Zakupy rzecz ważna. Norka lubiła sama się tym zajmować, aby mieć pewność, że składniki do eliksirów będą najwyższej jakości. To było dosyć istotne, szczególnie, że z jej mikstur korzystali głównie Zakonierze, więc musiała mieć pewność, że będą działały tak, jak powinnym nie chciała bowiem zawieść swoich przyjaciół. Sama Figg nie walczyła przecież jakoś mocno, a jedynie wspierała ich swoim kunsztem rzemieślniczym.
Idealnie się złożyło, bo pogoda dopisywała, dzięki czemu i humor był jakiś taki lepszy. Niewiele trzeba człowiekowi do szczęścia.
Na zakupy wybrała się oczywiście ze swoim bratem, bez niego trudno byłoby jej się dostać z tym wszystkim do cukierni, nie umiała się przecież teleportować, na całe szczęście w przeciwieństwie do niej on był w tym naprawdę wyśmienity. Razem mogli osiągnąć naprawdę wiele. Strasznie cieszyła się z tego, że postanowił zostać z nią w Londynie, chociaż nie wspominała mu o tym zbyt często, żeby nie daj Merlinie nie zaczął się sobą za bardzo zachwycać.
- Myślę, że jest takie prawdopodobieństwo, a co spieszysz się gdzieś? - Spoglądała na niego z zaciekawieniem, bo w sumie wcześniej jej nie wspominał o tym, że zależy mu na czasie.
Miała świadomość, że nie wszyscy lubią zakupy, znaczy w szczególności faceci za nimi nie przepadali, niestety Thomas był przez nią trochę na nie skazany.
Powoli zbliżali się do apteki, Figgówna miała nadzieję, że wejdą do środka, załatwią wszystko i będą mogli pójść popatrzeć jeszcze na jakieś pierdoły, była trochę jak sroka, która kochała błyskotki i chętnie by kupiła sobie coś zupełnie niepotrzebnego.
Byli świadkami dosyć burzliwej dyskusji, Norka miała nadzieję, że uda im się czmychnąć dyskretnie do środka apteki, jednak nie wyszło. Szczęście ich chyba opuściło.
Stanęła za bratem, jakoś zawsze wybierała taką opcję, kiedy robiło się nerwowo, czuła się bezpieczniej stojąc za jego plecami, trochę się wychylała, żeby zobaczyć jak potoczy się dyskusja.
Grupka osób, która znajdowała się przed apteką miała chyba jasno określone zdanie na temat goblinów, niezbyt pochlebne z tego, co udało jej się wywnioskować.
Spojrzała na brata, który dołączył się do dyskusji i już wiedziała, że to co powiedział mogło nie do końca usatysfakcjonować zebranych. Westchnęła ciężko, bo czuła, że to może nie skończyć się dobrze.
- Nie ma sensu się spierać, skoro wszystko działa tak jak jest teraz, to po co wprowadzać zmiany, są inne problemy które trapią nasz świat. - Próbowała brzmieć jak najbardziej neutralnie, zastanawiała się przez chwilę, czy nie łatwiej byłoby im przytakiwać, ale na takie rozwiązanie to już chyba było zbyt późno.