[Lato 1972] Święto Żniw - Kiermasz (Wątek główny)

Strefa gastronomiczna - Słodkości Nory Figg (i kotki)

Rozmawiam z Norą, Victorią i Laurnetem. Macham do Alastora. Mijam się z Thomasem i Mabel i idę do innego stoiska.

Skłamać czy nie skłamaś?, rozprawiał bezgłośnie, bijąc się z własnymi myślami. Aż nazbyt dobrze pamiętał, jak skończyła się ich ostatnia wymiana zdań na temat tego, jak panna Figg urządza wnętrza. Wówczas było jednak dużo gorzej, bo popełnił dosyć głupi błąd polegający na skrytykowaniu gustu Nory w przeddzień otwarcia klubokawiarni. Stoisko bazarowe poniekąd wpisywało się w tę samą kategorię; obecnie służyło za przedłużenie działalność cukierniczej jego przyjaciółki. Lepiej było zachować ostrożność.

— Jak na mój gust trochę za dużo różu, ale poza tym jest bardzo ładnie. Doskonale pasuje do twojego lokalu — powiedział do Nory, postanawiając się nie wchodzić głębiej w szczegóły tego, co mu się podobało, a co nie. Ważne, że Nora była usatysfakcjonowana. A że ewidentnie próbowała uderzyć w gusta ludzi, którzy uwielbiali rzeczy ''słodkie'' i ''urocze'', to nie powinien zbytnio krytykować. Skoro był popyt, to Nora zapewniała podaż. — Mam nadzieję, że koty ci nie uciekną za bar.

Pokiwał głową na sugestię, że po prostu psy bardziej wpadają w jego gusta. Poniekąd była to prawda. Już za dziecka fantazjował o posiadaniu psa, jednak polityka Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie niezbyt na to pozwolała. Po ukończeniu nauki nadeszło dorosłe życie i natłok obowiązków, niezbyt pozwalał na to, aby wygospodarować odpowiednio dużo czasu na tresurę czworonoga... Dopiero tegorocznej wiosny udało mu się wspólnie z Brenną skorygować ten błąd. Razy cztery. Poza tym Erik miał trochę na pieńku z kotami Figgów. Lubił się z nimi wykłócać. Na przykład z kocurem Mabel, który jego zdaniem powinien strzec dziewczynki na każdym kroku.

— Oczywiście! — żachnął się, słysząc komentarz Victorii. — Jakoś mnie to nie dziwi. Moje poczucie estetyki nie należy do najbardziej... eleganckich.

Nagle przypomniał sobie, jak przed paroma miesiącami odwiedził pracownię Loretty Lestrange. Moze w ciągu lat nauczył się jak ogrywać całkiem niezłych mówców w sztuce dyskusji, tak rozmawianie konkretnie o sztuce było dla niego poniekąd wyzwaniem. Mógł mówić o odczuciach, nawiązaniach, ale techniki? Historia sztuki? Aż tak nie był obeznany z tą gałęzią kultury, zwłaszcza że w co poniektórych przypadkach granica między sztuką czarodziejów a mugoli pozostawała nad wyraz cienka i nieraz przekraczano ją, aby upiększyć własne prace.

Skinął głową Laurentowi na powitanie, w pierwszej chwili ni wiedząc, czemu podobnie, jak Nora zwrócił uwagę na jego styl. Czyżby widok jego skromnej osoby w iście mugolskich ciuchach wzbudził aż takie poruszenie? Przecież nie mógł ciągle paradować w tradycyjnych szatach albo służbowych uniformach. Nawet ktoś taki jak on potrzebował czasem nieco luzu.

— Hmm? — Spojrzał po sobie, sprawdzając, czy przypadkiem nie założył jakiejś domowej koszulki zamiast zwykłego t-shirta. Upewnił się także, że miał zawiązane buty. — Cóż, nie zawsze noszę mundur.

Pomachał Alastorowi, którego wyłapał na moment pośród tłumu. Wydawało mu się, że na moment mignęły mu barwy munduru Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów. Biedny Moody, pracować w taki dzień. Najwyraźniej Bonesa nie było jednak stać na to, aby ułaskawić wszystkich jego znajomych i wysłać ich na miasto, żeby spędzili wspólnie nieco czasu jako cywile.

Nie chcąc robić niepotrzebnego tłumu przy stoisku Nory, Erik zddecydował się rozejrzeć po innych straganach w okolicy. Tak się akurat złożyło, że wówczas minął się z Thomasem z którym wymienił krótki uścisk dłoni oraz z Mabel, której zmierzwił lekko włosy, zanim zniknął pośród innych gości festiwalu.