24.04.2024, 23:20 ✶
-Czarny Pan może i nie pali ludzi na stosie, ale robi z nimi równie potworne rzeczy. - Odpowiedział Isaac tonem: “nie zapraszam do dyskusji”. Jeśli chodziło o lorda Voldemorta, to jego poglądy były bardzo radykalne. Odwidziało mu się pisanie książki oraz próba zrozumienia obu stron konfliktu. Przez prawie dwa miesiące bił się z myślami, czy jeśli opowie się po którejś ze stron i zacznie sabotować tą drugą, to czy nadal będzie mógł nazywać się historykiem. W jego mniemaniu, każdy historyk powinien w sposób obiektywny spisywać historię. Nie było tu miejsca na swoje subiektywne wycieczki. Skoro nie podołał w tym temacie, to zapewne znajdzie sobie inny o którym napiszę, a później dalej będzie się zastanawiał kim naprawdę jest.
Oczy Bagshota zatrzymały się na biurku kuzyna. Podszedł do mebla.- Z tego co mówił Owen to zrozumiałem, że Athelwold nie palił swoich w taki sposób, żeby się z tego wywineli i niczego nie poczuli. Jednakże… - Sięgnął po karteczkę, która wisiała nad biurkiem i spojrzał na jej treść.-...Owen dopiero zaczynał swoje badania i miał mało źródeł, więc prawda mogła okazać się zupełnie inna. Może ktoś specjalnie chciał oczernić biskupa, a on po prostu udawał, że krzywdzi innych czarodziejów? Może historyk który zajął się temat, opierał się na mugolskich źródłach? A może naprawdę postępował on w tak bestialski sposób? Właśnie dlatego historia jest tak interesującą, panowie...- Odwrócił się w stronę "panów" i zamachał ręką w której trzymał zmolestowaną paczkę papierosów. W drugiej dłoni miał karteczkę którą znalazł, ale najpierw musiał się oczywiście wygadać. Modły Sebastiana na nic się zdały. Isaac zawsze był gadułą, a jak już nakręcił się na jakiś temat, to ciężko było go zatrzymać. Były oczywiście momenty, kiedy miał świadomość że powinien wyciszyć swoje trajkotanie. Teraz jednak czuł, że był "wśród swoich", więc nie krępował się.
- Zakładamy jakąś tezę i zaczynamy badać temat. Kopiemy, znajdujemy źródła, sprawdzamy ich autentyczność, porównujemy ze sobą, a później okazuje się, że początkowo postawioną tezę możemy wyrzucić do kosza. Badanie historii jest ciekawsze, niż najlepszy triller. - Wskazał karteczką na Peregrinusa.- Ja tak miałem w Polsce. Założyłem, że w tak bardzo religijnym kraju na pewno lubowano się w paleniu czarownic na stosie. A tu niespodzianka! W Europie zachodniej rozpalano stosy, a na terenach szesnastowiecznej Polski podpisano dokument gwarantujący wolność wyznania. Czarodzieje mieli tam szczęśliwe życie, zjeżdżali się z całej Europy, żeby żyć w spokoju. I o tym jest między innymi moja pierwsza książka, ale nie o reklamę mi tutaj chodziło. - Zmarszczył lekko brwi i spojrzał na karteczkę.- Znalazłem notatkę, ale to już wiemy.- Powiedział i przeczytał słowo w słowo to, co zanotował jego kuzyn.
-Z tego co mówił Owen, to całe wydarzenie odbywa się właśnie 10 sierpnia, ale nie wiem dokładnie w jakim miejscu. Myślę, że jeśli dowiemy się gdzie to jest, to go znajdziemy. Może zostawił gdzieś więcej notatek...- Dodał jeszcze od siebie, wracając do przeszukiwania biurka.
Oczy Bagshota zatrzymały się na biurku kuzyna. Podszedł do mebla.- Z tego co mówił Owen to zrozumiałem, że Athelwold nie palił swoich w taki sposób, żeby się z tego wywineli i niczego nie poczuli. Jednakże… - Sięgnął po karteczkę, która wisiała nad biurkiem i spojrzał na jej treść.-...Owen dopiero zaczynał swoje badania i miał mało źródeł, więc prawda mogła okazać się zupełnie inna. Może ktoś specjalnie chciał oczernić biskupa, a on po prostu udawał, że krzywdzi innych czarodziejów? Może historyk który zajął się temat, opierał się na mugolskich źródłach? A może naprawdę postępował on w tak bestialski sposób? Właśnie dlatego historia jest tak interesującą, panowie...- Odwrócił się w stronę "panów" i zamachał ręką w której trzymał zmolestowaną paczkę papierosów. W drugiej dłoni miał karteczkę którą znalazł, ale najpierw musiał się oczywiście wygadać. Modły Sebastiana na nic się zdały. Isaac zawsze był gadułą, a jak już nakręcił się na jakiś temat, to ciężko było go zatrzymać. Były oczywiście momenty, kiedy miał świadomość że powinien wyciszyć swoje trajkotanie. Teraz jednak czuł, że był "wśród swoich", więc nie krępował się.
- Zakładamy jakąś tezę i zaczynamy badać temat. Kopiemy, znajdujemy źródła, sprawdzamy ich autentyczność, porównujemy ze sobą, a później okazuje się, że początkowo postawioną tezę możemy wyrzucić do kosza. Badanie historii jest ciekawsze, niż najlepszy triller. - Wskazał karteczką na Peregrinusa.- Ja tak miałem w Polsce. Założyłem, że w tak bardzo religijnym kraju na pewno lubowano się w paleniu czarownic na stosie. A tu niespodzianka! W Europie zachodniej rozpalano stosy, a na terenach szesnastowiecznej Polski podpisano dokument gwarantujący wolność wyznania. Czarodzieje mieli tam szczęśliwe życie, zjeżdżali się z całej Europy, żeby żyć w spokoju. I o tym jest między innymi moja pierwsza książka, ale nie o reklamę mi tutaj chodziło. - Zmarszczył lekko brwi i spojrzał na karteczkę.- Znalazłem notatkę, ale to już wiemy.- Powiedział i przeczytał słowo w słowo to, co zanotował jego kuzyn.
-Z tego co mówił Owen, to całe wydarzenie odbywa się właśnie 10 sierpnia, ale nie wiem dokładnie w jakim miejscu. Myślę, że jeśli dowiemy się gdzie to jest, to go znajdziemy. Może zostawił gdzieś więcej notatek...- Dodał jeszcze od siebie, wracając do przeszukiwania biurka.