Kruk Perseusa

Gigantyczna królewska harpia przybyła do Perseusza w godzinach wieczornych. Czerpany pergamin zawierał znajomym pismem zanotowanego adresata, złocisty lak zabezpieczający korespondencję nosił w sobie pieczęć trójgłowego smoka

Kto Ci odda Twoje zapatrzenie
i Twój cień, co za nią odszedł?
Ach, te dni jak zwierzęta mrucząc,
jak rośliny – są coraz młodsze.

I niedługo już – tacy maleńcy,
na łupinie z orzecha stojąc,
popłyniecie porom na opak
jak na przekór wodnym słojom.

Czerwień krwi dziecinnie się wyśni
jako wzdęte policzki wiśni.

Metal burz się wywiedzie na nowo
zapienioną dmuchawca głową.

A łez grzmot jak lawina kamieni
w małe żuki zielone się zmieni

i tak w wodę się chyląc na przemian
popłyniecie nieostrożnie w zapomnienie,
tylko płakać będą na ziemi
zostawione przez Was Wasze cienie.

Drogi Perseuszu,

z wielką radością przyjąłem wieści o zbliżającym się wydarzeniu i oczywiście spieszę potwierdzić swoją obecność zarówno na uroczystości jak i planowanym po niej przyjęciu. Czy macie preferencje wobec prezentów? Istnieje zwyczaj przynoszenia na ślub wina zamiast kwiatów. Jeśli takie jest Twoje życzenie, mógłbym zapewnić wino dla wszystkich Waszych gości. Daj mi proszę znać, abym mógł zaaranżować transport najlepszych swoich roczników, we wskazane przez Ciebie miejsce.

Wypatruję dnia w którym będę mógł świętować Twoje szczęście.

Z najlepszymi życzeniami,

Anthony J. Shafiq

odpowiedź na wiadomość