15.05.2024, 17:51 ✶
Isaac starał się myśleć trzeźwo i nie panikować. Nie zastał tutaj jednak tego, czego spodziewał się zastać. Co prawda sam nie wiedział, czego się spodziewać po odwiedzinach u Laurenta, ale... no na pewno nie "tego"! Myśli kotłowały mu się w głowie, ale jeśli we dwoje tutaj usiądą i będą wylewać łzy nad losem koni, to nic nie zdziałają. Nie krytykował oczywiście Prewetta. Zauważył już, że Laurentnbył na swój własny sposób wrażliwy, i na swój własny sposób te emocje okazywał. Dlatego on, Isaac, musiał właśnie w TYM momencie postawić go trochę do pionu. A dlaczego? Ponieważ trzeba sobie pomagać, na tym właśnie powinny polegać relacje międzyludzkie. Uważał, że mając przyjaciół, sąsiadów, współpracowników czy kochanków, powinien o nich dbać. Każdy był dobry w czymś innym i ludzie powinni się uzupełniać, oferując swoje mocne strony społeczności w której żyli. Znał większość słabych stron czarodziejów z którymi trzymał kontakt. Nie wykorzystywał jednak tej wiedzy po to, żeby z nich drwić lub podcinać im skrzydła. Potrzebował tego, żeby widzieć jak im pomóc i jak się zachować.
- Przepraszam, nie złość się na mnie...- Odłożył różdżkę na trawę i przeczesał chłopakowi włosy. Ponownie pogładził go uspokajająco po policzku. Nie miał w zamiarze wzbudzić w nim irytacji. Po prostu słowa tym razem wyprzedziły jego myśli.
Kiedy Laurent zaczął zbierać się z trawy, Isaac również wstał, pamiętając również o swojej różdżce. Wyciągnął z kieszeni materiałową chusteczkę z haftem I.B oraz ładnie wyszytym logiem Gryffindoru. Wyglądała na starą, ale była czysta. Podał ją chłopakowi, żeby mógł otrzeć twarz.
-Uspokoimy je, zanim przyjdzie weterynarz.- Obiecał. Widząc jego zamieszanie, nie powiedział już nic więcej. Zabrał się do pomocy. Kucnął po materiały i część z nich przerzucił sobie przez ramię. Nie miał pojęcia, czy wybrał dobrą kolejność uspokajania zwierząt, jednak najpierw postanowił użyć magii. Nie zmusi koni do spania czy wykonywania swoich poleceń, tak jak potrafił to robić z ludźmi, ale będzie w stanie przynajmniej wyczarować dla nich iluzje bezpieczeństwa. Dopiero kiedy wyraźnie widział, że zwierzęta przestają tak głośno rżeć i zaczynają być lekko otumanione przez magię, podchodził bliżej. Gładził lśniąca sierść, aby potem zakryć im oczy, tak jak przykazał Laurent. Nie odzywał się przy tym, nie licząc cichych mrukniec skierowanych do zwierząt. Nie zaczepiał też Prewetta. To nie był czas na pogaduszki.
- Przepraszam, nie złość się na mnie...- Odłożył różdżkę na trawę i przeczesał chłopakowi włosy. Ponownie pogładził go uspokajająco po policzku. Nie miał w zamiarze wzbudzić w nim irytacji. Po prostu słowa tym razem wyprzedziły jego myśli.
Kiedy Laurent zaczął zbierać się z trawy, Isaac również wstał, pamiętając również o swojej różdżce. Wyciągnął z kieszeni materiałową chusteczkę z haftem I.B oraz ładnie wyszytym logiem Gryffindoru. Wyglądała na starą, ale była czysta. Podał ją chłopakowi, żeby mógł otrzeć twarz.
-Uspokoimy je, zanim przyjdzie weterynarz.- Obiecał. Widząc jego zamieszanie, nie powiedział już nic więcej. Zabrał się do pomocy. Kucnął po materiały i część z nich przerzucił sobie przez ramię. Nie miał pojęcia, czy wybrał dobrą kolejność uspokajania zwierząt, jednak najpierw postanowił użyć magii. Nie zmusi koni do spania czy wykonywania swoich poleceń, tak jak potrafił to robić z ludźmi, ale będzie w stanie przynajmniej wyczarować dla nich iluzje bezpieczeństwa. Dopiero kiedy wyraźnie widział, że zwierzęta przestają tak głośno rżeć i zaczynają być lekko otumanione przez magię, podchodził bliżej. Gładził lśniąca sierść, aby potem zakryć im oczy, tak jak przykazał Laurent. Nie odzywał się przy tym, nie licząc cichych mrukniec skierowanych do zwierząt. Nie zaczepiał też Prewetta. To nie był czas na pogaduszki.
Rzut PO 1d100 - 34
Slaby sukces...
Slaby sukces...
Rzut PO 1d100 - 16
Akcja nieudana
Akcja nieudana
Rzut PO 1d100 - 18
Akcja nieudana
Akcja nieudana