony. - Nawet kruk.
Obserwowała Edgara, kiedy usiadł na głowie przyjaciela. Dziwna go łączyła relacja z tym zwierzęciem, ale nie komentowała tego nigdy, każdy miał jakieś swoje dziwne przyzwyczajenia.
- Ależ oczywiście, wiesz, jak mam gust. - Dodała, kiedy Rabastan skomentował pojawienie się kolejnego gościa. Nie można było jej odmówić, że zawsze sięgała po to co najlepsze.
- Stworku, przyniesiesz proszę trochę pokarmu dla sów dla jednego z naszych gości. - Rzuciła jeszcze grzecznie do skrzata, mogło to dziwić niektórych, ale akurat ona miała do nich ogromny szacunek, wiedziała, że kiedy przyjdzie potrzeba, to nie będzie miał on wątpliwości komu służy, był jej oddany jak nikt inny.
Zupełnie nie wzruszyło jej to, że Rookwood był sztywny, kiedy go uścisnęła, jakby nie zwróciła na to uwagi, kierowała się po prostu swoimi dziwnymi manierami. Nie znali się zbyt dobrze, jednak pracowali razem, a do tego pochodzili, wszyscy tutaj obecni z szanowanych rodzin o odpowiednich poglądach, to było ważne.
- W takim wypadku to ja się cieszę, że się cieszysz. - Dodała jeszcze, żeby coś odpowiedzieć. Właściwie nie wiedziała od czego zacząć, ale jakoś z tego wybrnie. Najważniejsze, aby usiedli przy stole i się trochę zrelaksowali, to miał być przyjemny wieczór.
- Rozgośćcie się i czujcie jak u siebie w domu. - Sama skierowała się w kierunku stołu, który przygotowała dla gości, usiadła na jednym z trzech krzeseł.
Po chwili pojawił się Stworek, który trzymał w dłoni metalową miskę z pokarmem dla ptactwa, po chwili zniknął, wcześniej przekazując ją jednak Rabastanowi.