08.01.2023, 17:06 ✶
Zbyt rzadko odwiedzał Williama aby pamiętać o tej jego specyficznej drażliwości związanej ze "złym dotykiem" jak on to nazywał. Powinien częściej go wyciągać z tej piwnicy bo czasem mocno brakowało mu porządnego męskiego towarzystwa. Lubił dyskusje ze starszym bratem Loretty, wydawały się znacznie bardziej bezpieczne i kontrolowane. Nie musiał uważać tak na słowa i obawiać się, że dostanie obuchem w głowę za nieostrożną opinię. Wstrzymał oddech widząc jak substancja w jednej fiolce niebezpiecznie bulgocze. Powinien mieć wyrobiony w sobie odruch sięgania po różdżkę lecz działo się to tak szybko, że wolał wybrać taktyczne znieruchomienie. Nieopisana jest ulga kiedy Will sobie z tym poradził.
- Nie moja wina, że wyłączasz słuch. Schody tak skrzypią, że nawet inferius mnie usłyszy. - mimo swych słów minę miał cokolwiek skruszoną bo faktycznie zapomniał, że do pracującego Williama należy podchodzić jak do czarnomagicznego przedmiotu - ostrożnie, bez gwałtownych ruchów.
- Widzisz, zażegnałeś niebezpieczeństwo. Refleks masz wciąż świetny jak na kogoś kto większość dni spędza nad oparami alchemicznymi. - och, czuł się nader swobodnie. Czyżby William gotował miksturę rozweselającą i dlatego tak się cieszyła buzia Castiela? A może po prostu dobrze było zobaczyć jego zapracowaną gębę.
Zmarszczył brwi słysząc opisu planowanego wynalazku. Słuchał choć nie rozumiał jak on chciał to zrobić. Nie wyśmiewał jego planów bo przecież sam też pracował nad czymś względnie niemożliwym do osiągnięcia.
- Lampa. Okej. Ale pytam cię o Nobby'ego. Tak, mamy grudzień. Skup się. Twój teść został wygryziony przez czarodzieja mugolskiego pochodzenia. Nie martwi cię to? Czytasz ty chociaż Proroka Codziennego albo chociaż radia? - dopytywał, siadając sobie wygodnie na taborecie i pilnując koncentracji Williama. Domyślał się, że nie będzie to proste ale wiedział, że dadzą radę.
- Wątpię aby ktoś cię tu znalazł ale jest przecież sowia poczta. Ja tam jeszcze wierzę, że reporterzy chcą wiedzieć a nie tylko mieć podkładkę pod skandal. A jestem pewien, że zaraz jakiś wybuchnie. To nie idzie w dobrą stronę. Wszyscy o tym szepczą, że Leach sprowadzi jakąś katastrofę na społeczność. - nie słuchał z reguły plotek ale ta sprawa wydawała się na tyle niepokojąca, że nawet przy rodzinnej kolacji została ona poruszona, chodziło wszak o Ministra Magii.
- Tak, jem. - wskazał mu na papierową torebkę gdzie były dwa nieduże kartoniki z parującym jedzeniem oraz pakiet dwóch kompletów sztućców. Wziął od niego swoją porcję i rozpakował, nie reagując na kłęby gęstej pary buchającej z bardzo pikantnego dania.
- Mój ojciec coś mówił, że wiele głów czystych rodów nie jest zadowolonych z jego działań w czasie trwającej kadencji. W jakimś tam wywiadzie Leach palnął głupotę, pomylił podstawowe definicje. Słyszałem jakieś plotki, że niektórzy oczekują stosownej reakcji twojego teścia, woleli jego na stołku. - lubił wiedzieć. Choć w Hogwarcie należał do Domu Borsuka tak w dorosłym życiu wylazła z niego krukońska ambicja. Zastanawiał się czy jego przeczucia skandalu są słuszne czy może tylko za bardzo słuchał gadaniny niektórych plotkar z Gosopdy Pod Świńskim Łbem.
- Nie moja wina, że wyłączasz słuch. Schody tak skrzypią, że nawet inferius mnie usłyszy. - mimo swych słów minę miał cokolwiek skruszoną bo faktycznie zapomniał, że do pracującego Williama należy podchodzić jak do czarnomagicznego przedmiotu - ostrożnie, bez gwałtownych ruchów.
- Widzisz, zażegnałeś niebezpieczeństwo. Refleks masz wciąż świetny jak na kogoś kto większość dni spędza nad oparami alchemicznymi. - och, czuł się nader swobodnie. Czyżby William gotował miksturę rozweselającą i dlatego tak się cieszyła buzia Castiela? A może po prostu dobrze było zobaczyć jego zapracowaną gębę.
Zmarszczył brwi słysząc opisu planowanego wynalazku. Słuchał choć nie rozumiał jak on chciał to zrobić. Nie wyśmiewał jego planów bo przecież sam też pracował nad czymś względnie niemożliwym do osiągnięcia.
- Lampa. Okej. Ale pytam cię o Nobby'ego. Tak, mamy grudzień. Skup się. Twój teść został wygryziony przez czarodzieja mugolskiego pochodzenia. Nie martwi cię to? Czytasz ty chociaż Proroka Codziennego albo chociaż radia? - dopytywał, siadając sobie wygodnie na taborecie i pilnując koncentracji Williama. Domyślał się, że nie będzie to proste ale wiedział, że dadzą radę.
- Wątpię aby ktoś cię tu znalazł ale jest przecież sowia poczta. Ja tam jeszcze wierzę, że reporterzy chcą wiedzieć a nie tylko mieć podkładkę pod skandal. A jestem pewien, że zaraz jakiś wybuchnie. To nie idzie w dobrą stronę. Wszyscy o tym szepczą, że Leach sprowadzi jakąś katastrofę na społeczność. - nie słuchał z reguły plotek ale ta sprawa wydawała się na tyle niepokojąca, że nawet przy rodzinnej kolacji została ona poruszona, chodziło wszak o Ministra Magii.
- Tak, jem. - wskazał mu na papierową torebkę gdzie były dwa nieduże kartoniki z parującym jedzeniem oraz pakiet dwóch kompletów sztućców. Wziął od niego swoją porcję i rozpakował, nie reagując na kłęby gęstej pary buchającej z bardzo pikantnego dania.
- Mój ojciec coś mówił, że wiele głów czystych rodów nie jest zadowolonych z jego działań w czasie trwającej kadencji. W jakimś tam wywiadzie Leach palnął głupotę, pomylił podstawowe definicje. Słyszałem jakieś plotki, że niektórzy oczekują stosownej reakcji twojego teścia, woleli jego na stołku. - lubił wiedzieć. Choć w Hogwarcie należał do Domu Borsuka tak w dorosłym życiu wylazła z niego krukońska ambicja. Zastanawiał się czy jego przeczucia skandalu są słuszne czy może tylko za bardzo słuchał gadaniny niektórych plotkar z Gosopdy Pod Świńskim Łbem.