Każdy zasługiwał na drugą szansę, prawda?
Nie. Nie każdy.
Nie do niego należało osądzać - był tylko spowiednikiem, Tajemnicą Boga, kuferkiem sekretów, który jak Pandora czekał na otworzenie i wylanie na świat całego zła. Opuszczanie ognistego miecza na głowy niewiernych zostawiał temu, kto go dzierżył. Choć czasem sam był przedłużeniem tej ręki, kiedy musiał uznać, że tak będzie lepiej. Dla ludzkości, dla świata, warto poświęcić jednostkę, żeby uratować pięć innych, jeśli ta jedna jednostka podkłada swoją moralność pod własną dupę, żeby się nią wytrzeć.
Nie do Caina należało więc osądzanie, a jednak robił dokładnie to, co uważał za słuszne. Nawet jeśli ktoś mógł się na niego obrazić, jeśli ktoś mógł go źle potraktować, jeśli smutek miał się rozlać po twarzach. Mogli tutaj udawać, że to wszystko dla dobra tego mężczyzny, ale to właśnie to samo udawanie było dla jego dobra. Ta gra, która się zaczęła. Cain i tak musiał dostać te informacje i tak musiał skasować mu pamięć, i tak musiał wejść do jego głowy przynajmniej częściowo, żeby dostać dokładny rysopis mężczyzny, jaki był wspominany. To by się stało. Mogli to robić w ten sposób, żeby komuś było lżej i czuł się lepiej po całym procesie, albo gwałtem i siłą. Cain nie wahał się przed celem, jedynie przebierał w dostępnych środkach.
- Skup się na tym. - Uniósł wahadło, żeby w pełni skupić na nim wzrok mężczyzny i wstał z fotela, żeby do niego podejść. Bardzo powoli, nie było w tych ruchach żadnej gwałtowności ani agresji. - Wszyscy się go boją. Pyta. O co dokładnie? O kogo? Czy to nie tylko twoja paranoja? Skąd wiesz, że zna czarną magię? - Pytania zadawał równie powoli, pozwalając mężczyźnie na nie odpowiadać i robiąc pauzy. - Pokaż mi jak wygląda. Może być prostym czarem iluzji. - Podpowiedział mu, gdyby brakowało mu ku temu kreatywności. - Czy jest coś jeszcze, co powinieneś powiedzieć twojemu aniołowi stróżowi?- Nikim takim nie był, ale narrację mógł podtrzymać. I tak zaraz będzie po wszystkim. Mężczyzna zaraz o nim zapomni. Będzie siedział tutaj sądząc, że wrócił z pracy i zasnął. Tak będzie dla niego lepiej. I dla ludzi, których Cain miał obowiązek chronić. - Archibaldzie. - Zwrócił się do niego, kiedy już miał pewność, że niczego więcej z niego nie wyciągnie. - Kiedy stąd wyjdę to zapomnisz o naszym spotkaniu i tej rozmowie. Zapomnisz, że przekazywałeś ruchowi informacje i jakie to były informacje. Śmierciożercy nie wygrali. Będziesz na siebie uważał, ale będziesz spokojniejszy. - Kryształ bujał się na boki przed oczami mężczyzny. - Tego wieczoru wróciłeś do domu, byłeś zmęczony, usiadłeś na fotel i zasnąłeś. A jutro będzie lepszy dzień. - Wahadło się zatrzymało. Cain był gotów zostawić mężczyznę w samotności.
Sukces!
Sukces!