16.07.2024, 23:03 ✶
Przeniósł spojrzenie na Alexandra, odrobinę tylko zaciekawiony tą błazenadą. Musiał się odezwać, akurat co do tego Bulstrode nie miał żadnych wątpliwości, bo inaczej zmuszony byłby przegrać porażkę bazującą na błędzie w wyłożonych kartach, a prędzej sam siebie udusiłby gołymi rękoma niż coś takiego zrobił. Gdzieś pod spokojną powierzchownością kłębiły się zupełnie inne emocje, niczym morze obrzydliwych robaków, niezbornie drgające jeden obok drugiego. Ale Atreus nie potrzebował na Mulcibera trzecim okiem, żeby to widzieć. Podobnie z resztą jak każdy inny siedzący przy tym stole.
Bulstrode przekrzywił delikatnie głowę na lewo, z lekkim, cwaniackim uśmiechem przyglądając się Alexowi. Nie powiedział jednak nic, czekając aż drżący od emocji krupier policzy i zaprezentuje wszystkim kolejne karty. Propozycja Neda, by przejść nad wszystkim do porządku dziennego w taki czy inny sposób była zwyczajnie śmieszna, ale jednocześnie ładnie sugerowała że chłopak doskonale wiedział skąd w talii znalazła się nadprogramowa karta. Miło, że miał w sobie jakiś kręgosłup moralny, który pozwalał mu nie korzystać z łatwiejszej ścieżki czyli zwalenia winy na kogoś innego.
Atreus milczał, z jednej strony niezbyt skory by rozstawać się z całą pulą żetonów, ale z drugiej zwyczajnie ciekawy reakcji Alexandra. Niesmaku, jaki musiała powodować nie tylko świadomość oszustwa, ale także z grzeczności i dla uspokojenia sytuacji podarowana wygrana.
Bulstrode nie podważył decyzyjności chłopaka, kiedy ten postanowił podzielić żetony, rozdać je, a ostatni - nieparzysty, przekazać na rzecz następnej tury. Z siedzącym przy stoliku Mulciberem, kłębiącym się od emocji, żetony wyglądały dla niego dziwnie zwyczajnie. Jakby stawka całej rozgrywki leżała w nieco innym miejscu.
- Do piętnastu - powiedział spokojnie, sięgając po ognistą i upijając łyk. Widząc też kątem oka kelnerkę, która zbierała od graczy zamówienia, odwrócił się do niej na chwilę. - To samo drugi raz dla pani. Ognista. Chyba, że chcesz coś innego? - zapytał jeszcze Vior, uśmiechając się do niej lekko.
Bulstrode przekrzywił delikatnie głowę na lewo, z lekkim, cwaniackim uśmiechem przyglądając się Alexowi. Nie powiedział jednak nic, czekając aż drżący od emocji krupier policzy i zaprezentuje wszystkim kolejne karty. Propozycja Neda, by przejść nad wszystkim do porządku dziennego w taki czy inny sposób była zwyczajnie śmieszna, ale jednocześnie ładnie sugerowała że chłopak doskonale wiedział skąd w talii znalazła się nadprogramowa karta. Miło, że miał w sobie jakiś kręgosłup moralny, który pozwalał mu nie korzystać z łatwiejszej ścieżki czyli zwalenia winy na kogoś innego.
Atreus milczał, z jednej strony niezbyt skory by rozstawać się z całą pulą żetonów, ale z drugiej zwyczajnie ciekawy reakcji Alexandra. Niesmaku, jaki musiała powodować nie tylko świadomość oszustwa, ale także z grzeczności i dla uspokojenia sytuacji podarowana wygrana.
Bulstrode nie podważył decyzyjności chłopaka, kiedy ten postanowił podzielić żetony, rozdać je, a ostatni - nieparzysty, przekazać na rzecz następnej tury. Z siedzącym przy stoliku Mulciberem, kłębiącym się od emocji, żetony wyglądały dla niego dziwnie zwyczajnie. Jakby stawka całej rozgrywki leżała w nieco innym miejscu.
- Do piętnastu - powiedział spokojnie, sięgając po ognistą i upijając łyk. Widząc też kątem oka kelnerkę, która zbierała od graczy zamówienia, odwrócił się do niej na chwilę. - To samo drugi raz dla pani. Ognista. Chyba, że chcesz coś innego? - zapytał jeszcze Vior, uśmiechając się do niej lekko.