2 sierpnia 1972, wieczór
Celine & Philip
Nie robiła problemów, kiedy Philip poprosił o przesunięcie umówionego spotkania na kolejny dzień. Zgodnie z tym, co przekazała w jednym ze swoich listów, miała obecnie kilka wolnych dni. Cieszyła się zasłużonym odpoczynkiem. Bez większych problemów mogła więc przeznaczyć nieco czasu dla przyjaciół. Nott zaś od bardzo dawna zaliczał się do tegoż wąskiego grona wybrańców.
Le Petit Délice było miejscem, które dobrze znała. Odwiedzała regularnie. Korzystała z tego, iż właściciele lokalu byli skłonni odpowiednio zadbać o jej komfort. Nie dochodziło tu do dziwnych, niekiedy nieprzyjemnych sytuacji wiążących się z tym, że przy jednym ze stolików siedziała znana osoba. Popularna bądź co bądź piosenkarka. Dzisiaj również nie miała powodów do narzekań. Nawet takich najmniejszych. Z filiżanką kawy, czuła się przy swoim stoliku naprawdę swobodnie. Kiedy Philip zjawił się na miejscu, czytała książkę. Lektura pozwalała jej zabić nieco czasu. Odrobinę się zrelaksować.
Kiedy zorientowała się, że przy jej stoliku pojawiła się kolejna osoba, oderwała wzrok od zapisanej po francusku stronie. Całkiem możliwe, że zajęło jej to nieco dłuższą chwilę; że zajęta czytaniem odrobinę odpłynęła.
- Philip, mon ami, wyglądasz okropnie. - podnosząc się ze swojego miejsca, uważnie przyjrzała się Nottowi, który po wczorajszych przygodach najwyraźniej w dalszym ciągu nie doszedł w pełni do siebie. Nie zdołał się pozbyć wszelkich śladów zdarzenia mającego miejsce podczas Lammas. Czy to dlatego musiał wczoraj odwołać spotkanie? Myśl, która w tych okolicznościach po prostu musiała się prześlizgnąć. Pojawić.
Nie czekając na odpowiedź, na jakąś reakcje, podeszła do mężczyzny, wyciągając w jego kierunku ręce na powitanie. Obejmując na krótką chwilę. Pozwalając sobie przy okazji również pocałować Philipa w policzek. Oczywiście ostrożnie. Postąpiła w tym przypadku dokładnie tak jak to miała w zwyczaju. Celine zawsze była dość wylewana. Otwarta w stosunku do ludzi.
Następnie cofnęła się o krok, nie siadając jednak z powrotem na krześle. Jeszcze nie teraz. Nie do razu.
- Moja maman zawsze powtarzała, że sportowcy to same kłopoty. W jakie kłopoty wpakowałeś się tym razem? - zapytała, żywo interesując się tym, w co Nott się wpakował. Co tym razem przeskrobał? Podejrzewała, że za wszystkim musiała przecież stać jakaś historia. Może nawet historia interesująca? Naprawdę chciała ją usłyszeć.