- Tak tylko pytam, bo się nie znam i w sumie nikt z moich bliskich też tego nie umie, a to całkiem ciekawe. - Wzruszyła jedynie ramionami. Może pytanie było głupie, ale w momencie, w którym nie do końca wiedziała, jak w pełni działa to umiejętność postanowiła je zadać. Zresztą nie sądziła, że Brenna uznałaby ją za głupią, bo miała naprawdę dużo cierpliwości do jej wszystkich pytań, nawet jeśli nie do końca były na miejscu.
- To też jest ciekawe, czy jak masz za dużo myśli, to wiadomości odbijają się, jak od ściany. W akcji chyba to mniejszy problem, bo jesteś skupiona na jednej czynności, tylko o niej myślisz. - Przynajmniej tak się jej wydawało, ale po raz kolejny było to jedynie gdybanie, bo Heather póki co nie miała do końca pojęcia, jak to wszystko działało. W sumie naprawdę mogłoby się im to przydać podczas tych wszystkich niebezpiecznych akcji, które jeszcze na nie czekały. - Ty to w ogóle jesteś zdolna, animaga, zaraz fale, dar od bogów w postaci trzeciego oka, mało jest takich uzdolnionych czarodziejów. - Spoglądała na Brennę z podziwem, bo naprawdę uważała ją za jedną z wybitniejszych czarownic, jakie przyszło jej znać. Przy niej czuła się trochę jak jedna z wielu, szarych osób.
- Serio? Przez miesiąc musiałaś trzymać liść w paszczy? Jak ci się udało go nie połknąć? - Nie potrafiła sobie wyobrazić, jakie to musiało być trudne. Przecież nawet podczas snu, zupełnie przypadkowo mogła to zrobić. Wymagało to zdecydowanie dużej determinacji i trochę szczęścia.
Musiały wrócić do ćwiczenia, zauważyła, że Longbottom się skupiła, ona zrobiła to samo. Przymknęła oczy, oczyściła umysł, żeby mogła dotrzeć do jej głowy. Czekała na wiadomość. Tym razem jednak nie otrzymała całej wiadomości, próbowała ją w głowie rozszyfrować, dopowiedzieć sobie brakujące słowo. Na jej twarzy partnerka mogła dostrzec rzadko spotykany wyraz - intensywnego myślenia. Na szczęście Brenna przerwała myślenie i mogła przejść do kolejnego tematu, nie musiała wysyłać wiadomości, co za szczęście, na pewno by sobie nie poradziła z opowiedzeniem o tym śnie poprzez takie krótkie informacje, które jak do tej pory udało jej się przesyłać.
- Ślub z Cameronem. - Właściwie ślub był tylko tłem tych wydarzeń, jednym z jej marzeń, które już niedługo miało się spełnić, tego była pewna, w końcu już jej się oświadczył, niedługo na pewno staną na ślubnym kobiercu.
- Jednym z prezentów ślubnych miał być klejnot, który zabrałby to, czego w sobie nienawidzę, klątwę żywiołów. - Nie bała się mówić w głos jaki miała stosunek do tej przypadłości, mimo, że nauczyła się ją nawet jako tako kontrolować, to nadal pozostawało rzeczą, której najbardziej w sobie nie znosiła.
- Nie mam pojęcia, pewnie nie było przypadkowe, pięknie sobie z nas zadrwili. - Mogły się tego spodziewać, w końcu Salt o tym wspominał, może nie dosłownie, ale wiedziały, że w wędrówka po jaskini może się zakończyć różnie.