Znajome meble. Przynajmniej część z nich, które Richard kojarzył z mieszkania Stanleya. Rozumiejąc tym samym, że przeprowadził się tutaj. Rozsądne podejście. Znajomy także był obraz, przy którym Richard zatrzymał spojrzenie na dłużej, zanim postanowił cokolwiek powiedzieć. Zarzucić pewne oskarżenia, pretensje.
Nie podobała mu się odpowiedź, że miał ochotę rozrzucić te wszystkie dokumenty z biurka Stanleya. Zatrzymał się jedynie na uniesieniu różdżki. Ale nie celował w Stanleya. To jednak Borgin zwrócił mu uwagę na sytuację.
Zawahał się. Nie odpowiedział jednak nic. Milczał wpatrując się w Borgina, twierdzącego, że do żadnego wkradnięcia nie było. Nie potrzebował skrzata? Po co więc ten cały cyrk?
Nikt nie lubił, jak się w jego stronę celowało różdżką. Lecz u Richarda nerwy wzięły górę. Nie dość, że ma problemy z własnym synem, to jeszcze ta dziwna zagrywka.
Opuścił rękę z różdżką. Być może widok walczących ze sobą aurora i brygadzisty, sięgających również po czarną magię, byłby interesujący, to jednak miejsce, nie było odpowiednie.Niechętnie, ale schował różdżkę. Podszedł do wolnego krzesła i postanowił łaskawie skorzystać z propozycji Borgina. Jego teren, jego zasady. Richard usiadł na wolnym krześle. Wzrok ze Stanleya przeniósł na papierosy. Po czym znów na niego.
- Zatem porozmawiajmy. Wyjaśnij mi po co ta cała szopka.
Mówiąc, rozłożył ręce sygnalizując, że nic na razie robić nie będzie, że pozwala mu mówić, wytłumaczyć się z tego nieodpowiedniego działania. Sięgnął po paczkę papierosów i pozwolił się poczęstować. Nałóg niestety wygrał. A że tytoń działał na niego kojąco, jak dobrze podziała przy tej rozmowie, tym spotkaniu.
Wyciągnął papierosa, opakowanie zwrócił na miejsce. Pożyczył cokolwiek Stanley ma do odpalania i zapalił sobie, zaciągając się. Zwrócił własność i po prostu czekał. Czekał na wyjaśnienia. Oby tylko były odpowiednio przekonujące.
- Dlaczego nie mogłeś normalnie wejść i porozmawiać ze mną w kamienicy?Zapytał. Stanley nie krył się z tym, że mógł mieć skrzata. Pytanie tylko co z nim zrobił?