06.01.2023, 00:27 ✶
Nie wierzył, że Fergus dopytywał go o duchy. Skąd miał o nich cokolwiek wiedzieć? Nie znał się na zmarłych ale za to czytał w jaki sposób złoczyńcy są w stanie odebrać życie. Chyba nie to Olivander miał na myśli?
- Myślę, że trzeba spełnić jakieś kryteria ale to raczej ktoś martwy, kto został duchem prędzej ci na to odpowie. Mnie interesują żywi.- popatrzył na niego wymownie.
- Dlaczego ciekawią cię duchy?- dopytał lekko bo może coś się za tym kryło a on to bagatelizował? Nie traktował duchy jako intrygujące twory. Uważał je za esencję duszy, zapomnianej i pozostawionej w świecie żywych. Nie znał się na tym na tyle aby mieć prawo do udzielenia wyczerpującej odpowiedzi.
- Bardziej za kryminalistę, typa spod ciemnej gwiazdy co szwenda się po nieprzyjemnych uliczkach i proponuje brudne interesy, na których moja siostra mogłaby skorzystać.- wywrócił oczyma więc trudno było uzyskać pełną pewność, że mówi prawdę. Nie od dziś wiadomo, że Flint był najbardziej "przyzwoitym" z młodego pokolenia. Mało kto wiedział co naprawdę siedzi w jego głowie bo też rzadko wpuszczał do siebie ciekawskich. Odnosił jednak wrażenie, że gdyby Fergus chciał poznać go od podszewki to powiedziałby mu wszystko - nawet te mniej przyjemne aspekty myśli. Dobrze, że jeszcze mieli na to dużo czasu.
- Przede wszystkim przez dwa dni one tam leżały zanim sobie o nich przypomniałem. Można przypuszczać, że gdy je przekładałem to mimochodem machnąłem okładki zaklęciem naprawiającym. - ostatnio też rzadziej widział się z siostrą, nad czym ubolewał. Brakowało mu tej drugiej części ale też szanował jej życie prywatne. Miał tu interesujące osoby, którymi skutecznie wypełniał sobie czas.
Nie zareagował widowiskowo na wieści, se Fergus nie jest czystokrwisty. Może się na chwilę zamyślił, może zapatrzył ale nie skomentował tego jakoś specjalnie. Wzruszył lekko ramionami bo jednak ta informacja nie miała większego wpływu na jego pogląd. Nie zamierzał odpuścić sobie Fergusa. Nie potrafiłby już po prostu przestać. Podobało mu się to rodzące się uczucie zakochania, tak mu wiecznie obce, a w końcu go dopadało i leniwie, powoli miętosiło by go za jakiś czas całkowicie opanować.
- Tak, grabisz sobie i nie, ani trochę ci nie ufam. I zapominasz, że potrafię nas bezbłędnie teleportować w każdej chwili.- popatrzył na niego z uniesioną brwią ale miał nadzieję, że na tych ukrytych przesłankach poprzestaną. Z tego też powodu narzucił trochę dystansu, aby nie kusić. Dosyć szybko temu zaprzeczał kiedy zachodził mu drogę. Nie wiedział jaki w tym jest sens ale podobało mu się wpływanie na jego ciało, równowagę i mimikę. Gdy tak na niego dłużej popatrzył to znów zaczęło go mocniej ciągnąć w jego stronę i nie był to ani wiatr ani grawitacja.
- Niezła próba, niezła próba.- potrząsnął głową i otwierał już usta, aby go uprzedzić o obecności latarni, w którą walnął. Znikąd też pojawiła się nad jego głową sowa, zrzucając w locie zwitek i odlatując bez aplauzu.
- Żyjesz ty tam? - podszedł bliżej aby pochylić się po papier. Nie omieszkał posłać Fergusowi nieprzyzwoicie gorącego spojrzenia, będącego obietnicą, że kiedyś zamkną za sobą drzwi na całą noc. Puścił mu oczko i zerknął na etykietę listu. Zaklął.
- Dostałem ponaglenie z sowiej poczty. Jutro o siódmej rano mija termin odbioru cholernie ważnej paczki. - skrzywił się kiedy czytał zawartość listu. Przeczesał włosy palcami wyraźnie zaniepokojony swoim gapiostwem.
- Szukam oryginału pewnego puzderka pochodzącego z czasów starożytnego Rzymu. Trafiłem na dwie repliki i ta jest ostatnim egzemplarzem jaki udało mi się ściągnąć do Wielkiej Brytanii po wielomiesięcznym oczekiwaniu na zgody. Nie wiedziałem, że jutro zaczyna się już maj. - zwinął pergamin w bardzo ciasny rulon i wcisnął do kieszeni, obok różdżki.
- Nie mogę się jej doczekać. Jeśli zniknę na tydzień to prawdopodobnie badam i analizuję klątwę jaka tkwi w środku. Wiesz, że często takie przedmioty są misternie zdobione i zadbane? Wbrew pozorom przeklęte nie oznacza brzydkie. Pod kątem jubilerstwa mogą być naprawdę sporo warte, jeśli są rzecz jasna oryginalne.- oczy rozbłysły ekscytacją na myśl o czekającej go pracy.
- Mogę nawet pracować nad tym w domu bo w ostatnich miesiącach udało mi się w końcu uzbierać odpowiednią kwotę i sfinansować rzucenie zaklęć ochronnych na moje małe biuro. Dzięki temu niektóre artefakty mogę wstępnie rozpracowywać u siebie. Dopiero dalsze etapy badań wymagają już odpowiedniego sprzętu i jałowego otoczenia. - teraz on się rozgadał a kiedy znaleźli się nad Tamizą to aż zagwizdał z zachwytu.
- Nie wiedziałem, że mugole mają tu takie fajne miejsca.
- Myślę, że trzeba spełnić jakieś kryteria ale to raczej ktoś martwy, kto został duchem prędzej ci na to odpowie. Mnie interesują żywi.- popatrzył na niego wymownie.
- Dlaczego ciekawią cię duchy?- dopytał lekko bo może coś się za tym kryło a on to bagatelizował? Nie traktował duchy jako intrygujące twory. Uważał je za esencję duszy, zapomnianej i pozostawionej w świecie żywych. Nie znał się na tym na tyle aby mieć prawo do udzielenia wyczerpującej odpowiedzi.
- Bardziej za kryminalistę, typa spod ciemnej gwiazdy co szwenda się po nieprzyjemnych uliczkach i proponuje brudne interesy, na których moja siostra mogłaby skorzystać.- wywrócił oczyma więc trudno było uzyskać pełną pewność, że mówi prawdę. Nie od dziś wiadomo, że Flint był najbardziej "przyzwoitym" z młodego pokolenia. Mało kto wiedział co naprawdę siedzi w jego głowie bo też rzadko wpuszczał do siebie ciekawskich. Odnosił jednak wrażenie, że gdyby Fergus chciał poznać go od podszewki to powiedziałby mu wszystko - nawet te mniej przyjemne aspekty myśli. Dobrze, że jeszcze mieli na to dużo czasu.
- Przede wszystkim przez dwa dni one tam leżały zanim sobie o nich przypomniałem. Można przypuszczać, że gdy je przekładałem to mimochodem machnąłem okładki zaklęciem naprawiającym. - ostatnio też rzadziej widział się z siostrą, nad czym ubolewał. Brakowało mu tej drugiej części ale też szanował jej życie prywatne. Miał tu interesujące osoby, którymi skutecznie wypełniał sobie czas.
Nie zareagował widowiskowo na wieści, se Fergus nie jest czystokrwisty. Może się na chwilę zamyślił, może zapatrzył ale nie skomentował tego jakoś specjalnie. Wzruszył lekko ramionami bo jednak ta informacja nie miała większego wpływu na jego pogląd. Nie zamierzał odpuścić sobie Fergusa. Nie potrafiłby już po prostu przestać. Podobało mu się to rodzące się uczucie zakochania, tak mu wiecznie obce, a w końcu go dopadało i leniwie, powoli miętosiło by go za jakiś czas całkowicie opanować.
- Tak, grabisz sobie i nie, ani trochę ci nie ufam. I zapominasz, że potrafię nas bezbłędnie teleportować w każdej chwili.- popatrzył na niego z uniesioną brwią ale miał nadzieję, że na tych ukrytych przesłankach poprzestaną. Z tego też powodu narzucił trochę dystansu, aby nie kusić. Dosyć szybko temu zaprzeczał kiedy zachodził mu drogę. Nie wiedział jaki w tym jest sens ale podobało mu się wpływanie na jego ciało, równowagę i mimikę. Gdy tak na niego dłużej popatrzył to znów zaczęło go mocniej ciągnąć w jego stronę i nie był to ani wiatr ani grawitacja.
- Niezła próba, niezła próba.- potrząsnął głową i otwierał już usta, aby go uprzedzić o obecności latarni, w którą walnął. Znikąd też pojawiła się nad jego głową sowa, zrzucając w locie zwitek i odlatując bez aplauzu.
- Żyjesz ty tam? - podszedł bliżej aby pochylić się po papier. Nie omieszkał posłać Fergusowi nieprzyzwoicie gorącego spojrzenia, będącego obietnicą, że kiedyś zamkną za sobą drzwi na całą noc. Puścił mu oczko i zerknął na etykietę listu. Zaklął.
- Dostałem ponaglenie z sowiej poczty. Jutro o siódmej rano mija termin odbioru cholernie ważnej paczki. - skrzywił się kiedy czytał zawartość listu. Przeczesał włosy palcami wyraźnie zaniepokojony swoim gapiostwem.
- Szukam oryginału pewnego puzderka pochodzącego z czasów starożytnego Rzymu. Trafiłem na dwie repliki i ta jest ostatnim egzemplarzem jaki udało mi się ściągnąć do Wielkiej Brytanii po wielomiesięcznym oczekiwaniu na zgody. Nie wiedziałem, że jutro zaczyna się już maj. - zwinął pergamin w bardzo ciasny rulon i wcisnął do kieszeni, obok różdżki.
- Nie mogę się jej doczekać. Jeśli zniknę na tydzień to prawdopodobnie badam i analizuję klątwę jaka tkwi w środku. Wiesz, że często takie przedmioty są misternie zdobione i zadbane? Wbrew pozorom przeklęte nie oznacza brzydkie. Pod kątem jubilerstwa mogą być naprawdę sporo warte, jeśli są rzecz jasna oryginalne.- oczy rozbłysły ekscytacją na myśl o czekającej go pracy.
- Mogę nawet pracować nad tym w domu bo w ostatnich miesiącach udało mi się w końcu uzbierać odpowiednią kwotę i sfinansować rzucenie zaklęć ochronnych na moje małe biuro. Dzięki temu niektóre artefakty mogę wstępnie rozpracowywać u siebie. Dopiero dalsze etapy badań wymagają już odpowiedniego sprzętu i jałowego otoczenia. - teraz on się rozgadał a kiedy znaleźli się nad Tamizą to aż zagwizdał z zachwytu.
- Nie wiedziałem, że mugole mają tu takie fajne miejsca.