[10.08.72] Windermere. Bestie, które miały chronić (II)

Z perspektywy wody świat na powierzchni wyglądał zupełnie inaczej. Jawił się tylko jako zniekształcona masa. Wydawał niemal nieprawdziwy. Prawdziwa była za to woda. Esme czuł ból w piersiach – ten może przyszedł by i później, ale przez to jak szybko wszystko się zadziało, nie zdążył nawet nabrać głęboko powietrza i coraz boleśniej przekonywał się, że brakowało mu tlenu.
Trytonka miała nad nimi przynajmniej dwie przewagi. Po pierwsze: woda była jej naturalnym środowiskiem życia. Po drugie: oddychała w niej. Uchwyt, którym obejmowała Rowle’a zelżał, może na skutek jego szamotaniny, a może przez wzgląd na płynącą w jej stronę Geraldine. Pokazała rząd ostrych zębów. Włosy, macki właściwie, zafalowały złowrogo. Duże, niemal w całości pochłonięte czernią oczy rozbłysły.
Esme poczuł, że udało mu się wyrwać z uścisku wodnego przeciwnika, ale przed oczami zaczęły mu się wzbierać czarne mroczki. Rozpaczliwie potrzebował powietrza.
Trytonka zwinnie odwinęła się przed atakiem Geraldine, ale nie po to by odpłynąć w stronę dna, ale by samej zaatakować łowczynię potworów. Nie miała ze sobą noża, piki lub trójzębu. Miała za to zęby.

Czas na odpis do 26.05, godz. 21.00

@Esme Rowle @Geraldine Yaxley

Odkryj wiadomość pozafabularną

Rzuty Mistrza Gry - Trytonka ma 67 na atak. Żeby go uniknąć, musisz wyrzucić sukces na AF.