Aryaman Birla
— Nie rozumiem tej tendencji do niedowierzania Anglików i mieszkańców Zachodu. Potrafimy przyciągnąć konkretne cząstki wszechświata i uformować je podług swojej woli, dlaczego więc nie rozmawiać z wężami? To czyni ich życie tak nudnym, stawiają samym sobie granice ze szkła — przyprawił swoją wypowiedź lekką niechęcią do Imperium Brytyjskiego. Było to jednocześnie wyrażenie części opinii Morpheusa na to, jak zamknięte na innowacje były umysły. Brak uniwersytetu chociażby, w zamian zaś Departament Tajemnic, najczęściej wypakowany miernymi synami i córkami rodziców, którzy mieli odpowiednie znajomości.
— Trzydzieści sześć rodzin w kaście Kshatriya, która, jak mniemam, jest odpowiednikiem angielskiej listy... Nie znam jej nazwy. Tyle samo ile mugolskich rodzin w tej kaście. Nie mieszamy się jednak, wiąże się to z ukryciem i lustrzanym odbiciem społeczeństwa. Deformacje ciała są w moim kraju uznawane za błogosławione przez bogów, ale byłem jedynym z dzieci moich rodziców, który odziedziczył wężową łuskę po prababce.
Mówił, co mu ślina ja język przyniesie. Kilka rzeczy sprawdził i dopasował do historii Aryamana, lecz w przypadku dziedziczności choroby mógł pisać własną pieśń, na prędce. Wybrał osobę o takich cechach wyglądu przez upodobania estetyczne Antoniusza i dlatego, że miał fotografię pierwowzoru, co ułatwiło pracę osobie zmieniającej mu twarz.
Urlett Reykjavík. Już wiedział, kogo z tego wieczorku Zakon powinien mieć na oku, silne poglądy i nagłe pojawienie się w Londynie, to nie wróżyło dobrze jej podejściu i ewentualnemu zaangażowaniu w podzieloną socjetę.
— Niezmiernie miło słyszeć o kimś, kto szanuje naszą strukturę życia. Nie jest to częste. A teraz muszę panią pożegnać, chociaż z niechęcią, aby zająć miejsce dla pana Shafiq'a. Udanych zakładów.
Uśmiechnął się do kobiety i opuścił ją, po skłonieniu się jej, kierując się do sali gry w Pokera. Oddał kieliszek z szampanem kelnerowi i wziął whisky z lodem; pasowała mu jakoś do Aryamana. Grę należało zacząć.