09.05.2024, 21:45 ✶
Isaac obserwował wdzięczne ruchy Ginny. Wcześniej nie chciał jej się aż tak przyglądać, ponieważ zauważyłaby, że się gapił. Poczułaby się niekomfortowo, i nie byłoby w tym niczego dziwnego. Obcy chłop lampiący się na jej kształty? Niepokojące. Dopiero kiedy stała do niego bokiem, mógł się lepiej przyjrzeć. Czy to też było niepokojące? Na pewno mniej! Faceci zawsze oglądali się za pięknymi kobietami, ale w taki sposób, żeby te się nie zorientowały. A w przypadku panny McGonagall, było na co popatrzeć - wysoka, szczupła, kształtna i bardzo elegancka.
-W takie razie, Ginny, ja się zajmę tym kielichem. - Odwrócił wzrok od koleżanki po fachu, żeby zająć się "artefaktem".- Na mnie mówią po prostu Isaac. I tak, szkoda pana Morrisa, ale niestety jest dość znany w światku kolekcjonerów. Bardzo często kupuje szmelc, a potem dzieje się właśnie to.- Wskazał własną różdżką na nogę od stołu, przy okazji zawieszając wzrok na różdżce Ginny. Uniósł lekko brwi ku górze.- Czujesz więź ze swoją różdżką, pomimo umiejętności jakiej posiadasz? Wspominałaś, że różdżka jest bardziej precyzyjna... - Zainteresował się, zwieszając na chwilę głos. Nie wiedział wiele o magii bezróżdżkowej, jednak sam motyw czarowania bez użycia różdżki, był kuszący. Musi o tym więcej poczytać! Albo umówić się z panną McGonagall I dowiedzieć więcej. Druga opcja była bardziej kusząca.- Historyczka, badaczka ruin oraz lekarka. Coś...- Isaac chciał coś jeszcze dodać, ale wściekła noga od stołu zaatakowała Ginny, unosząc się w powietrze i wirując niczym strzała. Kobieta jednak szybko rozproszyła magię, a niegroźny już kawałek drewna upadł na podłogę.
- O nie, nie Ginny... - Isaac wstał i złapał kobietę za ramiona, żeby nakierować ją lekko w stronę wypoczynku.- Nie wiem ile wiesz o brytyjskich czarodziejach, ale ponoć jesteśmy dżentelmenami, więc jednak się zamienimy.- Zarządził, chwilowo nie dając jej dojść do głosu.- Ja będę rozpraszał magię, a Ty będziesz oceniać wartość. Jeśli coś mnie zaatakuje, to udzielisz mi pierwszej pomocy.- Podczas mówienia, jedna z dłoni Isaac'a zjechała na biodro dziewczyny, a drugą lekko ją do siebie przyciągnął. Stała teraz przodem do fotela, a bokiem do niego, tak że mógł objąć ją w pasie. Wszystko oczywiście po to, żeby nawigować i nakierować na wygodne miejsce tuż przy stoliku!
-Nalegam.- Dodał, zerkając na Ginny z ukosa. Uśmiechnął się lekko kącikiem ust. Mimo że była wysoka, to on był od niej wyższy o dobre piętnaście centymetrów. Pachniał dymem, wanilią i bursztynem.
-W takie razie, Ginny, ja się zajmę tym kielichem. - Odwrócił wzrok od koleżanki po fachu, żeby zająć się "artefaktem".- Na mnie mówią po prostu Isaac. I tak, szkoda pana Morrisa, ale niestety jest dość znany w światku kolekcjonerów. Bardzo często kupuje szmelc, a potem dzieje się właśnie to.- Wskazał własną różdżką na nogę od stołu, przy okazji zawieszając wzrok na różdżce Ginny. Uniósł lekko brwi ku górze.- Czujesz więź ze swoją różdżką, pomimo umiejętności jakiej posiadasz? Wspominałaś, że różdżka jest bardziej precyzyjna... - Zainteresował się, zwieszając na chwilę głos. Nie wiedział wiele o magii bezróżdżkowej, jednak sam motyw czarowania bez użycia różdżki, był kuszący. Musi o tym więcej poczytać! Albo umówić się z panną McGonagall I dowiedzieć więcej. Druga opcja była bardziej kusząca.- Historyczka, badaczka ruin oraz lekarka. Coś...- Isaac chciał coś jeszcze dodać, ale wściekła noga od stołu zaatakowała Ginny, unosząc się w powietrze i wirując niczym strzała. Kobieta jednak szybko rozproszyła magię, a niegroźny już kawałek drewna upadł na podłogę.
- O nie, nie Ginny... - Isaac wstał i złapał kobietę za ramiona, żeby nakierować ją lekko w stronę wypoczynku.- Nie wiem ile wiesz o brytyjskich czarodziejach, ale ponoć jesteśmy dżentelmenami, więc jednak się zamienimy.- Zarządził, chwilowo nie dając jej dojść do głosu.- Ja będę rozpraszał magię, a Ty będziesz oceniać wartość. Jeśli coś mnie zaatakuje, to udzielisz mi pierwszej pomocy.- Podczas mówienia, jedna z dłoni Isaac'a zjechała na biodro dziewczyny, a drugą lekko ją do siebie przyciągnął. Stała teraz przodem do fotela, a bokiem do niego, tak że mógł objąć ją w pasie. Wszystko oczywiście po to, żeby nawigować i nakierować na wygodne miejsce tuż przy stoliku!
-Nalegam.- Dodał, zerkając na Ginny z ukosa. Uśmiechnął się lekko kącikiem ust. Mimo że była wysoka, to on był od niej wyższy o dobre piętnaście centymetrów. Pachniał dymem, wanilią i bursztynem.