Kwiecień 1972 | Kłopoty w raju...

Teoretycznie potrafił pracować w stresującej sytuacji. Ryzykował oberwaniem klątwą bądź czarnomagicznym paskudztwem, czasami lądował w szpitalu. Nie był jednak przygotowany na atak na swojego rozmówcę. Tylko i wyłącznie dzięki samozaparciu potrafił skupić się, rzucać zaklęcia i myśleć. Adrenalina buzowała w żyłach, działał choć był bliski paniki. Fergus przelewał się już przez ręce, krwi przybywało a jego oddech był coraz płytszy. Poganiał Brennę w myślach, wiedząc, że może liczyć na nią dniem i nocą. Po tylu latach przyjaźni był pewien, że przybędzie z odsieczą tak szybko jak potrafi. Udało się, była, od razu zajęła jego miejsce, jakby potrafiła przeniknąć do ich głów i zrozumieć co się dzieje. Czy wie, że to jego wina? Czy wie, że nie podniesie się jeśli Fergus tu przez jego niedbałość umrze? Musieli o niego walczyć, ramię w ramię, różdżka w różdżkę.
- Wezwałem ciebie. On mdleje za każdym razem jak się odsuwam. - z zaklęciem, rzecz jasna. Nie patrzył na dziewczynę, przytulił policzek do brudnego biurka i zaglądał do wnętrza wieka, za pomocą Lumos. Odchylił drugą część i zobaczył wewnątrz coś czarnego, jakby mgiełkę, która musiała wcześniej tworzyć imitację amortencji. Uspokajała go ręka Fergusa zaciśnięta na ubraniu - to znaczy, że miał jeszcze chwilę czasu zanim… co? Nie wiedział co się stanie ale czuł, że coś bardzo złego. Szeptaną inkantacją posłał delikatny czar zakłócający do żeliwnych zawiasów. Ledwie oddychał, wystraszony, że przyspieszy okrucieństwo artefaktu. Zawiasy nie zareagowały. Oparł różdżkę między kciukiem a palcem wskazującym i trzymając ją niemal jak orle pióro przytknął końcówkę do zawiasu. Pot spływał po jego czole kiedy wysyłał kombinację dwóch zaklęć- zamarzającą, a następnie rozbijającą. Musiał wycelować dokładnie w tej jeden drobny punkt, czar wymagał precyzji. Nie chciał sprawdzać co by się stało gdyby ręka zadrżała albo szkatułka się przemieściła a czar trafił w tą mgiełkę. Cuchnęła spalenizną, wywoływała ból głowy im dłużej się nad tym nachylał. Pikanie - odliczanie na moment przyspieszyło, prawie spanikował lecz chwilę później wróciło do swojego tempa, a jeden zawias pękł. Nie oderwał się cały ale najważniejsze, że z tej jednej strony nie mógł się bardziej zatopić w skórze..
- Jedna strona osłabiona. - powiedział na wydechu i ruszył gwałtownie na drugą stronę biurka, po drodze potykając się o bałagan na podłodze.
- Nie śpij, Fergus. Masz się na mnie mścić, pamiętasz?- spanikowany popatrzył na Brennę, zazdroszcząc jej zimnego opanowania. Przełknął głośno ślinę i przykucnął nad drugą stroną. Tym razem potrzebował więcej czasu bo ręce mu się trzęsły a różdżka ślizgała między palcami brudnymi od krwi. Wtłoczył w siebie oddech, próbował się opanować ale presja go pożerała. Położył dłoń obok ręki Brenny, na przedramieniu Fergusa. Drugą ręką przeczesał palcami włosy i wytarł wnętrze dłoni o spodnie. Przykucnął i zacisnął mocno zęby, wbijając wzrok w drugi i ostatni zawias. Czarna mgiełka zaczynała syczeć ale nie zwracał teraz na to uwagi. Posłał taką samą kombinację zaklęć, ale nie tak precyzyjnie jak powinien. W czarnej mgiełce pojawiło się mikrowyładowanie. Ze strachem spojrzał na Fergusa ale słysząc jego świszczący oddech pomówił próbę, tym razem jeszcze bardziej zaciekle. W końcu usłyszał ten cudowny dźwięk pękającego zawiasu. Dolna część odpadła (górna wciąż była mocno zatopiona i podtrzymywała krwawienie) odsunęła się na kilka centymetrów na biurku i zaczęła rezonować jakby chciała wybuchnąć. Mieli kilka sekund na reakcję…