Do pewnych działań, wiążących się z ryzykiem własnego życia, pracy czy innych dóbr posiadanych, trzeba być przygotowanym. Niby człowiek jest tego pewny, otwarcie o tym mówi, bierze się za to. Ale kiedy dochodzi do faktów, dotyka go pewna strata i obawa o własne bezpieczeństwo, można stracić nad tym kontrolę. Zagubić się i nie od razu dotrze do umysłu, że to się stało. Obserwując ostatnio Stanleya, Richard odniósł wrażenie, że chłopak nie do końca był przygotowany odpowiednio na taką akcję. W dodatku w Ministerstwie Magii. Samo oferowanie mu wsparcia, byłoby może wystarczające? Czas pokaże. Roztrzęsiony chłopak po przesłuchaniu z szefową, musiał dać upust swoim emocjom, po odbytej z nią rozmowie. Musiał dać temu wyjście, aby nie tłumić w sobie pewnych obaw. Ten stan minie. Ale miał przy tym pewną lekcję i doświadczenie.
Może i Robert podszedł do tego problemu inaczej, może jeszcze nie dotarła do niego w pełni informacja, że ma syna i traktuje Borgina nadal jak pionek w organizacji. Nie będzie wnikał już w tę ich relację. Dał mu już wcześniej do zrozumienia, żeby nad tą relacją popracował. Na tyle, aby Stanley odczuł, że faktycznie ma ojca, na którym może w pewnym stopniu też polegać.
Richard wysłuchał stanowczych wyjaśnień brata, który zaznaczył co dla niego w tej chwili jest priorytetem. Nie syn, a szefowa biura aurorów. Rozumiał to. Z tym, że w wyniku tej całej sytuacji jednego dnia, wywiązały się dwa problemy. I o te dwa, trzeba było zadbać. Jeden był na ich korzyść, drugi wręcz przeciwnie. Można by podsumować to tak, jakby poświęcając swoją karierę, Stanley wyprowadził częściowo z równowagi Moody.
- Tyle, że na to ryzyko nie do końca był chyba przygotowany.Zauważył, ale nie drążył już bardziej tego tematu. Zaciągnął się ponownie papierosem i pozwolił na ten czas bratu zebrać myśli, widząc jak próbował zebrać w sobie kolejne słowa, dając mu znać, żeby więcej na razie nie mówił. Zatem Richard wziął swoją szklankę z alkoholem i przeszedł się w stronę okna, aby spojrzeć na widok za nim. Jeżeli było zasłonięte, wetknął papieros w usta i odsłonił na moment zasłonę. Tak, by tylko móc rzucić okiem na teren. Uwagę na brata przeniósł, kiedy ten wrócił do tematu, zostawiając materiał w spokoju, aby na nowo zasłonił widok za oknem.
Domyślał się, do czego Robert zmierzał w swojej wypowiedzi. Brak zaufanych ludzi w Ministerstwie, w konkretnym Departamencie utrudniało całą operację. Obserwowania tego wszystkiego od środka. Czy to był moment, aby zaryzykować wejściem tam? Zatrudnieniem się?
Skinieniem głowy dał bratu znać, że wie o czym mowa. Wyjął papierosa i upił łyk alkoholu, pozwalając aby rozgrzał mu przełyk. Po czym spojrzawszy pierw na zawartość szklanki, a następnie na brata, spojrzeniem poważnym zadał mu pytanie:
- Chcesz abym tam już wszedł?Dopytał dla pewności, zdając sobie sprawę z powagi sytuacji. Czy Robert był faktycznie gotów na ten ruch. Wysłać brata do Ministerstwa, aby zaczął działać od środka. Z należytą ostrożnością. Richard wiedział na co się pisał, zgadzając na współpracę. Jakie to niosło za sobą ryzyko. Z drugiej strony miał swoją kolejną szansę, spróbować zbudować swoją karierę w Biurze Aurorów, tym razem w Brytyjskim Ministerstwie. Tylko jak daleko była sprawa z Juliusem? Zadziałał coś w jego sprawie z Alexandrem?