Pyskówka - Kruk Louvaina

lipiec, 1972

Louvainie, mon preux chevalier,

Zawsze, kiedy w tym ponurym kraju przychodzi mi słyszeć lub czytać chociażby odrobinę mojego ojczystego języka, dzień z miejsca staje się lepszy. Szkoda tylko, że z miejsca musiałeś złamać mi serce tymi okropnymi oszczerstwami. Obawiam się bowiem, że wina nie leży po mojej stronie, a po słabo dobranej różdżki, która tamtego dnia w nieznośny wręcz sposób strzelała niewypałami. Mam nadzieję, że to jedyna rzecz z takim poziomem dysfunkcji z jaką przyszło ci się w ostatnim czasie zmierzyć, bo inaczej musiałabym ci współczuć, mon chou, a a to bardzo żałosne uczucie.

Nie musisz robić tak tanich podchodów tylko po to, żeby poprosić mnie o pomoc. Spokojnie, żałuję już ciebie na tyle, że z chęcią polepszę ci nieco humor, bo po ostatniej błazenadzie, jak to sam nazwałeś, pewnie wciąż jest ci nie za wesoło.