Your browser has JavaScript disabled. If you would like to use all features of this site, it is mandatory to enable JavaScript.

Ambrosia McKinnon

Our Lady of Sorrows

and you don't seem the lying kind
a shame that I can read your mind
and all the things that I read there
candlelit smile that we both share

wiek

sława

krew

czysta

genetyka

wila

zawód

Infobrokerka, właścicielka zakładu pogrzebowego, pianistka

Spowita nimbem wyższości i aureolą sięgających niemal do ziemi srebrzystoblond włosów, Lorraine wygląda dokładnie tak, jak powinien wyglądać Malfoy z krwi i kości. A jednak... Coś hipnotyzującego jest w jej czystym, wysokim głosie, w sposobie, w jaki intonuje słowa. Coś w pełnych gracji ruchach, w przenikliwym spojrzeniu jasnoniebieskich oczu, skrytych pod ciężkimi od niewyspania powiekami. Przedziwny czar półwili, który wyróżnia Lorraine z tłumu mimo raczej przeciętnej postury (1,67 m), długo nie pozwalając ludziom zapomnieć o jej uśmiechu. Wygląda na istotę słabą, wątłego zdrowia. W przeszłości, Lorraine zmagała się z zaburzeniami odżywania, przez co teraz cechuje ją nienaturalna wręcz kruchość. Chorobliwie chuda, kości zdają się niemal przebijać delikatną, bladą skórę. Uwagę zwracają zwłaszcza wydelikacone dłonie o długich, smukłych palcach, w których często obraca w zamyśleniu srebrny pierścionek z emblematem rodu Malfoy. Obyta towarzysko, zawsze wie, co powiedzieć, i jak się zachować. Bez względu na okoliczności dba o zachowanie nienagannej postawy. Ubiera się w otrzymane w spadku po bogatszych kuzynkach, klasyczne, mocno zabudowane suknie, na których wprawne oko dostrzeże ślady poprawek krawieckich. W naturze półwili leży przyciągać cudze spojrzenia, może dlatego Lorraine nosi się bardzo konserwatywnie, nigdy niemal nie odsłaniając ciała. Najczęściej spowita jest od stóp do głów w biel, choć chętnie stroi się również w odcienie zieleni i błękitu. Zawsze otula ją mgiełka ciężkich perfum, których nieznośnie wręcz słodki zapach służy tuszowaniu klejącej się do Lorraine mdłej woni śmierci.

Lorraine Malfoy

#48

08.04.2024, 23:36 ✶ (Ten post był ostatnio modyfikowany: 02.08.2024, 08:37 przez Lorraine Malfoy.)

—1968—

Londyn, 1968

Kochana Ambrosio, choć powinnam raczej napisać: Lady Macario,

Wszystkiego najlepszego z okazji trzeciej rocznicy otwarcia Ataraxii!

Jestem niezwykle dumna, że mogę się pochwalić znajomością z tak utalentowaną wróżbitką.
Wieczorem, oczywiście, będziemy świętować, ale mój prezent dla Ciebie chciałabym przekazać już teraz, bo to zdecydowanie coś bardziej osobistego.

Do tego listu znajdziesz załączony szczególny certyfikat wystawiony przez przedstawiciela londyńskiego zoo. Za symboliczną opłatą kilku mugolskich funtów, potężny karaluch z rzędu Blattodea został ochrzczony imieniem Twojego zdegenerowanego eks chłopaka. Następnie, nakarmiono nim jakieś zdecydowanie bardziej urocze zwierzątko - zginął w męczarniach, pożarty żywcem - zaś zgon mości karalucha potwierdził osobiście wykwalifikowany opiekun zoo, składając podpis na załączonym certyfikacie.

Możesz zawiesić go nad łóżkiem albo spalić i okadzić dymem mieszkanko.

Jeszcze raz wszystkiego najlepszego!

Twoja wspaniała przyjaciółka,

Lorraine Malfoy

Do listu dołączono certyfikat z rodowodem karalucha o imieniu Alexander M.

Yes, I am a master
Little love caster