-Heh, z pewnością go lubili. W końcu Salazar Slytherin i Godryk Gryffindor byli przyjaciółmi, czyż nie? Rowena Ravenclaw również, tak myślę, nie należała do osób, które tolerowałyby towarzystwo osoby, do której sympatią nie pałały - tolerancja inności była jedną z wielu domen założycielski Domu Kruka, ale z pewnością nie było nią bezgraniczne koleżeństwo, a była to znaczna różnica, bo można tolerować, ale nie lubić.
To była jedna z domen Helgi Hufflepuff. Jej uprzejmość i lojalność, przekazywane dalej jej uczniom, którzy czczą te cechy po obecne czasy. Hufflepuff, czasami niesłusznie uważany za "nijaki" Dom, był miejscem, w którym niejedna osoba mogła odnaleźć wsparcie i dobre słowo w trudnych chwilach.
-Myślę, że jednak był to pech - powiedział z ciężkim westchnięciem, drapiąc się po karku.-Przynajmniej tym razem. Nieraz już wracałem nocą sam, ale do tej pory nie miałem tej nieprzyjemności natknąć się na pijaków. Czy tych agresywnych, czy tych odkrywających miłość do ludzi - bo tacy również się zdarzali.
Kiedy alkohol wzburzał krew i dodawał odwagi do robienia rzeczy, których na trzeźwo nikt nie miał odwagi robić, niektórzy nagle dostrzegali, jak "piękny" był świat i tym odkryciem, tą miłością do wszystkich i wszystkiego chcieli dzielić się z każdym. A niekoniecznie każdy chciał na takie gesty odpowiadać.
Słysząc jej odpowiedź, delikatny grymas pojawił się na jego twarzy. Nie chodziło jednak o samą jej pracę, ponieważ utrzymywanie porządku na ulicach, nawet gdy oznaczało to zajmowanie się ulicznymi pijaczkami, bezimiennymi złodziejaszkami, czy bezdomnymi, również było ważne. Grymas pojawił się przez myśl, która przebiegła przez jego głowę. Brenna może nie nie wyglądała na słabiutką i zahukaną dziewczynkę, która ledwo oderwała się od spódnicy mamy i najchętniej tam by wróciła, ale Jessie nie miał wątpliwości, że w swojej pracy musiała radzić sobie z niejedną nieprzyjemną sytuacją. Nieudolne flirty, "śmieszne" żarciki o kobietach i wiele innych. Może nawet któregoś razy jej buty lub inna część garderoby zostały ubrudzone przez wypuszczoną na wolność zawartość czyjegoś żołądka.
Może jego myśli mijały się z prawdą i tak naprawdę Brenna nie musiała radzić sobie z żadną z takich sytuacji, ale tego wiedzieć nie mógł i to było właśnie coś, co pierwsze przyszło mu do głowy. I jakoś tak cieplej zaczął myśleć o swojej pracy. Nawet mimo częstej złośliwości goblinów.
-Jasper, miło mi. Mówisz o tym całym Czarnym Panie, mam rację? Ostatnio robi się o nim coraz głośniej.