16.07.2024, 20:49 ✶
Starożytność
Czarodzieje z czasów prehistorycznych pozostawili po sobie jedynie szczątkowe informacje o rytuałach i swoim życiu, przez co to, jak funkcjonowali, opiera się jedynie na mglistych domysłach i zgadywankach. Inaczej jednak z czarodziejami z czasów starożytności. To właśnie wtedy, w różnych kulturach, zaczęła się kształtować magia, jaką znamy dziś. Choć wtedy w każdym zakątku świata wyglądała zupełnie inaczej.
Miejscem, gdzie magię praktykowano najwcześniej, najpewniej był Egipt. Czarodzieje obejmowali wtedy prawdopodobnie pozycję kapłanów, służąc dobrą radą i czarami najważniejszym urzędnikom oraz samemu faraonowi, ciesząc się ogromnym szacunkiem. Pomagali w stawianiu piramid, zabezpieczali je klątwami. Prawdopodobnie jedną z najbardziej znanych klątw, jest domniemana klątwa grobowca Tutanchamona, która przeniknęła do popkultury mugoli. Egipt to również miejsce naturalnego występowania sfinksów oraz feniksów, które były często przedstawiane w kulturze egipskiej. O tym jak wielką wagę przykuwali do nich nawet mugole, wskazuje Wielki Sfinks, wspaniała rzeźba wykonana na wzór jednego z tych mitycznych stworzeń.
Równie wcześnie magie znano i ceniono w Indiach - tam czarodzieje cieszyli się niezwykłym szacunkiem, ceniono ich umiejętności oraz rady. Indyjscy czarodzieje wynaleźli zaklęcie Serpensortia, które służyło do zaklinania węży. Prawdopodobnie tam odkryto latający dywan, popularny środek transportu w Azji. Również tu feniksy był stworzeniami występującymi naturalnie, przez co na stałe zagościły w tutejszej kulturze.
Kolebką czarnej magii była zaś Grecja. To stąd pochodził jeden z pierwszych znanych nam czarnoksiężników, Herpon Podły. Jego osiągnięcia zostały wykorzystane przez następnych magów uprawiających czarną magię. Stworzył pierwszego bazyliszka (podkładając kurze jajo ropusze). Wymyślił też wiele przekleństw, klątw i uroków, prawdopodobnie też jaki pierwszy stworzył horkruksa rozdzielając swoją własną duszę. Był także jednym z pierwszych wężoustych.
Grecja nie była jednak tylko miejscem, gdzie zaczęto praktykować czarną magię. W tychże rejonach, w środowisku naturalnym występowało wiele magicznych stworzeń, które przeniknęły do kultury oraz mitologii Greków. Były to między innymi: trójgłowy pies, który pojawił się w mitologii greckiej jako Cerber, czy też centaury, chimery, gryfy, trytony oraz cyklopy. Grecja była ojczyzną czarownicy Kirke, którą mugole także umieścili w swojej mitologii. Zasłynęła z przemieniania ludzi w świnie, więc prawdopodobnie była jedną z pierwszych czarownic, posiadających umiejętność transmutacji. Możliwe, że również zaklęcie patronusa zostało wynalezione w Grecji. Z tego zaklęcia słynął Andros Niezwyciężony, który potrafił wyczarować patronusa wielkości olbrzyma.
Na wyspach Brytyjskich w starożytności królowali zaś Celtowie. Czarodzieje, często zwani wtedy przez mugoli druidami, stawali się przewodnikami, mędrcami, lekarzami i kapłanami ówczesnych plemion. To właśnie od nich pochodzi większość wiedzy o pierwszych eliksirach, obchodzone przez czarodziejów święta, a także oni jako pierwsi zaczęli tworzyć różdżki, tak ważne aktualnie dla każdego czarodzieja.
Miejscem, gdzie magię praktykowano najwcześniej, najpewniej był Egipt. Czarodzieje obejmowali wtedy prawdopodobnie pozycję kapłanów, służąc dobrą radą i czarami najważniejszym urzędnikom oraz samemu faraonowi, ciesząc się ogromnym szacunkiem. Pomagali w stawianiu piramid, zabezpieczali je klątwami. Prawdopodobnie jedną z najbardziej znanych klątw, jest domniemana klątwa grobowca Tutanchamona, która przeniknęła do popkultury mugoli. Egipt to również miejsce naturalnego występowania sfinksów oraz feniksów, które były często przedstawiane w kulturze egipskiej. O tym jak wielką wagę przykuwali do nich nawet mugole, wskazuje Wielki Sfinks, wspaniała rzeźba wykonana na wzór jednego z tych mitycznych stworzeń.
Równie wcześnie magie znano i ceniono w Indiach - tam czarodzieje cieszyli się niezwykłym szacunkiem, ceniono ich umiejętności oraz rady. Indyjscy czarodzieje wynaleźli zaklęcie Serpensortia, które służyło do zaklinania węży. Prawdopodobnie tam odkryto latający dywan, popularny środek transportu w Azji. Również tu feniksy był stworzeniami występującymi naturalnie, przez co na stałe zagościły w tutejszej kulturze.
Kolebką czarnej magii była zaś Grecja. To stąd pochodził jeden z pierwszych znanych nam czarnoksiężników, Herpon Podły. Jego osiągnięcia zostały wykorzystane przez następnych magów uprawiających czarną magię. Stworzył pierwszego bazyliszka (podkładając kurze jajo ropusze). Wymyślił też wiele przekleństw, klątw i uroków, prawdopodobnie też jaki pierwszy stworzył horkruksa rozdzielając swoją własną duszę. Był także jednym z pierwszych wężoustych.
Grecja nie była jednak tylko miejscem, gdzie zaczęto praktykować czarną magię. W tychże rejonach, w środowisku naturalnym występowało wiele magicznych stworzeń, które przeniknęły do kultury oraz mitologii Greków. Były to między innymi: trójgłowy pies, który pojawił się w mitologii greckiej jako Cerber, czy też centaury, chimery, gryfy, trytony oraz cyklopy. Grecja była ojczyzną czarownicy Kirke, którą mugole także umieścili w swojej mitologii. Zasłynęła z przemieniania ludzi w świnie, więc prawdopodobnie była jedną z pierwszych czarownic, posiadających umiejętność transmutacji. Możliwe, że również zaklęcie patronusa zostało wynalezione w Grecji. Z tego zaklęcia słynął Andros Niezwyciężony, który potrafił wyczarować patronusa wielkości olbrzyma.
Na wyspach Brytyjskich w starożytności królowali zaś Celtowie. Czarodzieje, często zwani wtedy przez mugoli druidami, stawali się przewodnikami, mędrcami, lekarzami i kapłanami ówczesnych plemion. To właśnie od nich pochodzi większość wiedzy o pierwszych eliksirach, obchodzone przez czarodziejów święta, a także oni jako pierwsi zaczęli tworzyć różdżki, tak ważne aktualnie dla każdego czarodzieja.