[08.08.1972r.] Wolę iść schodami

Ucięte tematy rozmowy wymierały, nie pozostawiając po sobie żadnych zdrowych łodyżek, z których mogłyby na nowo wyrosnąć. Złączyło się to jednak z upływem czasu, bo ten im się kończył.
Czy było wspaniale, że żyją? Był zmęczony pytaniem siebie czy jest sens w jego istnieniu i tym, że jedną odpowiedzią jaka przychodziła mu do głowy to konieczność pomagania finansowo rodzinie. A co jeszcze? Co innego go tu trzyma?
Odwzajemnił niepewnie uśmiech, zaraz słuchając kolejnego wywodu.
-Mimo wszystko jest Pan w pracy, a ja jestem tylko interesantem.-pieniądze czy pozycja, to Isaac miał. Z resztą nie ma też co się spoufalać nawet jeśli w strachu byli sobie przez chwilę bliscy.
-Wzajemnie.-odwzajemnił uścisk dłoni i przymknął oczy gdy mężczyzna wychodził z windy. Nie chciał widzieć jak winda znów zaczyna spadać, akurat gdy ten jest w wejściu stając się jedynie przeciętą na pół stertą mięsa i kości.
Zerknął na przycisk windy gdy drzwi już się zamknęły. Dobrze wiedział, że nici z doniesienia papierów. Będzie siedział tu w windzie i siedział, bojąc się wyjść. Ależ teleportacja okazałaby się tu przydatna, ale niestety, to nie jego dział magii.

Koniec sesji