29.07.2024, 21:21 ✶
Anthony słuchał jej, pozornie czynił to niedbale, skupiając się na papierosie, na odgłosach nocy i powiewie dość chłodnym, zwiastującym nadejście jesieni. Wbrew oczekiwaniom kobiety, żywo zainteresował już od samego początku tego co mówiła. Jej praca zdała mu się bardzo interesująca, co nie przystawało zbytnio do bagatego angielskiego gentelmana.
– Doprawdy? Składniki eliksirów? To szalenie interesujące – no dobrze, początek nie był zbyt obiecujący, ale to co padło potem: – Czy ma pani jakąś specjalizację? Ogranicza się pani do roślin przez wzgląd na strefę klimatyczną, kontynent, dostępność? Czy ma pani badania, publikacje? Może uczestniczyła pani w szerszym projekcie badawczym z którym mógłbym się zapoznać? – Shafiq nie znał się na tym wcale i gdyby zaczęła mu przybliżać specyfikację roślin i innych ingrediencji, to nawet nie byłby w stanie tego zapamiętać. On po prostu miał ludzi od tego, ale narzędzia miały to do siebie, że czasem bywały zawodne, zawsze więc warto było szukać alternatyw. Z drugiej strony, to było tylko słowo, a fakt, że się zajmowała ingrediencjami, nie oznaczał wcale, że była w tym dobra.
Przytaknął jej dalszym rozważaniom.
– Pamięć... tak, wiele osób uważa tak wybitną pamięć, za błogosławieństwo, oboje wiemy jednak dobrze, że każdy chciałby czasem napić się z rzeki Lḗthē i odpocząć od własnych wspomnień i rozterek. – Nie precyzował, że chodzi o grecką mitologię, ciekaw był czy podejmie temat, czy znajdą tu wspólny grunt, czy raczej kobieta okaże się z tych, którzy uważają, że specjalizacja w dziedzinie przyrodniczej wyklucza humanistyczne wykształcenie.
Gdy wspomniała o Islandii jego twarz rozpromieniła się i podjął w jej ojczystej mowie. Nie mówił tak kwieciście jak przed momentem, używał raczej prostej gramatyki, ale bezwzględnie był dla niej zrozumiały:
–Oczywiście, że bywałem na tej pięknej wyspie! Klimat surowy, przestrzenie bez ludzi i domów, ale wasz rezerwat smoków jest jednym z najpiękniejszych, jakie widziałem w swoim życiu. Co do Lazurowego Wybrzeża, niestety nie jestem w stanie udzielić odpowiedzi. Od dziecka moje oczy nie widzą czerwonego. To co widzę jest kłamstwem dla pozostałych. To co niebieskie, jest bardziej niebieskie. Lubię tamto miejsce z tych powodów, bo jest... bardzo niebieskie, ale czy pani oczy też by widziały ten odcień? Szczerze wątpię.
– Doprawdy? Składniki eliksirów? To szalenie interesujące – no dobrze, początek nie był zbyt obiecujący, ale to co padło potem: – Czy ma pani jakąś specjalizację? Ogranicza się pani do roślin przez wzgląd na strefę klimatyczną, kontynent, dostępność? Czy ma pani badania, publikacje? Może uczestniczyła pani w szerszym projekcie badawczym z którym mógłbym się zapoznać? – Shafiq nie znał się na tym wcale i gdyby zaczęła mu przybliżać specyfikację roślin i innych ingrediencji, to nawet nie byłby w stanie tego zapamiętać. On po prostu miał ludzi od tego, ale narzędzia miały to do siebie, że czasem bywały zawodne, zawsze więc warto było szukać alternatyw. Z drugiej strony, to było tylko słowo, a fakt, że się zajmowała ingrediencjami, nie oznaczał wcale, że była w tym dobra.
Przytaknął jej dalszym rozważaniom.
– Pamięć... tak, wiele osób uważa tak wybitną pamięć, za błogosławieństwo, oboje wiemy jednak dobrze, że każdy chciałby czasem napić się z rzeki Lḗthē i odpocząć od własnych wspomnień i rozterek. – Nie precyzował, że chodzi o grecką mitologię, ciekaw był czy podejmie temat, czy znajdą tu wspólny grunt, czy raczej kobieta okaże się z tych, którzy uważają, że specjalizacja w dziedzinie przyrodniczej wyklucza humanistyczne wykształcenie.
Gdy wspomniała o Islandii jego twarz rozpromieniła się i podjął w jej ojczystej mowie. Nie mówił tak kwieciście jak przed momentem, używał raczej prostej gramatyki, ale bezwzględnie był dla niej zrozumiały:
–Oczywiście, że bywałem na tej pięknej wyspie! Klimat surowy, przestrzenie bez ludzi i domów, ale wasz rezerwat smoków jest jednym z najpiękniejszych, jakie widziałem w swoim życiu. Co do Lazurowego Wybrzeża, niestety nie jestem w stanie udzielić odpowiedzi. Od dziecka moje oczy nie widzą czerwonego. To co widzę jest kłamstwem dla pozostałych. To co niebieskie, jest bardziej niebieskie. Lubię tamto miejsce z tych powodów, bo jest... bardzo niebieskie, ale czy pani oczy też by widziały ten odcień? Szczerze wątpię.