Korespondencja Morpheusa

16.07.1972, Walia

Szanowny Panie Longbottom,

muszę przyznać, że mnie Pan zaskoczył tym gestem, nie spodziewałam się, choć… chyba powinnam, zwłaszcza mając na uwadze w jakim stylu się pożegnaliśmy, prawda?

Udało się Panu złapać moją pełną ciekawość, ale jestem pewna, że to już Pan wie. Jak również zakładam, że spodziewa się Pan, co odpiszę.

Bardzo dziękuję za kwiaty, są przepiękne. Zresztą tak samo jak sukienka, zgaduję, że mam ją założyć?

Skoro już zaprasza mnie Pan na randkę… Ach, myślę, że doskonale Pan wie, do czego piję, Panie Longbottom.

Do zobaczenia,

Ginevra