17.07.2024, 11:46 ✶
Sophie wpatrywała się w stół od ruletki. Miała nadzieję, że wypadnie któraś z jej liczb.
- Trzymaj kciuki.-Szepnęła do Matthias'a, a na wynik zareagowała jedynie krótkim: "och". Nie przejęła się zbytnio, że straciła wszystkie żetony. Nie czuła, żeby grała za pieniądze, ponieważ fizycznie ich przed sobą nie widziała.
Mulciberówna nie przysłuchiwała się rozmowom toczonym przy stole. Dopiero kiedy usłyszała "widowisko randkowe", zbladła i z przerażeniem spojrzała na Agnes. Poruszyła się niespokojnie, przenosząc wzrok na macochę oraz wuja. Pokręciła głową, jakby błagając ich, żeby jej nie wydali. Złapała Matthias pod ramię, żeby odwrócić jego uwagę od plotkujących gości.
-N-nic nie wygrałam, ale pech! Ale to nie szkodzi. Chyba spasuje i popatrzę jak ty grasz, dobrze?- Zaśmiała się lekko nerwowo i poprawiła grzywkę. Czuła, że poci jej się czoło. Przełknęła ślinę i chciała dodać coś więcej, ale wtedy Agnes podsunęła jej swoje żetony.
-Och! Dziękuję! Dziękuję...- Podziękowała kobiecie, uśmiechając się do niej z wdzięcznością. Nie wiedząc co zrobić z rękami, założyła włosy za ucho i zachichotała. Miała nadzieję, że Matt nie zauważył jej zdenerwowania. Potem odezwała się Lorien, która również chciała dać jej kilka żetonów. Sophie nawet nie pamiętała, jaką dokładnie miały wartość, ale brała wszystko co jej dawali. Tyle że odezwać się musiał wuj Richard, przez którego po raz kolejny "straciła" pieniądze. Sophie zmarszczyła lekko nos, jakby w niezadowoleniu, ale nie miała zamiaru oponować.
Na słowa Matthias'a, przygryzła lekko dolną wargę. Naprawdę się starał i brał za nią odpowiedzialność. A do tego wydawało się, że nie ma staroświeckich poglądów. Serce Sophie zabiło nieco mocniej i poczuła jak robi jej się trochę gorąco. Spojrzała na swojego partnera i nagle jakby cały stres z niej wypracował. Uśmiechnęła się lekko, obserwując jego profil.
- Dziękuję, ale w tej turze spasuje.- Powiedziała cicho do Matta, zerkając na swoje żetony.
-Mialam być gościem u pana Blacka, ale ojciec zarządził, że nie idziemy. Więc nie poszłam. Lubię pana Perseusza. Dorabiam sobie u niego w lecznicy dusz kilka razy w tygodniu.- Powiedziała cicho i miała nadzieję, że temat widowiska randkowego już się nie pojawi.
- Podoba mi się.- Ale byłoby lepiej, gdyby nie spotkała tutaj wuja ani Lorien, którzy udawali parę. To jak zachowywali się wobec siebie, zaczynało ją oburzać. Kiedy po raz kolejny okazali sobie czułość, Sophie spojrzała na macochę z miną mówiąca: "o co tutaj chodzi?! Co wy robicie?!"
-Mówiłeś, że będziemy później grali w karty?- Zapytała Matthias'a, żeby odwrócić jego uwagę od "niebezpiecznych" rozmów toczących się przy stole.
Sophie ma 20 żetonów
- Trzymaj kciuki.-Szepnęła do Matthias'a, a na wynik zareagowała jedynie krótkim: "och". Nie przejęła się zbytnio, że straciła wszystkie żetony. Nie czuła, żeby grała za pieniądze, ponieważ fizycznie ich przed sobą nie widziała.
Mulciberówna nie przysłuchiwała się rozmowom toczonym przy stole. Dopiero kiedy usłyszała "widowisko randkowe", zbladła i z przerażeniem spojrzała na Agnes. Poruszyła się niespokojnie, przenosząc wzrok na macochę oraz wuja. Pokręciła głową, jakby błagając ich, żeby jej nie wydali. Złapała Matthias pod ramię, żeby odwrócić jego uwagę od plotkujących gości.
-N-nic nie wygrałam, ale pech! Ale to nie szkodzi. Chyba spasuje i popatrzę jak ty grasz, dobrze?- Zaśmiała się lekko nerwowo i poprawiła grzywkę. Czuła, że poci jej się czoło. Przełknęła ślinę i chciała dodać coś więcej, ale wtedy Agnes podsunęła jej swoje żetony.
-Och! Dziękuję! Dziękuję...- Podziękowała kobiecie, uśmiechając się do niej z wdzięcznością. Nie wiedząc co zrobić z rękami, założyła włosy za ucho i zachichotała. Miała nadzieję, że Matt nie zauważył jej zdenerwowania. Potem odezwała się Lorien, która również chciała dać jej kilka żetonów. Sophie nawet nie pamiętała, jaką dokładnie miały wartość, ale brała wszystko co jej dawali. Tyle że odezwać się musiał wuj Richard, przez którego po raz kolejny "straciła" pieniądze. Sophie zmarszczyła lekko nos, jakby w niezadowoleniu, ale nie miała zamiaru oponować.
Na słowa Matthias'a, przygryzła lekko dolną wargę. Naprawdę się starał i brał za nią odpowiedzialność. A do tego wydawało się, że nie ma staroświeckich poglądów. Serce Sophie zabiło nieco mocniej i poczuła jak robi jej się trochę gorąco. Spojrzała na swojego partnera i nagle jakby cały stres z niej wypracował. Uśmiechnęła się lekko, obserwując jego profil.
- Dziękuję, ale w tej turze spasuje.- Powiedziała cicho do Matta, zerkając na swoje żetony.
-Mialam być gościem u pana Blacka, ale ojciec zarządził, że nie idziemy. Więc nie poszłam. Lubię pana Perseusza. Dorabiam sobie u niego w lecznicy dusz kilka razy w tygodniu.- Powiedziała cicho i miała nadzieję, że temat widowiska randkowego już się nie pojawi.
- Podoba mi się.- Ale byłoby lepiej, gdyby nie spotkała tutaj wuja ani Lorien, którzy udawali parę. To jak zachowywali się wobec siebie, zaczynało ją oburzać. Kiedy po raz kolejny okazali sobie czułość, Sophie spojrzała na macochę z miną mówiąca: "o co tutaj chodzi?! Co wy robicie?!"
-Mówiłeś, że będziemy później grali w karty?- Zapytała Matthias'a, żeby odwrócić jego uwagę od "niebezpiecznych" rozmów toczących się przy stole.
Sophie ma 20 żetonów