25.07.2024, 00:00 ✶
Zakupy może i nie były jednym z pierwszych zaje, które wybierał do spędzania wolnego czasu, jednak nigdy nie odmawiał siostrze w towarzyszeniu podczas tego procederu. Nie traktował ich jako drogi przez mękę, czasami wręcz były niezwykle intrygujące. Nie mówiąc już o tym, że była to zarówno forma pomocy, aby nie musiała dźwigać wszystkiego sama ja ki ochrony gdyby Czarny Pan postanowił urządzić atak na aptekę czy gdzie tam się wybierała danego dnia.
- No pewnie, mam jeszcze dwie randki dzisiaj, więc wiesz, musimy się spieszyć - powiedział z przekąsem i pokręcił głową. - Byłem po prostu ciekaw, bo przydałoby się jeszcze zajść do sklepu ze zwierzętami, bo rano jak patrzyłem to smaczki dla Lady i Pazura się kończą - dodał jeszcze, gdy przypomniało mu się co mieli jeszcze kupić. Nie mogli przecież znaleźć się w takiej sytuacji, że ich towarzysze zostaną bez sowich ulubionych przekąsek. To byłby pogrom i długie dni przekabacania kotów.
napatoczenie się na publicznych agitatorów do ograniczenia praw (które i tak już nie były zbyt szerokie) goblinom nie było czymś co Thomas pragnął spotkać dzisiaj, szczególnie, ze za wszelką cenę próbowali wciągnąć ich do tej rozmowy. O ile czuł się komfortowo prowadząc rozmowę na podobne tematy z Norą czy przyjaciółmi, tak z przypadkowymi przechodniami nie czuł potrzeby na dyskutowanie na tak poważne tematy.
- Jak to tak? Mówimy o zabezpieczeniu naszych pieniędzy! Nie możemy pozwolić goblinom trzymać na nich łapę i robić co się żywnie podoba! - agitował dalej jeden z grupy i Thomas tylko uniósł w górę jedną z dłoni. Coś czuł, że ten, który najgłośniej krzyczał o fakcie odebrania goblinom Gringotta mógł mieć poważne zadłużenia w ten instytucji. Co prawda były to tylko podejrzenia Figga, ale nie zamierzał dociekać prawdy, nie zależało mu na tym.
- Panowie, rozumiem, że macie swoje zdanie na temat tego co trzeba by było zrobić z goblinami, które to okradają was i wszystkich czarodziejów. Jednakże spieszymy się, dziecko zostało z babcią w domu i musimy wrócić jak najszybciej - idealna wymówka jeszcze nie zdążyła skończyć rozbrzmiewać w głowach grupki czarodziejów, gdy bez zbędnych ceregieli chwycił Norę za rękę i nim tamci zdołali zareagować przemknęli obok nich wprost do apteki. Pokonanie tych pięciu metrów nie było takie trudne, ale Thomas odetchnął głęboko dopiero kiedy znaleźli się za zamkniętymi drzwiami sklepu.
- Doprawdy, ludzie już chyba nie mają poważnych problemów w obecnych czasach, żeby tworzyć problemy z dupy o goblinach - prychnął pod nosem niezadowolony z tego jaki sprawy przybrały obrót. Na całe szczęście udało im się dość sprawnie od nich uciec, bez uciekania się do teleportacji. - Nie wiem co im gobliny zrobiły, chyba domagały się spłaty zadłużenia, co było im w niesmak - wzruszył ramionami, nie uważał żeby groziła im kolejna rebelia goblinów. Nie podejrzewał tych stworzeń o dołączenie do Czarnego Pana, z kilku powodów. na pewno nie obieca im dostępu do różdżek, skoro czarodziejów którzy nie byli czystej krwi uważał za niegodnych ich dzierżenia, no i wojna źle robiła interesom, a jednak napływ złota był niezwykle istotny dla tych kreatur.
- No pewnie, mam jeszcze dwie randki dzisiaj, więc wiesz, musimy się spieszyć - powiedział z przekąsem i pokręcił głową. - Byłem po prostu ciekaw, bo przydałoby się jeszcze zajść do sklepu ze zwierzętami, bo rano jak patrzyłem to smaczki dla Lady i Pazura się kończą - dodał jeszcze, gdy przypomniało mu się co mieli jeszcze kupić. Nie mogli przecież znaleźć się w takiej sytuacji, że ich towarzysze zostaną bez sowich ulubionych przekąsek. To byłby pogrom i długie dni przekabacania kotów.
napatoczenie się na publicznych agitatorów do ograniczenia praw (które i tak już nie były zbyt szerokie) goblinom nie było czymś co Thomas pragnął spotkać dzisiaj, szczególnie, ze za wszelką cenę próbowali wciągnąć ich do tej rozmowy. O ile czuł się komfortowo prowadząc rozmowę na podobne tematy z Norą czy przyjaciółmi, tak z przypadkowymi przechodniami nie czuł potrzeby na dyskutowanie na tak poważne tematy.
- Jak to tak? Mówimy o zabezpieczeniu naszych pieniędzy! Nie możemy pozwolić goblinom trzymać na nich łapę i robić co się żywnie podoba! - agitował dalej jeden z grupy i Thomas tylko uniósł w górę jedną z dłoni. Coś czuł, że ten, który najgłośniej krzyczał o fakcie odebrania goblinom Gringotta mógł mieć poważne zadłużenia w ten instytucji. Co prawda były to tylko podejrzenia Figga, ale nie zamierzał dociekać prawdy, nie zależało mu na tym.
- Panowie, rozumiem, że macie swoje zdanie na temat tego co trzeba by było zrobić z goblinami, które to okradają was i wszystkich czarodziejów. Jednakże spieszymy się, dziecko zostało z babcią w domu i musimy wrócić jak najszybciej - idealna wymówka jeszcze nie zdążyła skończyć rozbrzmiewać w głowach grupki czarodziejów, gdy bez zbędnych ceregieli chwycił Norę za rękę i nim tamci zdołali zareagować przemknęli obok nich wprost do apteki. Pokonanie tych pięciu metrów nie było takie trudne, ale Thomas odetchnął głęboko dopiero kiedy znaleźli się za zamkniętymi drzwiami sklepu.
- Doprawdy, ludzie już chyba nie mają poważnych problemów w obecnych czasach, żeby tworzyć problemy z dupy o goblinach - prychnął pod nosem niezadowolony z tego jaki sprawy przybrały obrót. Na całe szczęście udało im się dość sprawnie od nich uciec, bez uciekania się do teleportacji. - Nie wiem co im gobliny zrobiły, chyba domagały się spłaty zadłużenia, co było im w niesmak - wzruszył ramionami, nie uważał żeby groziła im kolejna rebelia goblinów. Nie podejrzewał tych stworzeń o dołączenie do Czarnego Pana, z kilku powodów. na pewno nie obieca im dostępu do różdżek, skoro czarodziejów którzy nie byli czystej krwi uważał za niegodnych ich dzierżenia, no i wojna źle robiła interesom, a jednak napływ złota był niezwykle istotny dla tych kreatur.