17.07.2024, 10:48 ✶
Anthony zapatrzył się na moment na kartkę, potem uniósł głowę ku niebu, jakby oczekiwał, że tam dostrzeże ulotkową chmurę, która przyniosła ten "opad" na jego ogród.
– To mój chłopcze... jest bardzo, ale to bardzo kiepski sposób na forsowanie swoich poglądów. – Wzrokiem ponownie zeskanował treść tej ulotki. Wydział Zwierząt? Przecież wilkołaki podlegały pod Dział Istot. Stamtąd przed sześciu laty wyciągnął pakiet danych związanych z tą przecież nie rasą, a klątwą, która ciążyła na całkiem sporym odsetku populacji. Pamiętał minę urzędniczki, która na jedno popołudnie udzieliła mu dostępu do akt. Czyżby chciał pan zdradzić łuskę na rzecz futra panie Shafiq? To do pana niepodobne! – powiedziała, zapewniając sobie tym samym dożywotni brak jego obecności w swoim otoczeniu. I był to na pewno Dział Istot! – Nie dość, że jest tu błąd nazewnictwa, bo nie jest to Wydział, ale Dział, to jeszcze pomylono Istoty ze Zwierzętami. Westchnął ciężko, place składając u nasady nosa. Był zmęczony tym bałaganem nawet jeśli sam nie będzie musiał absolutnie go sprzątać.
– W Dziale Zwierząt bywałem bardzo często, bo jest tam Biuro Badań i Hodowli Smoków. Nie rozumiem czemu miałoby to być upodlające dla kogokolwiek, być zestawionym na równi ze smokami. To niedorzeczne. – Wbrew pozorom ani na moment nie podniósł głosu, nie krzyknął nie rzucał się, choć zarówno tembr głosu jak i bardzo, bardzo cichy wolumen wskazywał na to, że jest na skraju. Odrzucił kartkę i ruszył przed siebie, kierując się ku ukrytej ścieżce między gęstymi krzewami żywopłotu. Nie po to tu się spotkali, żeby przejmować się tymi karteluszkami.
– Wuj Morpheus jest u mnie i nie chcę, żeby Cię zobaczył, a wzrok mu już powrócił, więc nie byłoby to aż tak trudne. Powinien jeszcze spać, stąd taka niecodzienna godzina naszego spotkania – przybliżał sprawę Jessi'emu. – Przygotowałem dla niego małą rozrywkę i chciałem Ci ją pokazać w ramach testów – dodał, wciąż ponury porannym incydentem, choć może jego nastrój wynikał z tego właśnie, że był to dla niego trudny czas. Musiał być trudny, zdecydowanie, skoro poza mugolską koszulką polo nosił... dres?
– To mój chłopcze... jest bardzo, ale to bardzo kiepski sposób na forsowanie swoich poglądów. – Wzrokiem ponownie zeskanował treść tej ulotki. Wydział Zwierząt? Przecież wilkołaki podlegały pod Dział Istot. Stamtąd przed sześciu laty wyciągnął pakiet danych związanych z tą przecież nie rasą, a klątwą, która ciążyła na całkiem sporym odsetku populacji. Pamiętał minę urzędniczki, która na jedno popołudnie udzieliła mu dostępu do akt. Czyżby chciał pan zdradzić łuskę na rzecz futra panie Shafiq? To do pana niepodobne! – powiedziała, zapewniając sobie tym samym dożywotni brak jego obecności w swoim otoczeniu. I był to na pewno Dział Istot! – Nie dość, że jest tu błąd nazewnictwa, bo nie jest to Wydział, ale Dział, to jeszcze pomylono Istoty ze Zwierzętami. Westchnął ciężko, place składając u nasady nosa. Był zmęczony tym bałaganem nawet jeśli sam nie będzie musiał absolutnie go sprzątać.
– W Dziale Zwierząt bywałem bardzo często, bo jest tam Biuro Badań i Hodowli Smoków. Nie rozumiem czemu miałoby to być upodlające dla kogokolwiek, być zestawionym na równi ze smokami. To niedorzeczne. – Wbrew pozorom ani na moment nie podniósł głosu, nie krzyknął nie rzucał się, choć zarówno tembr głosu jak i bardzo, bardzo cichy wolumen wskazywał na to, że jest na skraju. Odrzucił kartkę i ruszył przed siebie, kierując się ku ukrytej ścieżce między gęstymi krzewami żywopłotu. Nie po to tu się spotkali, żeby przejmować się tymi karteluszkami.
– Wuj Morpheus jest u mnie i nie chcę, żeby Cię zobaczył, a wzrok mu już powrócił, więc nie byłoby to aż tak trudne. Powinien jeszcze spać, stąd taka niecodzienna godzina naszego spotkania – przybliżał sprawę Jessi'emu. – Przygotowałem dla niego małą rozrywkę i chciałem Ci ją pokazać w ramach testów – dodał, wciąż ponury porannym incydentem, choć może jego nastrój wynikał z tego właśnie, że był to dla niego trudny czas. Musiał być trudny, zdecydowanie, skoro poza mugolską koszulką polo nosił... dres?