[10.08.72] Windermere. Bestie, które miały chronić (II)

Zasadniczy problemem, z którym się właśnie borykali polegał na tym, że ciągle znajdowali się właściwie w… „ścianie”? W jednym z tych węższych korytarzy między utkanymi przez siły natury i trytonie palce pomieszczeniami. To małe otwory przez które spoglądali sprawiały, że częściowo mieli dobre miejsce na to, by się zastanowić nad tym, co chcieli zrobić i pozostać niezauważonymi. Ale częściowo pozostawały kompletnie nieporęczne i Esme, z wytransmutowanym przez siebie trójzębem, zdawał sobie sprawę z tego lepiej niż cała reszta. Wyraźnie musiał się namęczyć, by go dzierżyć i jednocześnie nie skrobać grotami o wapienne ściany.
Towarzyszący im tryton zacisnął połączone błonami palce na jednym z mniejszych otworów. Przypatrywał się Adrii w skupieniu, ale gdyby tylko mieli szansę dostrzec emocje malujące się na jego twarzy, dostrzegliby… strach. Całe mnóstwo strachu.
Trytonka tymczasem kontynuowała leniwe mieszanie w kociołku. Wreszcie coś zwróciło jej uwagę, tylko czy to na pewno byli oni? Czy chodziło o odzywającą się Geraldine? A może nieudane zaklęcie Astarotha zostało w jakiś sposób zauważone? Czyżby to ten nieszczęsny trójząb? Tego nie wiedzieli, ale przyglądając się zachowaniu Adrii dostrzegli zmiany.
Przestała zajmować się warzoną miksturą. Przepłynęła do przeciwległej ściany pomieszczenia. Rozcapierzyła palce, dotykając wapienia. Macki wokół jej głowy zafalowały wściekle. Ewidentnie właśnie coś zaczęło się dziać.
Geraldine i Astaroth wyczuli narastające poruszenie wśród skrytych gdzieś w tym miejscu innych trytonów. Zaczęły się poruszać niespokojnie. Zmysły łowców biły na alarm. A potem całą trójką wyczuli coś dziwnego, jakby wezbrane fale zaczęły uderzać w siedlisko. Tylko skąd te fale?
Adria zaczęła krążyć po pomieszczeniu. Przeczesywała spojrzeniem ściany, jakby czegoś szukała. Wreszcie jej wzrok spoczął na Esme. Wyciągnęła w jego stronę rękę. Ten gest może i wyglądałby śmiesznie, gdyby nie to, co stało się zaledwie sekundę później. Rowle poczuł nagle silne przyciąganie, tak silne że własnym ciałem wybił spory otwór w ścianie i znalazł się centralnie w ramionach Adrii. Pod wpływem przyciągania jego trójząb pękł jak zabawka. Ale to nie było najgorsze, co go właśnie spotkało. Najgorsze miało dopiero nadejść: trytonka zerwała mu z głowy hełm.

@Esmé Rowle @Astaroth Yaxley @Geraldine Yaxley

Czas na odpis do 29.06, godz. 21.00

rzuty kośćmi