26.06.2024, 11:02 ✶
– Aurelio, mon petit tournesol.. – odpowiedział jej na powitanie z miękkim uśmiechem dobrego, nieco ekscentrycznego wujka, który kochał podróże i wino. Do pełni wizerunku brakło mu tylko jedwabnego szaliczka. Przy innych zachowywali profesjonalny dystans, teraz, za zamkniętymi drzwiami mogła nazwać go panem wujkiem i mile rozsiadać się w fotelu nie jako urzędniczka, a protegowana Shafiqa. Była pięknym kwiatem w jego bukiecie, lubił jej precyzję i wiedzę wykraczającą poza ściany Ministerstwa. Ale ponad wszystko cenił sobie zaufanie, którym mógł ją obdarzyć. Była to waluta cenniejsza niż złoto. Machnął od niechcenia różdżką sprowadzając przed nią imbryczek z wrzącą wodą i filiżankę. Sam zaspokoił pragnienie szklanką chłodnej wody.
– Widzę po Twojej minie, że rozumiesz problem. Nic jeszcze nie zostało ustalone, a już szarańcza rzuciła się na nas jak na padlinę. – Dobrze, może i nie było go w biurze przez ostatnie dwa miesiące, może i rzeczywiście całość połączenia z Kambodżą realnie była kaprysem, który chciał zrealizować dla swoich celów, ale zaiste nikt nie musiał o tym wiedzieć. Ostatecznie umowa miała być też zawiązana z pożytkiem dla kraju, podburzanie opinii publicznej mogło jednak namieszać mu w szykach i na dłuższą metę zagrozić jego reputacji. Ale nie o tym chciał z nią pomówić...
– Wiem, że w biurze pewnie bzyczy jak w ulu, ale to nie ważne. Musimy uformować zespół i siłą rzeczy starszy inspektor Bumfuzzle będzie tym zawiadywał, ale chcę abyś stała się jego cieniem i przedłużeniem myśli, a przede wszystkim kontaktem z Mungiem. Strona kambodżańska przesłała nam obszerną dokumentację dostępnych leków i ziół w języku francuskim, nasi magimedycy będą musieli ustalić czego konkretnie potrzebujemy i w jakich ilościach, ale to Ty porzypilnujesz, żeby wszystko było zgodne z bieżącym prawem. Z naszymi normami i standardami. Na dniach będę widział się z panią Dolohov, która najprawdopodobniej zostanie delegowana przez dyrektorę szpitala do zarządzania tym projektem. Myślałem... sądziłem, że mamy na to więcej czasu, ale niestety strona Kambodżańska chce mieć komplet dokumentów już we wrześniu. – Odwrócił głowę zamartwiony, kłamiąc bezczelnie, ale któż tam będzie go rozliczał z dobrego umotywowania pracowników. Podejrzewał kilka zarwanych nocy. Kilka tygodni zarwanych nocy by dopiąć wszystko w tak obłąkańczym tempie.
– Niemniej, chcę żebyś Ty się tym zajęła, ale też żebyś miała oko... na wszystko i wszystkich. Nie wiem kto dał te informacje Stanhope, ale nigdzie nie było wiadomo o przyjeździe córki Saetann'a. Zależało jej na pobycie na wyspach incognito, zbyt wiele czasu teraz będę musiał poświęcić na odkręcanie tego... – westchnął ciężko i upił znów wodę. Brak lojalności był dotkliwą zadrą. Nie szkodziło mu to jeszcze aż tak, ale kto wie jaki artykuł pojawi się za miesiąc?
– Widzę po Twojej minie, że rozumiesz problem. Nic jeszcze nie zostało ustalone, a już szarańcza rzuciła się na nas jak na padlinę. – Dobrze, może i nie było go w biurze przez ostatnie dwa miesiące, może i rzeczywiście całość połączenia z Kambodżą realnie była kaprysem, który chciał zrealizować dla swoich celów, ale zaiste nikt nie musiał o tym wiedzieć. Ostatecznie umowa miała być też zawiązana z pożytkiem dla kraju, podburzanie opinii publicznej mogło jednak namieszać mu w szykach i na dłuższą metę zagrozić jego reputacji. Ale nie o tym chciał z nią pomówić...
– Wiem, że w biurze pewnie bzyczy jak w ulu, ale to nie ważne. Musimy uformować zespół i siłą rzeczy starszy inspektor Bumfuzzle będzie tym zawiadywał, ale chcę abyś stała się jego cieniem i przedłużeniem myśli, a przede wszystkim kontaktem z Mungiem. Strona kambodżańska przesłała nam obszerną dokumentację dostępnych leków i ziół w języku francuskim, nasi magimedycy będą musieli ustalić czego konkretnie potrzebujemy i w jakich ilościach, ale to Ty porzypilnujesz, żeby wszystko było zgodne z bieżącym prawem. Z naszymi normami i standardami. Na dniach będę widział się z panią Dolohov, która najprawdopodobniej zostanie delegowana przez dyrektorę szpitala do zarządzania tym projektem. Myślałem... sądziłem, że mamy na to więcej czasu, ale niestety strona Kambodżańska chce mieć komplet dokumentów już we wrześniu. – Odwrócił głowę zamartwiony, kłamiąc bezczelnie, ale któż tam będzie go rozliczał z dobrego umotywowania pracowników. Podejrzewał kilka zarwanych nocy. Kilka tygodni zarwanych nocy by dopiąć wszystko w tak obłąkańczym tempie.
– Niemniej, chcę żebyś Ty się tym zajęła, ale też żebyś miała oko... na wszystko i wszystkich. Nie wiem kto dał te informacje Stanhope, ale nigdzie nie było wiadomo o przyjeździe córki Saetann'a. Zależało jej na pobycie na wyspach incognito, zbyt wiele czasu teraz będę musiał poświęcić na odkręcanie tego... – westchnął ciężko i upił znów wodę. Brak lojalności był dotkliwą zadrą. Nie szkodziło mu to jeszcze aż tak, ale kto wie jaki artykuł pojawi się za miesiąc?