— Antoniuszu, czy to jest Beethoven na gitarze? — Morpheus zjawił w posiadłości, jak u siebie, zaraz jednak zamilkł, wyglądając jak zły omen, w płaskiej, żałobnej czerni magicznej szaty, zwłaszcza że pojawił się w trakcie trwania Presto Agitato najintensywniejszej części. Nie usłyszał całkowitego pominięcia allegretto ani potraktowania po macoszemu pierwszej części sonaty, zresztą, nie było to szczególnie ważne przy takim wykonaniu, a musiał przyznać, że było nader wyjątkowe. Idąc przez korytarz, myślał, że jego przyjaciel miał fantazję na temat magicznych samogrających instrumentów i zmusił je do zmiany repertuaru na cokolwiek niespodziewany dla tego instrumentu. Musiał jednak docenić kunszt i dość dziwaczne sposoby grania, gdy tylko jedna ręka, ta na gryfie, szarpała struną.
Zatrzymał się w przejściu, z naręczem dokumentów, prędko skanując znajomą przestrzeń. Zamilkł i stał tak, aż Sauriel nie ukończył swojej gry. Morpheus śledził wzrokiem blade palce młodzieńca, próbując rozgryźć, dlaczego na taką rozrywkę zdecydował się Shafiq i czy to już ten moment, że powinien interweniować. Wszystko, aby nie myśleć o stracie, która tak wyraźnie odznaczała się na jego ściągniętej twarzy, podkrążonych oczach i przygaszeniu. Normalnie Morpheus jaśniał tysiącem wspaniałych słońc, teraz trwało zaćmienie.
— Dobry wieczór, panie Rookwood, nie spodziewałem się tu pana. Proszę sobie nie przerywać — skłonił mu się głową krótko, kurtuazyjnie i skierował swoje kroki w stronę Shafiq'a, unosząc nieco w górę brwi w zaskoczeniu związanym z obecnością młodszego mężczyzny. Nowy kochanek Anthony'ego? Nie mógł zapytać wprost, nie przy młodszym mężczyźnie. Nie był w guście, ale z czasem się zmieniają. Tylko krowa nie zmienia zdania.
— Tylko dwie rzeczy, dla Departamentu — pomachał mu dokumentami i usiadł przy stoliku kawowym. Szata zebrała się u jego stóp fałdami, jak na gotyckiej rzeźbie świętych męczenników. Gładkie policzki i włosy zaczesane do tyłu, wyglądały jakby świeżo wyszedł z domu, a nie jak po całym dniu pracy. — Nie zastałem cię już w gabinecie, a twój zastępca był na spotkaniu. Potrzebuję zgody na wypożyczenie artefaktów z naszej strony, mam też greckie dokumenty. Pozwolenia z reszty departamentów też już mam — wskazał dokumentację, ułożoną schludne w kolejności w beżowych teczkach. — Byłbym wdzięczny, żebym mógł to puścić rano.
Przesunął teczki w stronę Anthony'ego i spojrzał na Rookwooda.
— Nie miałem okazji pogratulować zaręczyn z Victorią. Wspaniała kobieta. Już wybraliście termin zaślubin?