14.05.2024, 20:01 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 17.05.2024, 06:58 przez Millie Moody.)
Jebany poltergeist! Zajebiście! Nie było to tak ekscytujące jak stadko boginów ale dostatecznie zabawne. Cały czas zastanawiała się czy dać znać Alastorowi, czy już mu nie zatruwać dupy wyrzutami sumienia, że ją tu wysłał. On i Brenna cackali się nad nią jakby była jebanym jajkiem, a przecież każdy kto ją znał wiedział, że to ciało konserwowane hektolitrami bimbru, okadzane toną fajek, było ciałem niezniszczalnego karalucha! Na szczęście ich tu nie było więc mogli zająć się zabawą.
Siedziała milcząca na jednym z odczyszczoonych biurek, w czarnych legginsach, tenisowkach i swoim oczojebnym czerwonym sweterku. Drgnęła jak usłyszała swoje imię i w złotych oczach odbił się cień zdziwienia. Znaczy... zakładała, że ona najczęściej z ekipy przebywa na Nokturnie, jej kuzynostwo było zawodowymi egzorcystami a spędzała z nimi dużo czasu, niekoniecznie na piciu więc w sumie mogła coś podpatrzeć. Dobrze że elementy pułapki były gotowe, jakby sama miała ją składać to by już nie dała rady tak ściemniać że cokolwiek z tych hieroglifów rozumie.
–Bo ja myślałam zeby to ogarnać tak żeby każdy z nas umiał zamknąć krąg jakby wiecie... jakby mnie wyłączyło, czy coś. Możemy to obczaić, pokaże co i jak, nie powinno to być trudne nawet dla laika. Mechaniczna sprawa jak klatka na zwierzaka w lesie – zasugerowała bo to że koszmary nie zjadały tak często jej życia jak miało to miejsce w lecznicy, nie oznaczało, że teraz jej nie walnie. Może i była jebnieta, ale ile razy Alik tłukł jej do głowy, że potrzebny jest plan awaryjny?
–Ja moge go sprowokować, zaatakował mnie już w nocy może mnie pamięta, moge skoczyć zanim się we mnie właduje i go zaciagnać do góry. Magia na niewiele się zda, ale jakby coś ciskal w prowokatorów to moge osłaniać dupe. Moj stary pakiet, testowałam ostatnio i nadal działa szefie. – uśmiechnęła się zaskakująco miło do Erika. Mimo zwyczajowych przepychanek poza robotą jak byli na misji ceniła to, że to kto inny podejmuje decyzje, dźwiga odpowiedzialność. Czy jej się wydawało, czy od tej odpowiedzialności bary mu się poszerzyły?
Siedziała milcząca na jednym z odczyszczoonych biurek, w czarnych legginsach, tenisowkach i swoim oczojebnym czerwonym sweterku. Drgnęła jak usłyszała swoje imię i w złotych oczach odbił się cień zdziwienia. Znaczy... zakładała, że ona najczęściej z ekipy przebywa na Nokturnie, jej kuzynostwo było zawodowymi egzorcystami a spędzała z nimi dużo czasu, niekoniecznie na piciu więc w sumie mogła coś podpatrzeć. Dobrze że elementy pułapki były gotowe, jakby sama miała ją składać to by już nie dała rady tak ściemniać że cokolwiek z tych hieroglifów rozumie.
–Bo ja myślałam zeby to ogarnać tak żeby każdy z nas umiał zamknąć krąg jakby wiecie... jakby mnie wyłączyło, czy coś. Możemy to obczaić, pokaże co i jak, nie powinno to być trudne nawet dla laika. Mechaniczna sprawa jak klatka na zwierzaka w lesie – zasugerowała bo to że koszmary nie zjadały tak często jej życia jak miało to miejsce w lecznicy, nie oznaczało, że teraz jej nie walnie. Może i była jebnieta, ale ile razy Alik tłukł jej do głowy, że potrzebny jest plan awaryjny?
–Ja moge go sprowokować, zaatakował mnie już w nocy może mnie pamięta, moge skoczyć zanim się we mnie właduje i go zaciagnać do góry. Magia na niewiele się zda, ale jakby coś ciskal w prowokatorów to moge osłaniać dupe. Moj stary pakiet, testowałam ostatnio i nadal działa szefie. – uśmiechnęła się zaskakująco miło do Erika. Mimo zwyczajowych przepychanek poza robotą jak byli na misji ceniła to, że to kto inny podejmuje decyzje, dźwiga odpowiedzialność. Czy jej się wydawało, czy od tej odpowiedzialności bary mu się poszerzyły?