Wiedział, że powinien zapytać o pozwolenie na zapalenie papierosa. Ale nie był wstanie teraz o cokolwiek prosić. Nawet o popielniczkę. Zarejestrowałby jej potrzebę posiadana blisko siebie, gdyby chciał strzepnąć popiół. Lorien w tym przypadku, myślała za niego.
Ten wywiad, był jak ostatni gwóźdź do trumny. Richard miał przeczucie, jak to się skończy, jeżeli ten artykuł trafi na biurko jego brata. Dlatego potrzebował teraz chwili spokoju, aby zebrać myśli. Zastanowić się. Przemyśleć kroki jakie powinien wykonać. Najpewniej będzie miał parę pytań do syna, na które potrzebował odpowiedzi, pozwalające mu zadziałać dalej.
Na ziemię z myślami sprowadziła go bratowa, która postawiła mu bliżej, na wyciągnięcie ręki, swoją popielniczkę.
- Wybacz, nie zapytałem czy mogę.Mimo przeprosin, podziękował nieznacznie skinieniem głowy za popielniczkę. Po chwili drugą dłonią przetarł twarz, siadając nieco wygodniej, opierając się plecami o oparcie krzesła. Wciąż nie ruszył tematu. Analizując w głowie rozwiązania. Niekoniecznie jako auror. Choć byłoby to zdecydowanie łatwiejsze. Lorien miała rację w swoich słowach. Lepiej byłoby, gdyby Charles złamał prawo. Z tego problemu dało się go wybronić. Nawet z punktu widzenia aurora wiedziałby, jak obejść przepisy. Ale nie w czymś, co naruszało dobro ich rodziny i poszło przez plotkary dalej w miasto, kraj, wyspę, jeżeli nie dalej poza morza.
Zamyślił się znów, aż Lorien ponownie zwróciła na siebie uwagę, podając mu kieliszek z koniakiem. Jak ona wiedziała, czego potrzebował. Nie pytał, czy ma coś mocniejszego, gdyż nie każdy w Ministerstwie chwalił się posiadaniem ukrytego alkoholu w szafkach. Przyjął kieliszek i od razu wypił jego zawartość. Przełknął, czując jak płyn rozgrzewa mu przełyk. Kieliszek odstawił.
- Powiem.Krótka zdecydowana odpowiedź. Tutaj nie było żadnych wątpliwości. To była sprawa, której nie można było zataić przed Robertem. On musiał o tym wiedzieć. Jeżeli nie od niego, może najpewniej dowiedzieć się inną drogą. Tutaj chodziło o Charlesa. Co dalej? Na taki scenariusz nie był przygotowany nikt z ich rodziny. Jeśli Diana także czyta ten szajs i pokazała wywiad Alexandrowi, trudno było przewidzieć jak on to odbierze. Wyśmieje? Nakrzyczy literkami w liście Robertowi albo jemu? Pochwali? Wydurni się inaczej? Trudno było przewidzieć jego reakcje. Ale Roberta, owszem. Za dobrze znał bliźniaka.
- Potrzebuję sprawdzić, czy Charles założył swoją działalność.
Zaznaczył, co najpierw potrzebował się dowiedzieć. Choć mógłby o to poprosić syna, o ukazanie dokumentów, lecz pewność miałby widząc je również w Ministerstwie. Aby mieć pewność, czy to uczynił, czy być może dopiero zamierza? Z jego wywiadu trudno było to wywnioskować jednoznacznie. Nie chciał, aby popełniał błędy Sophie. Nie chciał też posuwać się do metod, jakie na nim stosował ojciec. Czy będzie musiał?