[19.06.72, wykopaliska w Walii] Klątwa Blackwooda

Wiadomość od Cathala była dla Thomasa niespodzianką, ale bardzo przyjemna i wyczekiwaną niespodzianką. Wiedział on, że mężczyzna cały czas szuka nowych miejsc, gdzie może odkrywać przeszłość, sam zapewne przykleiłby się do niego jak rzep do psiego ogona, gdyby nie fakt, że w Anglii trzymały go inne zobowiązania. Jednak Walia była na tyle blisko, a na dodatek przedstawiona przez niego pokrótce historia miejsca sprawiła, że nie mógł odmówić - jego wewnętrzny poszukiwacz przygód aż palił się do tego.
Pojawienie się Figga zwiastowało ciche pyknięcie, widać było, że ewidentnie się cieszył, co zdradzał w połowie niedojedzony tost, który trzymał w ustach i naciągana na grzbiet kurtka. Rozejrzał się dokoła siebie i dojrzał Shafiqa na szczycie wzgórza - szybko pochłonął do końca jedzenie i ruszył w stronę tego, który go tu ściągnął.
- Wybacz, musiałem jeszcze nakarmić koty, a Pazur wyjątkowo wybrzydzał w tym na co ma ochotę - rzucił tytułem wyjaśnienia z przepraszającym uśmiechem na ustach.
Stanąwszy obok Cathala rozejrzał się po okolicy, lubił krajobraz Walii, co prawda bardziej przemawiał do niego ten Szkocki, ale ten też był niczego sobie.
- Całkiem imponujący widok, podejrzewam, że historia za tym się kryjąca jest równie piękna - powiedział podziwiając widok na wykopaliska, był to dość duży obszar, zapowiadało się na całkiem niezłą zabawę.