04.07.2024, 21:10 ✶
Litha fatalnie świadczyła o kowenie Whitecroft. A już na pewno wystawiała absolutnie tragiczne świadectwo ich przywódcom duchowym z Isobell Macmillan na czele. Z początku Sebastianowi wydawało się, że to jakiś głupi żart. Historyjka wyssana z palca. Masowe przywidzenia. Fatamorgana. Klątwa zauroczenia spleciona przez Śmierciożerców, żeby wzbudzić masową panikę po ty, co wydarzyło się na majowym spędzie czarodziejów.
Ale nie. To po prostu arcykapłanka postanowiła spróbować poświęcić jedną ze swych protegowanych i to w obecności zwykłych ludzi. A o szczegółach całego zajścia egzorcysta musiał dowiadywać się od swojej wstrząśniętej kuzynki Sary, która dalej dochodziło do siebie po wydarzeniach z ubiegłego tygodnia. Wspomnienia dotyczące wydarzeń ze Stonehenge prześladowały jednak nie tylko spokrewnioną z nim przywoływaczkę duchów, ale także inne kobiety wierne kowenowi.
Twarz w ogniu, pomyślał z niesmakiem, przyspieszając nieco kroku. Chociaż w głównej siedzibie proponowano mu podróż na miejsce przy pomocy teleportacji łączonej, tak koniec końców zdecydował się na nieco bezpieczniejszą jego zdaniem formę transportu: Błędnego Rycerza. W sumie nie do końca wiedział czego się spodziewać. Na pewno nie podobała mu się obecność gapiów, których na szczęście trzymano z dala od kamiennego kręgu. Sebastian obszedł grupę bokiem, poprawiając rękawy ciemnej, zapiętej pod samą szyję koszuli. Na miejscu zjawił się w zwyczajnym dla siebie stroju, bo czarnym.
— Niech Matka ma was w swojej opiece w tym okropnym dniu — odezwał się, gdy nieopodal kamieni dostrzegł obstawę Ministerstwa Magii w formie dwóch znajomych twarzy. — Pan Atreus i Panna Brenna. — Wykrzywił usta w uśmiechu, lustrując tę dwójkę od stóp do głów. — Wydarzyło się już coś... podejrzanego?
Tym razem postanowił sobie darować sugestię, że i z tym wypadkiem Brenna mogła mieć cokolwiek wspólnego. Wprawdzie przypinanie kobiecie wszelkiego rodzaju win związanych z przeróżnymi magicznymi incydentami na terenie Wielkiej Brytanii powoli wchodziło mu w krew, tak, jeśli chodziło i Lithę i Stonehenge, to był aż za bardzo świadomy tego, że to niestety jego ''ludzie'' byli odpowiedzialni za to przykre wydarzenie.
Ale nie. To po prostu arcykapłanka postanowiła spróbować poświęcić jedną ze swych protegowanych i to w obecności zwykłych ludzi. A o szczegółach całego zajścia egzorcysta musiał dowiadywać się od swojej wstrząśniętej kuzynki Sary, która dalej dochodziło do siebie po wydarzeniach z ubiegłego tygodnia. Wspomnienia dotyczące wydarzeń ze Stonehenge prześladowały jednak nie tylko spokrewnioną z nim przywoływaczkę duchów, ale także inne kobiety wierne kowenowi.
Twarz w ogniu, pomyślał z niesmakiem, przyspieszając nieco kroku. Chociaż w głównej siedzibie proponowano mu podróż na miejsce przy pomocy teleportacji łączonej, tak koniec końców zdecydował się na nieco bezpieczniejszą jego zdaniem formę transportu: Błędnego Rycerza. W sumie nie do końca wiedział czego się spodziewać. Na pewno nie podobała mu się obecność gapiów, których na szczęście trzymano z dala od kamiennego kręgu. Sebastian obszedł grupę bokiem, poprawiając rękawy ciemnej, zapiętej pod samą szyję koszuli. Na miejscu zjawił się w zwyczajnym dla siebie stroju, bo czarnym.
— Niech Matka ma was w swojej opiece w tym okropnym dniu — odezwał się, gdy nieopodal kamieni dostrzegł obstawę Ministerstwa Magii w formie dwóch znajomych twarzy. — Pan Atreus i Panna Brenna. — Wykrzywił usta w uśmiechu, lustrując tę dwójkę od stóp do głów. — Wydarzyło się już coś... podejrzanego?
Tym razem postanowił sobie darować sugestię, że i z tym wypadkiem Brenna mogła mieć cokolwiek wspólnego. Wprawdzie przypinanie kobiecie wszelkiego rodzaju win związanych z przeróżnymi magicznymi incydentami na terenie Wielkiej Brytanii powoli wchodziło mu w krew, tak, jeśli chodziło i Lithę i Stonehenge, to był aż za bardzo świadomy tego, że to niestety jego ''ludzie'' byli odpowiedzialni za to przykre wydarzenie.