Nie doczekawszy się żadnego potwierdzenie od Geraldine lub Theseusa względem tego, czy potrzebują profesjonalnej pomocy medycznej z jego strony, Cameron założył, że ta dwójka będzie w stanie sama sobie poradzić. Bądź co bądź, wyglądali na sporo starszych od niego, a przecież wiadomo było, że im ktoś był starszy, tym był mądrzejszy. W przypadku czarodziejów wzrastanie w wiedzę często oznaczało też ulepszanie swoich magicznych umiejętności.
Na pewno sobie jakoś poradzą! Mimo to, jak gdyby wiedziony wewnętrznym przymusem, rzucił im jeszcze na odchodne kilka propozycji zaklęć leczących, które mogłyby im się przydać w tej niecodziennej sytuacji. W końcu nie każdego dnia atakuje cię jakieś nie-wiadomo-co z koszyka jakiejś nawiedzonej wiedźmy.
— Szybko się stęskniłyście — skomentował z szelmowskim uśmiechem na twarzy, gdy Fernie wraz z Dorą postanowiły oderwać go od jego niedoszłych pacjentów.
Przez całe zamieszanie, zniknęła mu gdzieś z oczu Szeptucha. Nie był z tego do końca zadowolony, gdyż planował spróbować z nią porozmawiać. W końcu, jaki byłby lepszy sposób, aby uczcić tę cholerną Ostarę, skoro już się na nią wybrał? Niestety, najwyraźniej niepodobną okazję będzie zmuszony poczekać do następnego sabatu, gdyż kobieta dosłownie rozpłynęła się w powietrzu. To z kolei oznaczało, że Cameron mógł wykreślić ze swojej listy następną atrakcję. Cóż mu więc pozostało!
— A-a tak, j-jeszcze nasiona — zauważył mało przytomnie, kiedy Menodora poprowadziła ich do odpowiedniego stoiska.
Lupin buszował chwilę wśród torebeczek z najróżniejszymi opcjami, aż w końcu zdecydował się na kupno jednej z paczek. Wprawdzie nie wiedział, czy w najbliższym czasie faktycznie mu się one przydadzą, jednak przezorny zawsze ubezpieczony. W najgorszym razie użyczy ich komuś z rodziny lub przyrządzi herbatę, gdy ktoś wpadnie do niego w odwiedziny i nie będzie im się chciało nigdzie wychodzić. Chłopak uraczył właścicielkę stoiska uroczym uśmiechem, a kiedy reszta ich grupy dokonała już reszty zakupów, ruszył wraz z nimi na poszukiwanie wianków, których tak pragnęli.
Jak koniec końców mógłby ocenić ten wypad? Cóż, było trochę dziwnie, ale jednocześnie również przyjemnie, więc raczej można to było uznać za pozytywne doświadczenie. Nawet udało mu się na moment zapomnieć o wydarzeniach, które zaprzątały mu głowę, a miały mu narobić kłopotów w szpitalu w nadchodzących dniach. Zawsze miał jakieś problemy, ale gdyby ich za sobą nie ciągnął, to nie byłby też Cameronem! Eh, może za jakiś czas szczęście faktycznie zacznie mu dopisywać.