03.09.2024, 23:14 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 03.09.2024, 23:14 przez Basilius Prewett.)
– Eh... Nepotyzm to takie mugolackie słowo – westchnęła Elise, podchodząc do Electry, aby założyć córce kosmyk włosów za ucho, a Basilius miał wrażenie, że słyszał już kiedyś podobny wykład z ust matki z tym, że wtedy powiedziała coś jeszcze na temat tego, że kiedyś pomaganie sobie nawzajem z kariera w rodzinach czystokrwistych było czymś naturalnym, a teraz zazdrośni mugolacy próbowali to zniszczyć – No dobrze skarbie, jak chcesz. Pamiętaj jednak, że te drzwi na zawsze pozostaną dla ciebie otwarte, dobrze? Nie chciałabym, aby praca w mugolskim świecie cię wypaliła Iskierko.
Na całe szczęście ta rozmowa nie trwała szalenie długo, bo zastąpił ją inny, najwyraźniej znacznie bardziej naglących temat.
– Mamo, jestem pewien, że jeśli dzisiaj coś zrobimy to wyrobimy się do jesieni – odpowiedział spokojnie, bo czarownica w tym momencie zaczęła się zachowywać, jakby mieli umrzeć, gdy tylko pierwszy liść opadnie na ziemię, a ona wcale nie miała do pomocy skrzatki i pieniędzy. No i dwójki dorosłych dzieci, które zostały zagonione do pracy nad musem jabłkowym. – Zacznijmy od przetworów. Jeśli nie wyrobimy się dzisiaj z dekoracjami, to najwyżej wpadnę do ciebie w inny dzień, aby ci pomóc.
Dekoracje jesienne... Był sierpień. Pierwszy sierpnia, aby być dokładnym.
Eustachia rzeczywiście posłusznie przyniosła jabłka I sloiki, a Prewett, aż ze zdziwienia uniósł brwi, bo oto słowo obwitość nabrało właśnie zupełnie nowego znaczenia, bo nie ważne jak dużo jabłek wyobrażał sobie wcześniej, owoców było zdecydowanie więcej. Właściwie to jakby się uprzeć, będą mogli pewnie jeść ten mus na śniadanie, obiad i kolację, co niektórym członkom ich rodziny, takim którzy jedli wegetariańskie danie tylko dlatego, że jedyne gotujące osoby w domu takie robiły, pewnie nawet przypadnie do gustu.
– To... Naprawdę dużo jabłek – powiedział, zastanawiając się czy ta obwitość rzeczywiście była jedynie zwykłym urodzajem, czy też kolejnym skutkiem Beltane, przez które rośliny wszędzie wariowały. A może to była jeszcze jedna odsłona eksperymentalnego ogrodnictwa ich matki? Prewett, akurat gdy starsza kobieta nie patrzyła, przyjrzał się uważnie jabłkom i jedno z nich trącił różdżką, jakby obawiając się, że mogło nagle ożyć. Na szczęście nic takiego nie miało miejsca, a sama rodzicielka nie zauważyła tego, że syn nie ufał jej zbiorom, bo zerknęła w końcu na kupiony przez nich kalendarz.
– Ładne obrazki – powiedziała, ale Basilius mógł zauważyć, że sfotografowani kapłani nie wywarli na niej, aż takiego wrażenie, jakiego spodziewał się, że wywrą. A przecież nawet on uważał, że wartość estetyczna tego podarunku, była naprawdę wysoka, a był w odczuciach do przystojnych kapłanów bardzo neutralny.
Na całe szczęście ta rozmowa nie trwała szalenie długo, bo zastąpił ją inny, najwyraźniej znacznie bardziej naglących temat.
– Mamo, jestem pewien, że jeśli dzisiaj coś zrobimy to wyrobimy się do jesieni – odpowiedział spokojnie, bo czarownica w tym momencie zaczęła się zachowywać, jakby mieli umrzeć, gdy tylko pierwszy liść opadnie na ziemię, a ona wcale nie miała do pomocy skrzatki i pieniędzy. No i dwójki dorosłych dzieci, które zostały zagonione do pracy nad musem jabłkowym. – Zacznijmy od przetworów. Jeśli nie wyrobimy się dzisiaj z dekoracjami, to najwyżej wpadnę do ciebie w inny dzień, aby ci pomóc.
Dekoracje jesienne... Był sierpień. Pierwszy sierpnia, aby być dokładnym.
Eustachia rzeczywiście posłusznie przyniosła jabłka I sloiki, a Prewett, aż ze zdziwienia uniósł brwi, bo oto słowo obwitość nabrało właśnie zupełnie nowego znaczenia, bo nie ważne jak dużo jabłek wyobrażał sobie wcześniej, owoców było zdecydowanie więcej. Właściwie to jakby się uprzeć, będą mogli pewnie jeść ten mus na śniadanie, obiad i kolację, co niektórym członkom ich rodziny, takim którzy jedli wegetariańskie danie tylko dlatego, że jedyne gotujące osoby w domu takie robiły, pewnie nawet przypadnie do gustu.
– To... Naprawdę dużo jabłek – powiedział, zastanawiając się czy ta obwitość rzeczywiście była jedynie zwykłym urodzajem, czy też kolejnym skutkiem Beltane, przez które rośliny wszędzie wariowały. A może to była jeszcze jedna odsłona eksperymentalnego ogrodnictwa ich matki? Prewett, akurat gdy starsza kobieta nie patrzyła, przyjrzał się uważnie jabłkom i jedno z nich trącił różdżką, jakby obawiając się, że mogło nagle ożyć. Na szczęście nic takiego nie miało miejsca, a sama rodzicielka nie zauważyła tego, że syn nie ufał jej zbiorom, bo zerknęła w końcu na kupiony przez nich kalendarz.
– Ładne obrazki – powiedziała, ale Basilius mógł zauważyć, że sfotografowani kapłani nie wywarli na niej, aż takiego wrażenie, jakiego spodziewał się, że wywrą. A przecież nawet on uważał, że wartość estetyczna tego podarunku, była naprawdę wysoka, a był w odczuciach do przystojnych kapłanów bardzo neutralny.