Wymiana (Max & Neil)

Obaj się siebie wystraszyli, ale strach chłopaka nie sprawiał, że wilkołak się mniej bał, różdżka wycelowania w jego twarz nie pomagała, a mimo tego palnął głupotę. Natychmiast cofnął się krok, jeden, drugi, skulił się w sobie, patrząc na niego ślepiami łani kiedy tak podlazł. Do tego jego słowa, głos, wszystko. Czy szkoła go testowała? Czy powinien wezwać nauczycieli, czy to jakiś animag dziwny? Czy się nawdychał za bardzo kwiatów? Do tego o ile wiedział z jakiej szkoły jest i znał jako tako angielski, to jednak nie było to jego pierwszy język. Zawahał się uciekając spojrzeniem na boki, do tego różdżka dźgała go w brzuch.
Ręce mu się spociły, zatrząsł się i pokręcił głową. Prowadź? Co to niby znaczy? Nie odda mu nic, nic a nic, jego rośliny! A poza nimi nie ma nic przy sobie. Zacisnął dłonie na pasku torby i cofnął się gwałtownie jeszcze jeden krok, wpadając plecami na krzaki, po których rozpłynęły się fale, jak po tafli wody do jakiej wrzuci się kamień. Żywopłot nie był zwykłym żywopłotem, żył swoim życiem, czasem się poruszał, czasem szeptał i zagradzał drogę, czasami czepiał się ubrań przechodzących osób, a czasami otwierał im nowe wyjście ułatwiając ucieczkę. Tym razem jednak liście zaszeleściły złowieszczo, jakby złe na taką grożącą postawę wobec tutejszego ucznia.