Marie nie patrzyła na pryzmat zbyt drogich sukienek, na które nie było jej stać. Nawet jeżeli towarzyszyła jej bogata i znana persona męska, nie miałaby zapewne odwagi, aby prosić go o kupno jednej z najdroższych i pięknych sukien. Nie chciała się na weselu swojego brata czy kuzyna zbyt mocno wyróżniać. Aż taka nie była, żeby pokazywać się w czymś, na co jej jeszcze nie stać. Jeszcze, gdyż pewnie miała nadzieję poślubić bogatego męża. Oczami wyobraźni widziała już to właśnie z Rodolphusem. Ten bogaty ślub. Ta piękna suknia ślubna.
Pokazała się w tej ostatniej z kolekcji sukience, ale i ta widocznie nie była jakoś przekonująca. Najbardziej sprawdziła się ta poprzednia. Była zwycięska w tej kategorii.
- Czyli ta poprzednia sprawdziła się idealnie. Jedynie dać na poprawki.Stwierdziła, przyglądając sobie w odbiciach lewitujących luster. Nawet ekspedientka potwierdziła te słowa. Mimo to, Marie stwierdziła, że chce jeszcze zobaczyć jakąś wieczorową. Taką elegancką. Tylko przymierzyć, jeżeli już tutaj są. Bo może zdecydowałaby się na nią, jeżeli nie tę poprzednią, równie ładną i idealną na niemal każde okazje.
Kobieta wyszukała odpowiedni krój z odpowiedniego materiały i przepięknych barwach. Pannie Abbott zaświeciły się oczy. Od razu jak tylko ta suknia powędrowała w jej kierunku, ujęła ją w swoje słonie. Przyjemny materiał.
- Przymierzę.Zakomunikowała Lestrange’owi i schowała się zaraz w przebieralni. Zmieniła suknię i wyszła, przyglądając się sobie w odbiciach. Zupełnie inaczej wyglądała. Wygładziła materiał, obróciła się, ale faktycznie, była nieco długa. Gdyby miała teraz szpilki, to może by ten problem faktycznie zniknął?
- I jak?
Zapytała Rodolphusa. Jakie było jego zdanie? Jeżeli i ta suknia będzie odpadać, wróci do tej zwycięskiej jaką za drugą próbą ubrała. Nie chciała też za dużo czasu zabierać mężczyźnie z tymi swoimi przebieraniami, gdzie on zapewne mógł się nudzić. A także z powodu takiego, że mieli jeszcze kawę w planie.