19.12.2022, 23:11 ✶
Wraz ze zmęczeniem dopadała go senność. Zbyt długo siedzieli w tej łodzi, za długo pozwalali sobie na taką frywolność. Czas skończyć spotkanie, które tak czy siak zapadnie im w pamięć już na zawsze. Otrząśnięcie się sprawiało trudność ale nie było niemożliwe. O ile żaden z nich nie okazał dotychczas rozsądku tak należy nadgonić tę niedbałość i przypomnieć im, że nie mogą zostać w tej łódce na zawsze. Nabrał głęboko powietrza do płuc, wdychając kwietniowy zimny wiatr. Orzeźwiał się i uzmysławiał sobie jak długo leżał nieruchomo. Miał ochotę przeciągnąć się leniwie lecz wiedział, że zaraz po tym dostałby zawrotów głowy. Za długo zaniedbywali świat, ciesząc się tym, co działo się na dnie tej łodzi.
- Między innymi za to, że musimy się stąd deportować w ciągu trzech minut.- odparł bardziej przytomnym głosem. Przeistaczał się już w Castiela "z lądu" co mogło być widoczne po skupieniu zauważalnym w zmarszczonych brwiach czy prostych plecach sugerujących, że gotów jest stawić czoła światu… oczywiście bez zdradzania dzisiejszej tajemnicy.
- Nie, nikt by się z tego nie cieszył. - nie podłapał żartów, narzucając tym samym Fergusowi przypomnienie przywołania się do porządku. W oczach widać było już ostatecznie podjętą decyzję o zakończeniu spotkania. Trzymał się tego żelaznego postanowienia kurczowo, byleby nie dostrzec w spojrzeniu Fergusa pragnień i im nie ulegnąć. Byle nie zacząć tęsknić - dlatego muszą się rozstać, najlepiej jak najszybciej. Ta myśl sprawiła, że zrobiło mu się słabo, a serce ukuło boleśnie wewnątrz ciała.
- Pytanie odnosi się do każdego aspektu. - opuścił wzrok na jego palce wsuwające się do jego dłoni. Patrzył jak na to z łatwością mu przyzwala, nie myśląc ani chwili by odmówić. Co to mogło znaczyć? Brak asertywności czy odpowiedź na ukryte pragnienia? Serce podeszło mu do gardła ale nie chciał dać po sobie tego poznać. Sięgnął po różdżkę Fergusa i włożył ją do jego wolnej dłoni. Lepiej aby jej tutaj nie zostawiali.
Podniósł nań wzrok i uśmiechnął się kącikiem ust a kilka sekund później wciągnął ich silnie w zimny proces teleportacji. Trzask rozniósł się echem kiedy porzucili łódkę na środku wód a błyskawicznie przenieśli się na ląd. Ba, udało mu się nakierować ich za doki znajdujące się najbliżej jego domu. Wylądowali na jeszcze zimniejszym chodniku gdzie twardy ląd, szarość i ciemność przypomniało kim są. Nie czuł wyraźnie objawów deportacji ale za to czuł temperaturę ciała swojego towarzysza. Ciągnęło bliżej, znowu. Uch. Nieświadomie ścisnął mocniej jego rękę.
- Wejdziemy tylnym wejściem. Dam ci jakieś ubrania, coś zjemy i skorzystasz z sieci Fiuu. - przedstawił mu plan i znów popatrzył na wciąż złączone palce. Pogłaskał jego dłoń kciukiem aż w końcu rozdzielił ich ręce. Ich całych. Zanim mieli zamarznąć to zabrał go do domu. Ciasne i nierozświetlone korytarze działały na ich korzyść. Zaprowadził ich tak, że nikogo nie spotkali - większość osób już spała. Przepuścił go w drzwiach do swojej części życia - do niewielkiej komnaty złączonej z osobną łazienką i biurem. Wszystko wydawało się ciasno ułożone ale odnajdywał się w tym jakiś porządek. Wyciągnął dla Fergusa komplet ubrań, w tym bardzo ciepły i ulubiony sweter, który to otrzymał rzecz jasna od troskliwej siostry. Zostawił Fergusa na dłuższą chwilę w jego oazie prywatności i wrócił po dwudziestu minutach z eliksirem pieprzowym, gorącą herbatą i górą zwykłych bułek, puszką kandyzowanych owoców i paczkę ciastek z Miodowego Królestwa. Bez hałasu był w stanie przynieść same gotowce. Nie nazwałby tego nawet jedzeniem bo brakowało tu solidnej dawki mięsa. Z braku laku musieli się tym zadowolić bo w innej sytuacji mogliby obudzić… choćby Cynthię. Obaj nie byli gotowi się z nią zobaczyć, zwłaszcza razem i o tej porze.
Nalegał, aby Fergus usiadł, jadł, pił, rozgrzewał się i po prostu poddał się tej cholernie spóźnionej gościnności. Też mu przy tym towarzyszył, siedząc naprzeciw małego stolika i również zjadał bardzo lekką kolację. Z pewnością będzie musiał nadrobić ale to już nad ranem. Siedzieli blisko, stykali się kolanami i z perspektywy Castiela, nie było to przypadkiem a zabiegiem celowym. Nie mówił jednak za wiele, a raz na jakiś czas zerkał na Olivandera, jakby ze zdziwieniem, że to nie sen. Nie spieszył się, nie pospieszał go. Ot, co kilka dłuższych chwil upewniał się, że Fergus nie jest zjawą. Sam nie wiedział czego szukać na jego twarzy. Omijał starannie okolice jego ust i bezpośrednio długiego spoglądania w tęczówki. Dzięki temu udawało mu się zachować kontrolę nad swoimi chęciami sięgnięcia nad stołem do jego twarzy. Zaciskał mocniej palce na kubku i przesadnie ostrożnie sączył gorącą herbatę. Odtajali fizycznie ale co z psychiką?
- Między innymi za to, że musimy się stąd deportować w ciągu trzech minut.- odparł bardziej przytomnym głosem. Przeistaczał się już w Castiela "z lądu" co mogło być widoczne po skupieniu zauważalnym w zmarszczonych brwiach czy prostych plecach sugerujących, że gotów jest stawić czoła światu… oczywiście bez zdradzania dzisiejszej tajemnicy.
- Nie, nikt by się z tego nie cieszył. - nie podłapał żartów, narzucając tym samym Fergusowi przypomnienie przywołania się do porządku. W oczach widać było już ostatecznie podjętą decyzję o zakończeniu spotkania. Trzymał się tego żelaznego postanowienia kurczowo, byleby nie dostrzec w spojrzeniu Fergusa pragnień i im nie ulegnąć. Byle nie zacząć tęsknić - dlatego muszą się rozstać, najlepiej jak najszybciej. Ta myśl sprawiła, że zrobiło mu się słabo, a serce ukuło boleśnie wewnątrz ciała.
- Pytanie odnosi się do każdego aspektu. - opuścił wzrok na jego palce wsuwające się do jego dłoni. Patrzył jak na to z łatwością mu przyzwala, nie myśląc ani chwili by odmówić. Co to mogło znaczyć? Brak asertywności czy odpowiedź na ukryte pragnienia? Serce podeszło mu do gardła ale nie chciał dać po sobie tego poznać. Sięgnął po różdżkę Fergusa i włożył ją do jego wolnej dłoni. Lepiej aby jej tutaj nie zostawiali.
Podniósł nań wzrok i uśmiechnął się kącikiem ust a kilka sekund później wciągnął ich silnie w zimny proces teleportacji. Trzask rozniósł się echem kiedy porzucili łódkę na środku wód a błyskawicznie przenieśli się na ląd. Ba, udało mu się nakierować ich za doki znajdujące się najbliżej jego domu. Wylądowali na jeszcze zimniejszym chodniku gdzie twardy ląd, szarość i ciemność przypomniało kim są. Nie czuł wyraźnie objawów deportacji ale za to czuł temperaturę ciała swojego towarzysza. Ciągnęło bliżej, znowu. Uch. Nieświadomie ścisnął mocniej jego rękę.
- Wejdziemy tylnym wejściem. Dam ci jakieś ubrania, coś zjemy i skorzystasz z sieci Fiuu. - przedstawił mu plan i znów popatrzył na wciąż złączone palce. Pogłaskał jego dłoń kciukiem aż w końcu rozdzielił ich ręce. Ich całych. Zanim mieli zamarznąć to zabrał go do domu. Ciasne i nierozświetlone korytarze działały na ich korzyść. Zaprowadził ich tak, że nikogo nie spotkali - większość osób już spała. Przepuścił go w drzwiach do swojej części życia - do niewielkiej komnaty złączonej z osobną łazienką i biurem. Wszystko wydawało się ciasno ułożone ale odnajdywał się w tym jakiś porządek. Wyciągnął dla Fergusa komplet ubrań, w tym bardzo ciepły i ulubiony sweter, który to otrzymał rzecz jasna od troskliwej siostry. Zostawił Fergusa na dłuższą chwilę w jego oazie prywatności i wrócił po dwudziestu minutach z eliksirem pieprzowym, gorącą herbatą i górą zwykłych bułek, puszką kandyzowanych owoców i paczkę ciastek z Miodowego Królestwa. Bez hałasu był w stanie przynieść same gotowce. Nie nazwałby tego nawet jedzeniem bo brakowało tu solidnej dawki mięsa. Z braku laku musieli się tym zadowolić bo w innej sytuacji mogliby obudzić… choćby Cynthię. Obaj nie byli gotowi się z nią zobaczyć, zwłaszcza razem i o tej porze.
Nalegał, aby Fergus usiadł, jadł, pił, rozgrzewał się i po prostu poddał się tej cholernie spóźnionej gościnności. Też mu przy tym towarzyszył, siedząc naprzeciw małego stolika i również zjadał bardzo lekką kolację. Z pewnością będzie musiał nadrobić ale to już nad ranem. Siedzieli blisko, stykali się kolanami i z perspektywy Castiela, nie było to przypadkiem a zabiegiem celowym. Nie mówił jednak za wiele, a raz na jakiś czas zerkał na Olivandera, jakby ze zdziwieniem, że to nie sen. Nie spieszył się, nie pospieszał go. Ot, co kilka dłuższych chwil upewniał się, że Fergus nie jest zjawą. Sam nie wiedział czego szukać na jego twarzy. Omijał starannie okolice jego ust i bezpośrednio długiego spoglądania w tęczówki. Dzięki temu udawało mu się zachować kontrolę nad swoimi chęciami sięgnięcia nad stołem do jego twarzy. Zaciskał mocniej palce na kubku i przesadnie ostrożnie sączył gorącą herbatę. Odtajali fizycznie ale co z psychiką?