On byłby chciwy, ja byłbym chciwy, chciwy człowiek byłby chciwy. Pragnienie pieniądza to nic złego, prawda? Dobry Boże, każdy chciał mieć pieniądze! Dobrze zarabiać, dobrze żyć, prezentować sobą poziom. Na poziomie trwać. Każdy chciał mieć swoje chwilki zapomnienia, żeby ten pieniądz rzeczywiście był celem, a nie niezbędnikiem, bez którego nie możesz trwać, nie możesz też bez niego żyć. Wiec dla Leona to nie problem, co? Widział dzieci, które miały problem z tym, żeby sobie kupić nowy podręcznik, odmawiały sobie czekoladowych żab i nosiły powycierany, stare spodnie po swoim ojcu albo starszym bracie. Ledwo przędli swoje życie - ale musieli je prząść. Zatrzymać się i mówić, że tu nie ma żadnej nadziei na życie? Człowiek z natury przecież żyć chciał. Widział tych ludzi, ale sam mógł mieć wszystko, o co poprosi. Rozpuszczony - tak by o nim powiedzieli. Nie wpadłby na pomysł, żeby spoglądać na ceny w sklepach, albo żeby zastanowić się, czy może sobie pozwolić na tę kawę w tej konkretnej kawiarni, czy na owoce morza w restauracji przy pałacu królewskim. Odpowiedź zawsze była: tak. Może i to nie były jeszcze JEGO pieniądze (co strasznie go drażniło), ale kiedyś będą. Pragnął ich. Tych środków do celu, jak ładnie to określił Leon.
- Masz bardzo dobre serce. - Tak, naiwny, może nawet ZBYT dobre. Ciężko sobie wyobrazić większe zbłądzenie drogi niż z biblioteki do baru, żeby napić się piwa, ale też ciężko wyobrazić sobie drogę z wiary w ludzi na pustkowie, gdzie nie ufasz nikomu. A mimo to potrafiła być do nich całkowicie prosta droga. Wystarczyło iść. Wystarczyło kroczyć. Zaś za nadmierną wiarę w ludzi i zbyt dobre serce każdemu przychodziło zapłacić - niby ludzie potrafili być na to gotowi, ale zazwyczaj nie byli gotowi na wystawiony rachunek i cenę na nim. - Czy Michael wygra następne zawody? - Błysnęły mu oczy, z ciekawością pochylił się nad stołem do tych kart. Oczywiście, że oczekiwał dobrej wróżby, a był nasz na tyle pyszny, by wręcz być pewnym, co usłyszy. Nawet gdyby Leon teraz zaprzeczył to by mu w to nie uwierzył. Nie w pierwszej chwili. Dopiero później zacząłby myśleć nad tym, co może wpłynąć na przegraną... i postarałby się ten czynnik wyeliminować.