12.01.2023, 18:10 ✶
- Ja w tym żadnego sensu nie dostrzegam – przyznał, wzruszając ramionami i rozejrzał się niespokojnie wokół. Było cicho, zbyt cicho jak na to, że przed chwilą omal nie zginęli z rąk chochlików kornwalijskich. Ciekawe, czy poza gazetą trafiliby też na karty z czekoladowych żab jako ich pierwsze ofiary śmiertelne. Chociaż nie, chyba była jakaś babka, którą doprowadziły do szaleństwa, a przynajmniej coś takiego kojarzył sprzed lat. – Może to jakiś znak rozpoznawczy, a nie głupota? Ciężko mi stwierdzić, bo pierwszy raz spotykam się z czymś takim. Zwłaszcza że zmyślniejszy złodziej dostałby się do biura. Swoją drogą powybijali nam też szyby, dasz wiarę?
Szkoda, ze włosy jednorożców, czy pióra feniksa nie rosły na drzewach. Posadziłby kilka w przydomowym ogródku i miałby z głowy spacery po magicznych kniejach i gabinetach różnych specjalistów, którzy mieliby mu pomóc. Rdzenie różdżek zawsze były wykonywane z części zwierząt, które wykazywały się silną mocą magiczną. Nic dziwnego, że zdobycie ich często graniczyło z cudem i sam Fergus nie poradziłby sobie nawet z kilkuletnim doświadczeniem. Pomijając smoki, które wymagały handlu zagranicznego, koniopodobne wprowadzały go w największą histerię. Jednorożce nijak nie zbliżały się do mężczyzn, testrali nie widział, hipogryf chciał go kiedyś kopnąć. Może powinien spróbować wcisnąć w różdżkę liść sałaty i sprawdzić, czy to zadziała?
Kiwnął tylko głową na wymijającą wiadomość na temat znajomości Reginy z Brenną. Nie wnikał, bo gdyby Rowle chciała, opowiedziałaby mu.
- Wszystko wina plotek, mój ojciec przeleciał pół Pokątnej, szukając świadków wydarzenia. Jeśli poszli z tymi włosami na Nokturn, to już w ogóle musiało iść dalej. Masz rację, przesrane. Ale nadal wierzę, że chociaż dowiemy się, co się stało z tymi włosami i po co połamali różdżki, zamiast znaleźć lepszy sposób – ciągnął dalej, wciąż nie zważając na drogę i omal nie wpadając na Reginę, gdy zatrzymała się i przykucnęła. Przyglądał jej się z ciekawością wymalowaną na twarzy. On sam nijak nie potrafił poruszać się po lesie. Nawet nie zorientował się, że na ziemi leżało końskie łajno, a istniało przecież ryzyko, że w nie wdepnie. Zmarszczył nos i sprawdził swoje buty na wypadek, gdyby naprawdę tak było, ale mógł tylko z ulgą przyjąć, że obyło się bez.
- Skąd w ogóle wiesz, jak ich szukać? – zapytał, jak pewnie za każdym razem, gdy się tutaj widywali. Nigdy jednak nie pamiętał jej odpowiedzi i nie był pewien, czy to z powodu jego własnej ignorancji, czy po prostu Rowle nie zdradzała mu swoich tajemnic.
Szkoda, ze włosy jednorożców, czy pióra feniksa nie rosły na drzewach. Posadziłby kilka w przydomowym ogródku i miałby z głowy spacery po magicznych kniejach i gabinetach różnych specjalistów, którzy mieliby mu pomóc. Rdzenie różdżek zawsze były wykonywane z części zwierząt, które wykazywały się silną mocą magiczną. Nic dziwnego, że zdobycie ich często graniczyło z cudem i sam Fergus nie poradziłby sobie nawet z kilkuletnim doświadczeniem. Pomijając smoki, które wymagały handlu zagranicznego, koniopodobne wprowadzały go w największą histerię. Jednorożce nijak nie zbliżały się do mężczyzn, testrali nie widział, hipogryf chciał go kiedyś kopnąć. Może powinien spróbować wcisnąć w różdżkę liść sałaty i sprawdzić, czy to zadziała?
Kiwnął tylko głową na wymijającą wiadomość na temat znajomości Reginy z Brenną. Nie wnikał, bo gdyby Rowle chciała, opowiedziałaby mu.
- Wszystko wina plotek, mój ojciec przeleciał pół Pokątnej, szukając świadków wydarzenia. Jeśli poszli z tymi włosami na Nokturn, to już w ogóle musiało iść dalej. Masz rację, przesrane. Ale nadal wierzę, że chociaż dowiemy się, co się stało z tymi włosami i po co połamali różdżki, zamiast znaleźć lepszy sposób – ciągnął dalej, wciąż nie zważając na drogę i omal nie wpadając na Reginę, gdy zatrzymała się i przykucnęła. Przyglądał jej się z ciekawością wymalowaną na twarzy. On sam nijak nie potrafił poruszać się po lesie. Nawet nie zorientował się, że na ziemi leżało końskie łajno, a istniało przecież ryzyko, że w nie wdepnie. Zmarszczył nos i sprawdził swoje buty na wypadek, gdyby naprawdę tak było, ale mógł tylko z ulgą przyjąć, że obyło się bez.
- Skąd w ogóle wiesz, jak ich szukać? – zapytał, jak pewnie za każdym razem, gdy się tutaj widywali. Nigdy jednak nie pamiętał jej odpowiedzi i nie był pewien, czy to z powodu jego własnej ignorancji, czy po prostu Rowle nie zdradzała mu swoich tajemnic.