02.01.2023, 01:16 ✶
Billy już od małego miał pewien problem. Ciężko było mu się skupić na jednej czynności, dość szybko tracąc nią zainteresowanie. Powodowało to, że najczęściej był wręcz zawalony różnymi zadaniami, zobowiązaniami, deklaracjami i planami. Oczywiście bardzo często nachodziły przez to na siebie, ale cóż, jakoś z tym żył.
Tym razem było jednak inaczej. Cała jego uwaga skupiała się na tu i teraz, a konkretniej na chłopaku, któremu właśnie przywalił w twarz. W przeciągu kilku ostatnich dni marzył o takiej sposobności. Jasne, mógł sobie porzucać w tarczę, do której przyczepił jego zdjęcie, ale nie dało mu to tyle satysfakcji co cios, który właśnie wyprowadził. W pierwszej chwili poczuł pewną dozę ulgi, która przejawiła się lekkim uśmieszkiem, który wypłynął mu na twarz. Starczyło jednak, żeby wrócił spojrzeniem do nieznajomego, żeby cały czar prysł. Na nowo zalała go fala wściekłości. Nie ruszył jednak w jego stronę. Stał, czekając. aż ten wstanie. Nie miałby z tego żadnej frajdy, gdyby postanowił to tak po prostu zakończyć. Co prawda typ nie wyglądał na takiego, który potrafiłby przyjąć czy zadać chociaż kilka dobrych ciosów, ale cóż. Billy, nie miał zamiaru kopać leżącego, miał pewne zasady, których miał zamiar się trzymać. Nawet gdy miał styczność z gnidami tego pokroju.
— Pojebało? Daruj sobie udawanie niewiniątka, typie. Przejebałeś sobie. Doskonale wiesz, jak i kiedy — warknął tylko, strzelając przy tym lekko knykciami. Być może było to aż przesadnie na pokaz, ale cóż, ciężko było Fletcherowi zachować spokój. Zdumiewające było to, że po prostu się na niego nie rzucił bez ładu i składu.
Gdy chłopak w końcu zebrał się na nogi i rzucił w jego stronę, Billy zagwizdał głośno, zachwycony rozwojem sytuacji. No, czyżby jednak miał spotkać się z jakimś oporem!
— Proszę proszę. Panienka jednak ma jaja? Może jeszcze dasz radę zrobić kilka uników — zapiał, robiąc unik przed prowizorycznym atakiem. Tuż po tym wysunął ramię, chcąc uderzyć go po raz drugi... i nagle oberwał w głowę od tyłu. Odruchowo odwrócił się w tamtą stronę. Zamachnął się nawet ręką, ale gdy dostrzegł, że to siostra nieco ogłupiał, zatrzymując pięść w połowie drogi.
— Mnie? Ja pierdole, Ty mózg w domu zostawiłaś, czy po prostu go nie używasz? — odwarknął w odpowiedzi, patrząc z gniewem to na nią, to na chłopaka, z którym dopiero co wszczął bójkę.
— I JESZCZE JEGO PYTASZ? JA PIERDOLE — fuknął, posyłając jej wściekłe spojrzenie. — Zajebiście fajnie, że mnie słuchałaś, gdy Ci ostatnio o tym mówiłem. To jest ten typ ze zdjęcia. Z NIĄ. Ja pierdole, zajebista siostra z Ciebie. Może jeszcze mu ubranie wyczyścisz, zaoferujesz darmowego drinka i może buziaka dasz na do widzenia? — z każdym kolejnym słowem mówił coraz głośniej. Pod koniec jego uwaga już do reszty przeniosła się na siostrę. Wciąż jednak stał w drzwiach, blokując ewentualną drogę ucieczki.
Tym razem było jednak inaczej. Cała jego uwaga skupiała się na tu i teraz, a konkretniej na chłopaku, któremu właśnie przywalił w twarz. W przeciągu kilku ostatnich dni marzył o takiej sposobności. Jasne, mógł sobie porzucać w tarczę, do której przyczepił jego zdjęcie, ale nie dało mu to tyle satysfakcji co cios, który właśnie wyprowadził. W pierwszej chwili poczuł pewną dozę ulgi, która przejawiła się lekkim uśmieszkiem, który wypłynął mu na twarz. Starczyło jednak, żeby wrócił spojrzeniem do nieznajomego, żeby cały czar prysł. Na nowo zalała go fala wściekłości. Nie ruszył jednak w jego stronę. Stał, czekając. aż ten wstanie. Nie miałby z tego żadnej frajdy, gdyby postanowił to tak po prostu zakończyć. Co prawda typ nie wyglądał na takiego, który potrafiłby przyjąć czy zadać chociaż kilka dobrych ciosów, ale cóż. Billy, nie miał zamiaru kopać leżącego, miał pewne zasady, których miał zamiar się trzymać. Nawet gdy miał styczność z gnidami tego pokroju.
— Pojebało? Daruj sobie udawanie niewiniątka, typie. Przejebałeś sobie. Doskonale wiesz, jak i kiedy — warknął tylko, strzelając przy tym lekko knykciami. Być może było to aż przesadnie na pokaz, ale cóż, ciężko było Fletcherowi zachować spokój. Zdumiewające było to, że po prostu się na niego nie rzucił bez ładu i składu.
Gdy chłopak w końcu zebrał się na nogi i rzucił w jego stronę, Billy zagwizdał głośno, zachwycony rozwojem sytuacji. No, czyżby jednak miał spotkać się z jakimś oporem!
— Proszę proszę. Panienka jednak ma jaja? Może jeszcze dasz radę zrobić kilka uników — zapiał, robiąc unik przed prowizorycznym atakiem. Tuż po tym wysunął ramię, chcąc uderzyć go po raz drugi... i nagle oberwał w głowę od tyłu. Odruchowo odwrócił się w tamtą stronę. Zamachnął się nawet ręką, ale gdy dostrzegł, że to siostra nieco ogłupiał, zatrzymując pięść w połowie drogi.
— Mnie? Ja pierdole, Ty mózg w domu zostawiłaś, czy po prostu go nie używasz? — odwarknął w odpowiedzi, patrząc z gniewem to na nią, to na chłopaka, z którym dopiero co wszczął bójkę.
— I JESZCZE JEGO PYTASZ? JA PIERDOLE — fuknął, posyłając jej wściekłe spojrzenie. — Zajebiście fajnie, że mnie słuchałaś, gdy Ci ostatnio o tym mówiłem. To jest ten typ ze zdjęcia. Z NIĄ. Ja pierdole, zajebista siostra z Ciebie. Może jeszcze mu ubranie wyczyścisz, zaoferujesz darmowego drinka i może buziaka dasz na do widzenia? — z każdym kolejnym słowem mówił coraz głośniej. Pod koniec jego uwaga już do reszty przeniosła się na siostrę. Wciąż jednak stał w drzwiach, blokując ewentualną drogę ucieczki.