[17.06.1972] po godzinach | Rita & Isaac

- Czyli lubisz swoją pracę, to bardzo dobrze. Dużo ludzi nazywa nasz dział najnudniejszym w całym ministerstwie. Trochę się z tym zgadzam, więc stąd ta integracja. Miło jest poznać ludzi z którymi spędza się tyle godzin dziennie. Jeszcze nie do końca ogarnąłem kto kogo nie lubi i kto z kim nie rozmawia, ale powoli do mnie dociera, że chyba ciężko będzie stworzyć tutaj wspierającą się ekipę. Mam nadzieje, że mi w tym pomożesz. Ludzie powinni sobie ufać i wzajemnie się wspierać.- Powiedział, siadając obok Rity. Poczuł bardzo przyjemny zapach i rozejrzał się, jakby nie będąc pewnym jego źródła.
Kiedy panna Kelly poprosiła, żeby nie nazywać tego spotkania randka, wypuścił powietrze nosem i zaśmiał się cicho.
- Po prostu chciałem Ci pokazać, że nawet w miejscu pracy można miło spędzić czas.- Wyjaśnił lekkim tonem, zerkając na dziewczynę kątem oka. Zaraz jednak spojrzał na zaczarowany sufit.
- Też nie wiem, czy jest zgodny z tym, co jest na niebie. To moja własna wizja nocnego nieba. Droga mleczna, trochę gwiazd. Za każdym razem jak tworzę tę iluzję, to wychodzi mi coś zupełnie innego. Lubię jak pojawiają się spadające gwiazdy. Można pomyśleć życzenie.- Podparł się ręką za plecami, żeby nie musieć zadzierać głowy. W drugiej dłoni nadal trzymał kawałek ciasta.
- Co lubisz robić w wolnym czasie? Poza pracowaniem?- Zapytał.