17.05.2024, 16:46 ✶
Ciężko było oczekiwać po kimś pokroju Dolohova, że nie zauważy takich detali. Zwłaszcza kiedy znajdowało się w ścisłym, maleńkim gronie osób, które jasnowidz cenił i trzymał blisko siebie - zdążył go już tak zmierzyć spojrzeniem i przeanalizować tyle razy, aby zapamiętać wszystkie nawyki, typowe odpowiedzi i zachowania, jakich mógł spodziewać się po Peregrinie, bazując na ich dotychczasowych interakcjach. To nie mogła być bardzo pilna sprawa, bo Trelawney mimo nazwania sprawy „pilną” wcale nie stwarzał pozorów kogoś głęboko tym wzruszonego - były jedynie te detale. Mężczyzna podszedł więc do całości równie łagodnie co on - założył nogę na nogę, obserwując go z dołu, z jednym łokciem wspartym o oparcie drewnianego krzesła, drugim o blat stołu, gdzie leżała ta na wpół pusta szklanka z wodą.
- Cóż, ciężko mi uwierzyć w to, żeby znalazł to czego szukał, skoro żadne z nas tego nie przewidziało. - Powinno go to pewnie bardziej poruszyć - to nie jest codzienna rzecz, żeby ktoś wtargnął do środka twojego miejsca pracy i próbował coś ukraść, ale udzielił mu się... spokój. Nie dało się ukryć, że Dolohov mieszkał tu na górze złota - na obszernych księgozbiorach, prywatnych informacjach o bogatych klientach, masie świecidełek, którymi się zachwycał, sprzętach wartych krocie, o ile wiedziałeś komu je sprzedać. Łatwiej było wynieść coś stąd, niż z Banku Gringotta, ale pozostawał problem toczenia się z tym przez Horyzontalną. Bezpiecznie założył więc, że wziął tyle ile udźwignął - czyli nic. Niemal zerowy brak zabezpieczeń miał dosyć proste, logiczne uzasadnienie - wszystko co prawdziwie cenne Vakel trzymał w sobie. Dosłownie w sobie. Gdyby ktoś zechciał obrabować go z czegoś, co naprawdę chciał chronić, musieliby albo porwać jego córkę, albo asystenta, ewentualnie potraktować bardzo poważnie idealnie pasujące tu słowa - po moim trupie. Jego córka aktualnie malowała jakieś obrazki, on był całkowicie nienaruszony, jedynie Peregrin wydawał się być naruszony, chociaż nawet Dolohov nie potrafił domyślić się, co dokładnie wydarzyło się z jego rękoma i zdawał sobie sprawę z tego, że powodem mogło być coś zupełnie innego.
Nie pytał, czy zamknął drzwi. Słyszał to bardzo wyraźnie. Nie pytał też o inne informacje, z góry zakładając, że wróżbita przekaże mu je tak czy siak.
Skinął głową na to krzesło. Żeby mężczyzna usiadł. I tak nie mieli nic do roboty, skoro Thoran odwołał spotkanie. Nie sprawiał wrażenia skrępowanego, ale coś chodziło mu po głowie - tym czymś okazała się paczka papierosów, którą wyciągnął z kieszeni szlafroka i poczęstował nią również Trelawneya, nim odpalił sobie jednego od różdżki.
- Gdyby miał użyć tych informacji do zrobienia komuś na złość, to pewnie miałbym mały problem - powiedział, przeczesując palcami niewyjściową fryzurę. Zwykle robił tak w nerwowych gestach, tym razem było to spowodowane opadaniem nieułożonej grzywki na oczy. Przydługie włosy, jakie nosił wyglądały dobrze tylko po nałożeniu na nie Ulizanny, teraz wydawały się być co najwyżej denerwujące. - Masz przy sobie karty?
- Cóż, ciężko mi uwierzyć w to, żeby znalazł to czego szukał, skoro żadne z nas tego nie przewidziało. - Powinno go to pewnie bardziej poruszyć - to nie jest codzienna rzecz, żeby ktoś wtargnął do środka twojego miejsca pracy i próbował coś ukraść, ale udzielił mu się... spokój. Nie dało się ukryć, że Dolohov mieszkał tu na górze złota - na obszernych księgozbiorach, prywatnych informacjach o bogatych klientach, masie świecidełek, którymi się zachwycał, sprzętach wartych krocie, o ile wiedziałeś komu je sprzedać. Łatwiej było wynieść coś stąd, niż z Banku Gringotta, ale pozostawał problem toczenia się z tym przez Horyzontalną. Bezpiecznie założył więc, że wziął tyle ile udźwignął - czyli nic. Niemal zerowy brak zabezpieczeń miał dosyć proste, logiczne uzasadnienie - wszystko co prawdziwie cenne Vakel trzymał w sobie. Dosłownie w sobie. Gdyby ktoś zechciał obrabować go z czegoś, co naprawdę chciał chronić, musieliby albo porwać jego córkę, albo asystenta, ewentualnie potraktować bardzo poważnie idealnie pasujące tu słowa - po moim trupie. Jego córka aktualnie malowała jakieś obrazki, on był całkowicie nienaruszony, jedynie Peregrin wydawał się być naruszony, chociaż nawet Dolohov nie potrafił domyślić się, co dokładnie wydarzyło się z jego rękoma i zdawał sobie sprawę z tego, że powodem mogło być coś zupełnie innego.
Nie pytał, czy zamknął drzwi. Słyszał to bardzo wyraźnie. Nie pytał też o inne informacje, z góry zakładając, że wróżbita przekaże mu je tak czy siak.
Skinął głową na to krzesło. Żeby mężczyzna usiadł. I tak nie mieli nic do roboty, skoro Thoran odwołał spotkanie. Nie sprawiał wrażenia skrępowanego, ale coś chodziło mu po głowie - tym czymś okazała się paczka papierosów, którą wyciągnął z kieszeni szlafroka i poczęstował nią również Trelawneya, nim odpalił sobie jednego od różdżki.
- Gdyby miał użyć tych informacji do zrobienia komuś na złość, to pewnie miałbym mały problem - powiedział, przeczesując palcami niewyjściową fryzurę. Zwykle robił tak w nerwowych gestach, tym razem było to spowodowane opadaniem nieułożonej grzywki na oczy. Przydługie włosy, jakie nosił wyglądały dobrze tylko po nałożeniu na nie Ulizanny, teraz wydawały się być co najwyżej denerwujące. - Masz przy sobie karty?
with all due respect, which is none