[05.08.72, Oxfordshire] Czarne wesele

Bar

Wstrzymał na moment oddech i zacisnął mocniej palce na lasce, kiedy Vespera znalazła się obok niego; sam zapach jej perfum sprawiał bowiem, że nogi robiły mu się miękkie. A potem dostrzegł irytację malującą się na jej twarzy i wiedział już, że ma kłopoty, dlatego przełknął nerwowo ślinę i pobladł, jakby czekał na wyrok.
Doszły mnie słuchy o... O czym? Dlaczego zrobiła w tym miejscu przerwę? Czyżby dowiedziała się, że odwiedził Grimmauld Place z Laurentem i w trakcie tej wizyty wydarzyło się coś, po czym Prewett zniknął gdzieś wzburzony, prawdopodobnie w ogóle opuścił już wesele, a przecież nie podano jeszcze tortu. Żołądek zacisnął się nieprzyjemnie pod wpływem wyrzutów sumienia. Zdawał sobie sprawę z tego, że to coś, z czego nie mógłby się łatwo wybronić.
...Interesujących efektach drinków. Wpuścił powietrze z płuc.
— To prawda, ktoś miał osobliwe poczucie humoru — odparł, zgrabnie przemilczając to, że kapibary były jego inicjatywą, ale miały pojawić się... później. Zachował sobie zresztą końcówkę eliksiru zamieniającego w ukochane zwierzę, tak na wszelki wypadek — Ale kryzys został już zażegnany. Zaryzykujemy?
Odwrócił się w stronę barmana i zamówił napitek pozbawiony alkoholu, tak niewskazanym przecież w jej stanie. Kiedy odbierał elegancki kieliszek z czarnym syropem i czerwonym brokatem, ozdobiony małą czerwoną różyczką i farbowaną na czarno gipsówką, w jadalni zjawił się kelner, z którym wymienił porozumiewawcze spojrzenia.
— Pora na tort — posłał jej uśmiech, ujął jej dłoń (tak właściwie, to jej nie wypuszczał przez cały czas) i poprowadził na środek sali.

/jeśli drink jakoś nam przeszkodzi w planach, to po prostu Perseus go nie wypije/

!weselnedrinki